Album nummer vier voor deze eenmansband en het is geen makkelijk hap-slik-weg wat betreft black metal. Vrij uitgesponnen nummers doen argeloze luisteraars vermoeden dat het hier een portie post black betreft, maar dat is slechts een klein deeltje van het album. Pure Wrath combineert relatief grimmige en soms bloederig rauwe black met een zwik aan andere invloeden. Zo zijn de keyboardlijnen bij momenten haast vaudevilliaans gekleurd met een pompeus karakter dat tegelijk luchtig klinkt maar evengoed een beklemmende atmosfeer oproept. Alsof dat nog niet genoeg was, duiken ook samples en extra instrumenten (saxofoon, iemand?) op die echt wars zijn van wat een mens verwacht bij black metal. Het is een aparte mengelmoes die gelukkig meestal werkt. Wanneer de riffs echt scheermesscherp zijn, grijpen de tremolomelodieën naar de keel en de extraatjes die doorheen het hele album gesprenkeld liggen als betreft het verweesde nucleaire partikels willen de aandacht opeisen op een niet-indringende manier. Er zit wat Deafheaven in, wat Afsky en zeker de nodige knipogen naar meer moderne stadse black metal die eerder focust op eenzaamheid en afzondering binnen de context van de grootstad. Maar aan de andere kant zijn een paar keer de melodieën en sfeerschepping op het randje van kinderachtig. Niet alle riffs zijn even sterk om een hele tijd aangehouden te worden en daarmee hinkt het album soms een tikkeltje te hard op twee gedachten. De puike momenten overheersen en ‘Bleak Days Ahead’ is zeker en vast een schijf om te ontdekken indien buiten de lijntjes kleuren een facet is dat interesseert, maar echt opereren op het scherp van de snee is er niet bij.

Guy Van Campenhout (68)

Debemur Morti Productions

Tracklist: 1. Bleak Days Ahead, pt I 2. Bleak Days Ahead, pt II 3. Haven Of Echoes 4. Spectral Insomnia 5. Opaque Mist