Mexicaanse death metal? Volgens de regels van de clichés is dit obscure en donker-occulte old school en presto: exact wat het blikje belooft! Necroccultus is een van die typisch wollig klinkende brute bands die log, smerig en groezelig klinken met donkere kettingzaaggitaren en een oerbrul die gedrenkt is in een dikke laag galm. Klinkt allemaal best fijn als omschrijving en de band kwijt zich met verve van de taak om van dik hout spaanders te meppen. ‘Dread Midnight Entities’ is bijvoorbeeld een lekkere beuker, met rasperige riffs en een zanglijn (of eerder brul-lijn) die blijft hangen. Necroccultus levert wel vaker venijnige en pakkende riffs af, alleen rekken ze een aantal keer een nummer iets te lang. Tracks die de vijf minuten halen hadden snediger geweest met één à twee minuutjes minder. Nu goed, detailkritiek mag er zijn. ‘The Afterdeath Blackness’ heeft veel van die oudere elementen zoals de vrolijk schreeuwerige “divebombs” met de gitaren wat dit uiteraard nog meer in die klassieke death metal-hoek duwt. Is oude Incantation of vroege Vital Remains helemaal iets waar het hart sneller van gaat slaan? Dan is Necroccultus ongetwijfeld een aardige toevoeging aan de collectie.

Guy Van Campenhout (70)

Terror From Hell Records

Tracklist: 1. The Highest Sphere Of Dead 2. Slaughter Of Bestiality 3. Transition To The Tortuous Reign 4. Unburied Hellish Presences 5. Dread Midnight Entities 6. Multiform Devourer Of Souls 7. Old Coffin Miasma 8. The Afterdeath Blackness