Met ‘Thirst Trap’ levert Phil Vincent zijn vierentwintigste soloalbum af, een dubbelaar die zijn tomeloze productiviteit nog maar eens onderstreept. Sinds 1996 timmert hij aan de weg, solo en met bands als Tragik en D’Ercole. Dat hij daarbij kwaliteit blijft afleveren, is ronduit bewonderenswaardig. Op ‘Thirst Trap’ neemt Vincent opnieuw vrijwel alles zelf in handen in zijn The Muzik Room-studio. Zang, bas, gitaren, keyboards en productie, het draagt allemaal zijn handtekening. Gitarist Vince O’Regan voegt extra finesse toe, terwijl Max Piccolo de drums voor zijn rekening neemt. Meteen bij opener ‘Get Even’ voel je de energie door je speakers knallen. ‘Scene Of The Crime‘ is een riffgedreven rocker met een eighties-chorus dat zich vastzet in je hoofd. ‘Only One Way Out’ mengt melodieuze hooks met strak gitaarwerk in de beste Amerikaanse rocktraditie. ‘Consequence’ toont zijn talent voor bombastische ballads met een stevige gitaarrand. Hier hoor je invloeden van pomp en AOR zonder dat het gedateerd klinkt. De opbouw is meeslepend en vocaal zit het bijzonder sterk. ‘Afterthought’ klokt af boven negen minuten en ademt progressieve grandeur. De titeltrack ‘Thirst Trap’ doet daar nog een schepje bovenop met elf minuten vol keys, solo’s en melodieuze wendingen. Die langste track is een absolute blikvanger. Hier laat Vincent zijn liefde voor Styx en Touch duidelijk doorschemeren. Pomp, symfonische accenten en grootse refreinen zorgen voor kippenvelmomenten. Wie het volledige album koopt, krijgt ineens een pak extra nummers erbij. Opvallend is ook de cover van ‘Never Say Die’ van Black Sabbath. Vincent blijft trouw aan het origineel, maar voegt dikkere keyboards en een voller geluid toe. De keuze voor dit nummer lijkt geen toeval. ‘Never Say Die’ is immers een statement van doorzettingsvermogen. Net als Sabbath in 1978 bewijst Vincent dat hij koppig zijn eigen koers blijft varen. De songtitel weerspiegelt perfect zijn carrière: nooit opgeven, altijd blijven creëren. De sensuele, provocerende hoes van ‘Thirst Trap’ sluit daarbij aan. Ze speelt met het moderne begrip van een “thirst trap” als visuele verleiding. Vincent lijkt hiermee te knipogen naar de hedendaagse beeldcultuur én naar rock ’n roll als ultieme verleiding. Van de bonusnummers springen ‘Better Think Again’ en het Sabbath-achtige ‘Shadowman’ eruit. Ze tonen een rauwere, donkerdere kant van zijn sound. Met ‘Thirst Trap’ bewijst Phil Vincent opnieuw dat hij een ware werkmachine is. Een dubbele dosis melodieuze hardrock, pomp en passie. Hij heeft het gewoon weer geflikt.

Andy Maelstaf (80)

Rock Company Records

Tracklist: 1. Get Even 2. Scene of the Crime 3. It Was Good While It Lasted 4. It’s All A Lie 5. Can’t Break the Chains 6. Consequence 7. Only One Way Out 8. Through The Storm 9. Never Say Die 10. Afterthought 11. Thirst Trap 12. I Don’t Mind 13. Better Think Again 14. Shadowman