‘Cadaver Dogs’ is het vierde album van deze Deense formatie, maar of het veel golven gaat veroorzaken is een beetje de vraag. Hier en daar wordt de band onder de vlag van “death / thrash” geplaatst, maar daar is weinig van aan: geen thrash te vinden hier. Nee, Shadowspawn klinkt door de band genomen meer als een death metalversie van Rotting Christ met een scheut melodeath er nog bij om het geheel te completeren. Klinkt als een goed plan en dat kan het ook zijn, ware het niet dat Shadowspawn een volledig album door klettert aan grofweg hetzelfde tempo en eenzelfde trucje iets te vaak herhaalt. Het is behoorlijk melodieus, het drumwerk is solide genoeg, maar de riffs missen de nodige ‘punch’ en met de vrij generische vocalen blijft het geheel te veel op de vlakte. Dat quasi constante midtempo is ook dodelijk voor de interesse. Het grootste probleem met ‘Cadaver Dogs’ is niet dat het slecht is, maar simpelweg enorm doorsnee en onopvallend. Een mens is met overgave op zoek naar een track met een echt pakkende ‘hook’ of een collectie riffpartijen die het bloed in de aderen doen kolken, maar voor welke reden dan ook jogt deze schijf zich naar het einde zonder ooit een eigen gezicht te hebben of enig enthousiasme op te wekken. Jammer, want op papier is dit een combinatie die had moeten werken. Nu is het eerder een kwestie van liftmuziek op extreme wijze.

Guy Van Campenhout (58)

Via Nocturna

Tracklist: 1. Spiral Of Torment 2. The Apostat 3. Devil’s Breath Retribution 4. Dark Waters 5. Heir To The Profane 6. Cadaver Dogs 7. Requiem Of The Dispossessed 8. He Who Slept In Fire 9. Hollow Gods 10. Demonized And Blasphemous