Hardline, Sevi @ DVG Club, Kortrijk.

Maandag 21 april was er het concert van het Amerikaanse Hardline. Om de avond in te zetten was het Bulgaarse Sevi eveneens van de partij in de Kortrijkse DVG Club.

*Foto’s: Sevi*

Deze Bulgaarse band was voor mij nieuw ondanks hun vijf eerder uitgebrachte langspelers. Traditioneel zocht ik de band niet op en liet me verrassen. De band rond frontvrouw Svetlana “Sevi” Bliznakova begon opvallend rustig, alsof ze het terrein voorzichtig wilden aftasten. De grote zaal oogde bij aanvang nog wat schaars gevuld, mede omdat de band een kwartiertje eerder gestart was dan aangekondigd. Dit zorgde voor een eerder ingetogen sfeer. Met ‘Ghosts’ en ‘Am I Alive’ werd de toon gezet. De intensiteit groeide gaandeweg en de vonk begon over te slaan. ‘The Art Of War’ en ‘Insane’ brachten meer pit en overtuiging, waarbij de band hoorbaar losser kwam. Met ‘Vampire Love’ bereikte de set een eerste hoogtepunt, een nummer dat duidelijk herkenning opriep. Frontvrouw Sevi bewees haar klasse met enkele solo zangmomenten die letterlijk kippenvel veroorzaakten. Haar stem sneed door de ruimte en gaf de songs een emotionele diepgang die bleef nazinderen. De band ontpopte zich helemaal tot een beklijvende ervaring en speelde opvallend veel nummers in een compacte set van drie kwartier. ‘The Spell’ en ‘Higher Than The Stars’ toonden de melodieuze kracht van hun zogenaamde “heart rock”, waarmee ze de stijl van hun eigen muziek omschrijven. De ritmesectie met Rally Velinov en Nick Nikolaev stond strak, terwijl Ivo Galabov voor de nodige gitaarinjecties zorgde. De interactie met het publiek werd gaandeweg warmer en oprechter. Ook ‘Don’t Hesitate’ en ‘To Hell And Back’ werden met overtuiging gebracht. Tegen het einde van de set was het flink toegenomen publiek helemaal mee, alsof er alsnog een klik was ontstaan. Afsluiter ‘World That Doesn’t Fit’ voelde als een verdiende climax. Hoewel de start moeizaam verliep, groeide het optreden uit tot een sterke showcase. Sevi bewees dat volharding loont en dat zelfs een aarzelende start kan uitmonden in een memorabele avond.

Setlist: 1. Ghosts 2. Am I Alive 3. The Art Of War 4. Insane 5. Vampire Love 6. The Spell 7. Higher Than The Stars 8. Don’t Hesitate 9. To Hell And Back 10. World That Doesn’t Fit

Foto’s: Hardline*

Na een verrassend goede opwarmer, was het vervolgens de beurt aan Hardline om DVG Club volledig in te pakken. Ook zij waren een kwartiertje eerder dan gepland, maar de zaal was al goed volgelopen met hongerige fans om voluit te genieten van deze topper. Vanaf de eerste noten van ‘Shout’ zat de energie meteen goed en werd duidelijk dat dit een ander kaliber was. Deze opener kwam uit hun uitstekende zevende album ‘Shout’, dat recent nog op Musika (https://www.musika.be/2026/04/16/hardline-shout/) besproken werd. Frontman Johnny Gioeli stond als een geboren entertainer op het podium en trok het publiek moeiteloos mee. Het feestje kreeg een extra dimensie doordat toetsenist Alessandro Del Vecchio zijn verjaardag vierde, compleet met hoedjes vuurwerk en taart op het podium. Een speelse, bijna familiale sfeer hing in de zaal, zonder dat dit afbreuk deed aan de muzikale kwaliteit. Met ‘Rise Up’ en ‘Dr Love’ werd het tempo stevig opgedreven, terwijl ‘Bad Taste’ het publiek verder losweekt. De set zat strak in elkaar en wisselde moeiteloos tussen meezingbare refreinen en krachtige passages van eerder uitgebracht tot gloednieuw materiaal. Opvallend was de geslaagde cover van Scorpions’ ‘When You Came Into My Life’, die warm en respectvol werd gebracht en de vocale capaciteiten van het gouden haantje extra in de spotlights zette. Een onverwachte opmerking over de opgelopen warmte in de zaal, die Johnny vergeleek met “prostitution in Manhattan on a saturday night”, wat zorgde voor een ludiek moment op het podium. Geen idee of dit eigen ervaring of één of andere anekdote van uit de wandelgangen was, maar soit. Ja, de frontman had er duidelijk zin in! Instrumentaal zat alles ook meer dan snor, met een reeks knappe gitaarsolo’s van Luca Princiotta en een solerend keyboardmoment van de virtuoze Del Vecchio. Met ‘Everything’ en ‘Danger Zone’ werd het middenstuk van de set stevig uitgebouwd. Ook ‘Life’s A Bitch’ en ‘Glow’ klonken overtuigend en vol overgave. De ritmesectie met Anna Portalupi en Marco Di Salvia hield alles strak en energiek samen. Het publiek kreeg klassiekers voorgeschoteld zoals ‘Hot Cherie’ en ‘Rhythm From A Red Car’, die meteen voor herkenning zorgden. ‘Taking Me Down’ werd luidkeels meegezongen en zorgde voor een absoluut hoogtepunt. Afsluiter ‘Fever Dreams’ zette een krachtige punt achter een meer dan geslaagde set. Hardline bewees met een combinatie van nieuw werk en een oudere hits opnieuw waarom ze sinds hun doorbraak een vaste waarde zijn binnen het melodieuze rockgenre. De combinatie van vakmanschap, energie en zichtbaar speelplezier maakte van dit optreden een echte voltreffer. Dit was een band die geen seconde moest zoeken naar vorm, want met veel enthousiasme en energie ging het dak er vlotjes af!

Setlist: 1. Shout 2. Rise Up 3. Dr Love 4. Bad Taste 5. When You Came Into My Life (Scorpions cover) 6. Everything 7. Danger Zone 8. Life’s A Bitch 9. Glow 10. Hands Of Time 11. 31-91 12. Hot Cherie 13. Rhythm From A Red Car 14. Taking Me Down 15. Fever Dreams

Met dank aan Lucas Aerbeydt en het complete team bij DVG Club.

Tekst en foto’s: Andy Maelstaf.