Het is altijd met extra belangstelling uitkijken naar een nieuw album van landgenoten. Dit is ook het geval met ‘Absentia’, de vierde langspeler van de Belgische band Splendidula, die er op de vorige albums er wonderwel in slaagde om doom en black metal te combineren en er bovenop melancholische en atmosferische elementen aan toe voegde. Welnu, op ‘Absentia’ is dit zeker weer het geval. Bovendien is er een ferme dosis “gevoel” aan toegevoegd, zowel tristesse, of woede, als wanhoop. Dat dit album meer geladen is heeft zeker met het overlijden van bassist Peter Chromiak te maken maar ook de gastbijdragen van zangers Aaron Stainthorpe (My Dying Bride) en Tim Yatras (Austere) zorgen voor extra melancholie en tormentie. Ook de zang van zangeres Christine gaat soms door merg en been, zowel de rustige cleane zang als de pijnlijke screams. Dit is echt een donker album geworden, vol emotie, woede, pijn, vertwijfeling en droefheid. Al deze gevoelens wondermooi vertaald in zes mooie nummers die zeer vlot overgaan van rustige, louterende, intieme momenten naar pure agressie, frustratie. Zowel muzikaal als qua zang zijn deze overgangen perfect. Niet echt een album waar je vrolijk van wordt maar wel een muzikaal meesterwerk. Toch weer een klasse album van onze landgenoten.

Bart Verlinde (85)

Argonauta Records

Tracklist: 1. Absentia 2. Echoes Of Quiet remain 3. Donkerte 4. Dalkuldar 5. Kilte 6. Let It Come To An End