Vermilia, 27 september 2025.

Vermilia, Maatkare @ Club Hell, Diest.

Zaterdag beklom het unieke Finse fenomeen Vermilia het podium van Club Hell in Diest, voorafgegaan door de sterk opkomende Nederlandse / Engelse band Maatkare. Zo had Club Hell de eer om de eerste Maatkare-show op Belgische grondgebied te verzorgen. Het was al enkele weken een show om naar uit te kijken, zeker met de doortocht van Vermilia op de eerste editie van Hell Open Air nog vers in het achterhoofd. Maar eerst was er dus Maatkare.

*Foto’s: Maatkare*

Death metal met een black kantje, met teksten handelend over het rijke Egyptische godenrijk. De band is genoemd naar één van deze Egyptische godinnen. Maatkare bezorgde ons veertig minuten lang het kippenvel dat we bij vele beginnende bands soms missen. Degelijk, strak, en met een loepzuiver zwaar geluid . Met je ogen toe stonden daar een paar kwaad kijkende mannen op onze hersens in te hakken, in realiteit stonden daar enkele dames de tijd van hun leven hebben. Het publiek genoot, zij het wat apathisch. Neem het van ons aan, dit is een band om naar uit te kijken!

*Foto’s: Vermilia*

Er zijn niet zoveel kansen om Vermilia live te aanschouwen in België, dus deze gelegenheid lieten we niet aan ons voorbij gaan. Terwijl het podium omgebouwd werd voelde je de adrenaline en verwachtingen van het talrijk aanwezige publiek groeien. In een knappe setting nam Vermilia je mee doorheen hun uitgebreide discografie en zoog je mee in hun eigen gecreëerde wereld waar atmospheric black metal en pagan metal mede vorm aan geven. Ondersteund door een stel getalenteerde muzikanten slingerde de zangeres zonder enige moeite rustige zangpassages afgewisseld met screams en grunts de zaal in, alsof het niks was. We kregen in primeur ook een nummer te horen dat nog nooit live gespeeld werd. Hoe dat nummer noemde weet ik niet, mijn Fins is niet zo denderend. Ook hier weer werd de band gezegend met een superieur goed geluid, wat we in Club Hell eigenlijk wel gewend zijn. Zo was ook dit weer een top avondje om in te kaderen.

Tekst: L.E.

Foto’s: Peter Vangelder.