Het is indrukwekkend wat Sarayasign in amper drie jaar voor elkaar heeft gekregen. Hun derde album, ‘Shadows Of The Dying Light’, is een donderslag die je niet snel vergeet. De band uit Örebro, Zweden, heeft een scherpe, hooky sound die doet denken aan Scandinavische prog / power acts als Communic, Pagan’s Mind en Circus Maximus. Ze hebben hun eigen stempel met minder fratsen en meer precisie en professionaliteit. De opener ‘Worlds Apart (Shadowlands)’ zet meteen de toon: ambient intro, explosieve melodieën en Stefan Nykvist’s krachtige vocalen. Zijn krachtige en toch melodieuze stem doet denken aan Jorn Lande. Maar misschien is de balans tussen power en gevoel hun grootste wapen. ‘Watching It Burn Away’ pakt je meteen met heavy riffs, diepe basslijnen en een episch refrein. De melodie, prog-achtige wendingen en gitaarsolo’s die blijven hangen zijn de uitgespeelde troeven die Sarayasign zo sterk maakt. ‘Shades Of Black’ klinkt vertrouwd maar zelfverzekerd, met perfecte mix van lead- en ritmegitaar. Het titelnummer is een bijna zeven minuten durende reis. Langzaam opbouwend, atmosferisch en dan een galopperende groove die de prog-leuningen van de band laat zien. Epische chorussen komen ook in ‘From Ashes’, een track die krachtig, catchy en zwaar tegelijk is. Peter Lundin en Jesper Lindbergh laten indrukwekkende riffs en solo’s horen, met perfecte dynamiek. Daniel Lykkeklev voegt met bass en toetsen extra diepte toe, waardoor de soundscapes rijk en gelaagd zijn. ‘The Wanderer’ is een epische ballad met grote, krachtige chorus en subtiele piano. Tempo- en dynamiekwisselingen houden je aandacht vast en opnieuw schitteren de gitaarsolo’s. ‘One Last Cry’ opent met onweer en zwaar ritme, dramatisch en cinematografisch, met prachtige solo’s. ‘The Nameless Ones’ brengt een meer progressieve drive, sterke chorus en fantastische vocals. ‘Coming Home’ start zacht met piano en emotie, maar bouwt uit tot een krachtig, melodieus hoogtepunt. ‘Walk Alone’ is sneller, energiek en perfect geproduceerd. ‘Bleeding Hope’ laat zien waarom fans van Myrath, Jorn Lande en Seventh Wonder dit album zullen omarmen. Het sluitstuk, ‘Throne Of Gold Part III – The Hidden Portal’, is een heavy, epische finale, als het einde van een actiefilm. Nykvist blijft een absolute troef door zijn kracht, bereik en karakter in elke noot. De gitaristen Peter Lundin en Jesper Lindbergh wisselen solo en ritme perfect af, altijd melodieus, altijd raak. Lykkeklev en Lindbergh zorgen voor gelaagde keyboards en soundscapes die het verhaal versterken. Crisp, professioneel en meeslepend: Sarayasign klinkt volwassen en ambitieus. De band combineert prog, power en melodische metal met Scandinavische finesse. Elk nummer vertelt een stukje verhaal, vaak episch, soms donker, altijd meeslepend. De hooks blijven hangen, de riffs zijn scherp en de gitaarsolo’s verbluffend. Het album voelt als een saga, een muzikale film die zich over drie albums ontvouwt. ‘Shadows Of The Dying Light’ laat horen waarom Sarayasign een opwindende act in de moderne melodische metal is. Ze weten precies hoe je drama, melodie en kracht samenbrengt zonder dat het overweldigend wordt. Dit is muziek voor fans van prog, power en alles daartussenin. Met oog op live optredens zoals Malmö Melodic Festival belooft het een spectaculair geheel te worden. Sarayasign bewijst dat ze een band zijn met visie, kunde en een onvergetelijk geluid.

Andy Maelstaf (84)

Independent Release

Tracklist: 1. Worlds Apart (Shadowlands) 2. Watching It Burn Away 3. Shades Of Black 4. Shadows Of The Dying Light 5. From Ashes 6. The Wanderer 7. One Last Cry 8. The Nameless Ones 9. Coming Home 10. Walk Alone