Death Valley Knights, 6 maart 2026.

Death Valley Knights, Warhead, Criminal Judge @ Club Hell, Diest.

Vrijdagavond in Club Hell, te Diest, was het weer ouderwets gezellig: een volle, goeie opkomst, veel bekende gezichten en een warme, losse sfeer die typisch is voor die kleine, intense metal-clubshows. Deuren om 19u, eerste band om 20u30 — precies zoals aangekondigd.

Foto’s: Criminal Judge*

De avond trapte af met Criminal Judge, een thrash metal band die ik ook al in juni 2024 in dezelfde zaal zag — en ja, ze klinken nog steeds rauw en gedreven. Ze openden met een korte intro en groeven zich daarna meteen in met nummers als ‘Don’t Blame Me’, ‘Legalize It’ en ‘Back To Baghdad’. De set wisselde kortere, agressieve thrash tracks af met eentje van buiten (een verrassende ‘Paint It Black’ (Rolling Stones)). De zanger bleef weer niet op het podium plakken: hij stapte regelmatig tussen het publiek om het geheel intenser te maken, een slimme zet die de zaal nog meer bij de set betrok. Opvallend: Criminal Judge heeft vooral demo’s en ep’s op hun conto (geen full-albums in de klassieke zin), wat hun underground-status alleen maar bevestigt.

Foto’s: Warhead*

Daarna knalde Warhead erdoorheen. Wie dit speed metal / thrash metal ensemble al langer volgt weet dat ze uit de jaren ’80 komen en dat hun reputatie grotendeels gebouwd is op klassieke platen als ‘Speedway’ (1984) en ‘The Day After’ (1986). Die no-nonsense, snelle thrash-attitude hoor je nog altijd terug in hun live-geluid. De set – met o.a. ‘Legions Of Hell’, ‘Attack Of The Shark’, en ‘Speedway’ – zat vol vaart en pit, de ritmesectie trok stevig door en de gitaren sneden scherp door de zaal. Voor wie Warhead al jaren volgt voelde dit als een waardige heropleving van dat old-school thrash-vuur.

Foto’s: Death Valley Knights*

Als afsluiter kregen we het Britse Death Valley Knights op het podium. Voor mij een eerste kennismaking — en meteen een aangename verrassing. Death Valley Knights bracht een aanstekelijke mix van klassieke heavy metal en hard rock met modernere accenten: heldere refreinen, solide riffs en een live-attitude die goed werkte in de zaal. Ze speelden met pit en podiumprésence, en voor wie hun discografie wil nakijken: ze zijn actief genoeg geweest de afgelopen jaren met ep’s en recente releases (o.a. materiaal rond 2019–2023), wat verklaart waarom hun songs al zo strak in elkaar zitten.

Kort samengevat: een heel leuke avond. De opkomst was goed, de sfeer gemoedelijk maar energiek — mensen die elkaar kennen, maar ook veel aandacht voor de bands. Technisch liep alles vlot zoadt het tijdschema mooi gerespecteerd werd.

Tekst en foto’s: Peter Vangelder.