De volledige naam van deze band is een beetje absurd, dus gelukkig kort dit Wit-Russische combo het af tot het behapbare Eximperitus. Op hun vorige twee schijven lieten ze een stevig door beukende vorm van death metal horen waarbij de riffpartijen de grootste troef vormden want die waren solide, bruut en overtuigend. Hun nieuwste wapenfeit
Sinds 2007 timmert het Zweedse An Abstract Illusion aan een muzikale carrière. Dit gezelschap kiest niet voor de gemakkelijkste manier op weg naar erkenning. Zeg nu zelf: wie houdt er, in de eerste plaats al, van progressive technical death metal? En wie wil er daar dan nog een flinke portie atmospheric metal bij horen? Want
Krigsgrav, tegenwoordig een Amerikaanse full-band rond David Sokora, is reeds actief sinds 2004. Tot ongeveer 2012 was dit Krigsgrav een project van David, die alle instrumenten voor zijn rekening nam, en vocalist Blujäger. De band stond geboekstaafd als black metal band. In 2012 kwam Justin Coleman erbij als nieuwe vocalist, maar ook als gitarist. Korte
Zodra de naam van Willowtip Records op een release staat, weten de meeste mensen wat te verwachten: ofwel technisch doodsmetaal ofwel absolute brutaliteit. De Italianen van Putridity doen een behoorlijk verdienstelijke poging om beide te combineren. Het album is druk, héél erg druk. Vanaf het moment dat ‘Prenatal Obituary’ uit de blokken knalt, vliegen de
Patristic is een Italiaans duo dat tekstueel de inspiratie haalt bij klassiek paganisme, occultisme en gnosticisme. De kans dat het hierdoor gaat om felle blackened death metal is net exponentieel toegenomen en zowaar: het klopt als een bus. Een uitgekiend concept compleet met lang uitgesponnen en behoorlijk drukke songs die allen een mysterieuze titel bevatten
Het Amerikaanse Unmerciful is niet aan zijn proefstuk toe op het vlak van technische death metal. ‘Devouring Darkness’ is ondertussen hun vierde volledige schijf en hun recept is verfijnd. Luisteraars krijgen een loeiharde portie razend snelle en technische death metal voor de kiezen met lichte invloeden uit de slam. Een Devourment in turbomodus, met hier
Wanneer Willowtip als broodheer vermeld staat, dan weten de meeste mensen waar de klepel hangt: technische muziek met een fikse hoek af. Dat is precies wat deze Amerikaanse band brengt in een portie death metal met de nodige frivoliteiten en vingervlug gitaarwerk. Nu goed: de drummer kan er ook wat van. Ominous Ruin gaat meestal
Dormant Ordeal is een Pools duo dat grossiert in razende en snelle death metal met wat lichte black invloeden. Hierdoor klinkt de muziek van de heren relatief herkenbaar, want er zijn uiteraard een paar lichte raakvlakken met een Hate of Behemoth, maar dat is eerder de extreme Poolse stijl dan iets anders. Met hulp van
Alles in je dooie doen op muzikaal vlak? Het kan, maar is het voldoende om de aandacht te trekken van de vele muziek liefhebbers? Alex Haddad probeert het in ieder geval met Dessiderium, al is de artiest ook actief in bands als Arkaik, Atheist, Empyrrhic en Nullingroots. Met Dessiderium gaat hij de weg op van
Slam, slammer, slammest: de heren van Relics Of Humanity zijn na een pauze van vijf jaar terug aan het front met een nieuw album. Wie de band een beetje kent, weet ongeveer wat te verwachten met loodzware passages die het sap uit de ledematen knijpen, versnellingen met die typisch hoge snaredrum waardoor alles ratelt en
