Promise Down, Speed Queen, Bang Bang Firecracker, Slavantas @ Club Hell, Diest.

Club Hell, zaterdag 4 juli, het is opnieuw tijd voor “Heaven In Hell II*”, de fan-dag van Promise Down, en dat voel je aan alles: dit is een thuismatch voor een band en haar publiek. Vier groepen staan op het menu, met een mix van België, Nederland en het Verenigd Koninkrijk. De toon is gezet: old-school heavy metal en hardrock, zonder franjes, zonder filter.

*Foto’s: Slavantas*

Om 18u precies trapt Slavantas de avond op gang. Voor het podium: nog maar een handvol toeschouwers. Achter de microfoon: een band die daar duidelijk niet van onder de indruk is. Slavantas speelt alsof de zaal al vol staat. Riffs worden strak neergezet, solo’s netjes uitgesponnen en frontman Willy van der Kaa zoekt meteen contact met wie er al wél is. De set beweegt zich tussen klassieke heavy metal en melodieuze hard rock, met hier en daar een ruwer randje dat richting NWOBHM knipoogt. Met nummers als ‘Enemy Lines’, ‘Dreams Of Insanity’ en ‘Garden Of Eden’ wordt duidelijk waar de band voor staat: geen grootse studio-ambities, wel een oprechte live-aanpak die al jaren hun motor is. De set sluit met ‘Slavantas’ zelf af, en ondanks de beperkte opkomst blijft er een verrassend stevige energie hangen in de zaal.

*Foto’s: Bang Bang Firecracker*

Wanneer Bang Bang Firecracker het podium op stapt, is de zaal intussen al duidelijk meer gevuld. En meteen gebeurt wat je van deze Britten verwacht: het volume gaat omhoog, de houding wordt losser en de rock-‘n-roll komt zonder omwegen binnen. De band uit Stoke-on-Trent stond eerder dit jaar al in dezelfde zaal, ook toen samen met Promise Down, en voelt ondertussen vertrouwd aan in Diest. Hun mix van Motörhead-achtige drive en klassieke hard rock riffs werkt opnieuw aanstekelijk. Er wordt gelachen, geschreeuwd en vooral gespeeld met volle overtuiging. Een vaste waarde is ondertussen de Lemmy-hulde, inclusief toost. Bassist Paul Challinor wordt bovendien nog eens extra in de bloemetjes gezet: jarig, en zichtbaar genietend van het moment. Wat volgt is een set die niet wil inbinden. Rauw, rechttoe rechtaan en zonder enige behoefte aan modernisme. Precies zoals het hoort in dit genre.

*Foto’s: Promise Down*

Tegen de tijd dat Promise Down het podium neemt, is Club Hell op zijn volst. Dit is hun avond, hun fan-dag, hun publiek. Vanaf de eerste noten zit de sfeer meteen goed. De bekende ingrediënten zijn allemaal aanwezig: de rondgaande Jack Daniel’s-beker, het confettikanon dat op cruciale momenten ontploft, en een zaal die duidelijk elk refrein kent. Promise Down brengt wat ze altijd brengen: stevige riffs, meezingbare hooks en een overdosis rock-‘n-roll-attitude. Geen ingewikkelde structuren, wel pure energie en een band die zichtbaar geniet van elke minuut op het podium. Het tempo blijft hoog, de interactie met het publiek is constant, en de set voelt minder als een optreden en meer als een gezamenlijk feest. Het is precies die mix van spontaniteit en controle die de band de voorbije jaren heeft doen uitgroeien tot een vaste waarde in de Belgische live-scene.

*Foto’s: Speed Queen*

De afsluiter komt van Speed Queen, al is de zaal intussen deels uitgedund. Niet ongewoon na een intensieve avond, maar jammer voor een band die duidelijk meer verdient. Speed Queen speelt echter alsof er niets veranderd is. Snelle riffs, scherpe breaks en een tempo dat nauwelijks ademruimte laat. De band put uit hun ondertussen stevig opgebouwde live-reputatie en hun debuutplaat ‘…With A Bang!’ klinkt in deze setting nog altijd fris en energiek. De invloeden van klassieke speed- en heavy metal zijn nooit ver weg, maar de uitvoering is strak en overtuigend. Waar sommige aanwezigen al richting uitgang zijn, blijven de trouwe metalheads staan tot de laatste noot.

Conclusie: “Heaven In Hell II” bevestigt vooral één ding: dit is geen klassieke concertavond, maar een avond die gedragen wordt door gemeenschap, traditie en pure liefde voor harde gitaren. Van de eerlijke opener van Slavantas, over de ronkende rock-‘n-roll van Bang Bang Firecracker, tot de uitbundige thuismatch van Promise Down en de scherpe afsluiter van Speed Queen: elke band brengt zijn eigen verhaal, maar samen vormen ze één geheel. Geen grote woorden nodig achteraf. Gewoon een avond die klopt — van eerste riff tot laatste applaus.

Tekst en foto’s: Peter Vangelder.