Cernunnos Pagan Fest @ La Ferme Du Buisson, Noisiel, Frankrijk.

Ook op tweede dag van het Cernunnos Pagan Fest krijgen we nog eens tien band te zien en te horen. Net als altijd wordt er gebruik gemaakt van twee podia die telkens afwisselend een band aan het werk laten.

*Foto’s: Salna’s Tales*

Dit keer mag Salna’s Tales openen, een ons onbekend Frans gezelschap dat voor ene mix van pagan en folk tekent. We zien dat elk bandlid een masker draagt waarna een soort van rituele start wordt gemaakt. Voor de rest zet deze band vooral in op vocalen, want, met uitzondering van de drummer, wordt de lead vocaliste door de overige bandleden ondersteund. Niet de complete set, maar toch heel vaak. Het klinkt allemaal niet onaardig, maar ons echt omver blazen doet Salna’s Tales zeker niet. Integendeel, na een paar nummers weet het gezelschap onze aandacht toch niet meer vast te houden. Een “oké” band dus om te openen, maar er is nog heel wat werk aan de winkel.

*Foto’s: Belore*

Het Franse Belore zagen we reeds een aantal keer eerder langskomen op verschillende Franse festivals. Het is een band die dus de klappen van de zweep kent. Onder aanvoering van Aleevok zorgde dit epic / atmospheric black metal gezelschap reeds drie knappe albums die ons telkens weten te overtuigen. Tijdens live concerten lukt het de band telkens een stuk minder. Ook nu weer blijven we deels op onze honger zitten. Wel een pluspunt voor het feit dat Belore dit keer voor een fluit zorgt tijdens een live concert zodat het geheel een folky randje meekrijgt.

*Foto’s: Obsidyen

Het ook al Franse Obsidyen staat geboekstaafd als post black metal band, maar wat de band hier neerzet is eerder rechttoe, rechtaan black metal. Heel stevig en krachtig dus met voldoende dreiging en gehuld een dosis duisternis. Hier missen we toch een deel pagan of folk waar dit festival toch vooral voor staat. We krijgen immers weinig tempo en ritmewisselingen te horen, laat staan een folky of pagan randje. We vermoeden dan ook dat het motto van Obsidyen “take no prisoners” is, maar gewoonweg stevig verder razend doorgaan.

*Foto’s: Trobar De Morte*

Het Spaanse Trobar De Morte, een van de meest ambitieuze projecten / bands van vocaliste Lady Morte is er reeds sinds 1999. Onder deze naam kiest deze artieste voor een muzikale mix van neo classical music en medieval folk. Verwacht je hier niet aan meeslepende of opzwepende folk deuntjes want je krijgt een heel donker getinte klankkleur te horen die wel heel intens klinkt. Het lijkt ons bijna muziek om doden of althans dode geesten te gaan bezweren zodat bij momenten een heel bezwerende en ietwat enge sound gecreëerd wordt. Trobar De Morte weet ons alvast heel diep te raken met die klank. We verlaten best wel stevig onder de indruk de zaal richting de volgende band.

*Foto’s: Wolfchant*

Het Duitse Wolfchant kiest voor een compleet andere invalshoek. Deze band presenteert zichzelf hier als vijftal: twee gitaristen, een drummer en twee vocalisten. Samen zorgt dit kwintet voor een best wel aanstekelijke sound die we het best kunnen omschrijven als traditional heavy metal waar je kan op meebrullen en zelfs luchtgitaar spelen. Door het feit dat Wolfchant ook met twee vocalisten werkt, én heel aanstekelijk klinkt, doet de band ons hier eigenlijk denken aan jet Nederlandse Heidevolk, maar dan heel zeker niet zo folky. Niet onaardig dus als je graag een feestje bouwt waar het gerstenat rijkelijk mag vloeien.

*Foto’s: Ereb Altor*

Nee, geef ons dan maar veel liever de krachtige en energieke sound van het Zweedse Ereb Altor. Deze band opgestart in 2003 zorgde reeds voor tien full-albums die heel vaak om een of andere reden onder de radar van MUSIKA weg glippen. En telkens als we de band dan zien en mee maken tijdens een live concert vragen we ons af hoe dat mogelijk is. Ook nu weer worden we immers vanaf de eerste klanken van het eerste nummer gegrepen door de gedrevenheid en het enthousiasme die deze band op een podium brengt. Voeg daar een heel krachtige mix van black metal en Viking metal aan toe in goed opgebouwde nummers, een stevige podium présence en je verkrijgt een dijk van een concert. Dat was ook nu weer het geval zodat wij opnieuw enorm genoten hebben van dit Ereb Altor concert.

*Foto’s: Ephemeral*

Iets compleet anders krijgen we dan weer van het Duitse Ephemeral, een band die melancholische folk mengt met invloeden uit progressieve muziek. Dit levert etherische zang op, heel rustgevende en kalmte uitstralende klanken die je mee voeren naar een andere wereld. Een dromerige wereld zelfs die helaas haaks staat op wat de huidige wereld te bieden heeft waar alles snel, sneller, snelst moet gebeuren. Het is muziek die, naar ons gevoel, niet echt past op een festival daar het je eerder richting dromenland voert, in plaats van een “feel good” time te creëren. Dat Ephemeral dan ook nog geprest zit tussen twee bands die energiek en gedreven voor de dag komen, zorgt er ook al voor dat we dit een heel stuk minder kunnen waarderen.

*Foto’s: Skyforger*

Een tip van de sluier werd reeds opgelicht als we het over Skyforger hebben, want ook dit gezelschap kiets voor ene heel energieke en gedreven sound die bestaat uit een mix van pagan metal, folk metal en black metal. Een heel krachtig geluid is ons deel die de band enthousiast en heel gedreven weet neer te zetten. De band is afkomstig uit Riga, Letland alwaar de band in 1995 werd opgestart. Skyforger weet ons alvast te overtuigen met een bloemlezing aan nummers uit hun ondertussen ferm gevulde discografie. – Zeven full-albums waarvan ‘Teikas’ uit 2025 het meest recente is. – Met een extra gast op het podium die voor fluit en doedelzak zorgt, creëert Skyforger een heel opwindende en intense sound die ons alvast kan bekoren. Een band om eens extra in de gaten te houden.

*Foto’s: Elderwind*

Het Russische Elderwind geeft er dan nog een extra stevige en krachtige lap op met hun atmospheric black metal die gewoonweg dreiging en duisternis uitademt. Dit viertal raast als een duivelse wervelwind doorheen enorm gedreven en furieus neer gezette nummers waarbij het spreekwoord “we don’t take prisoners” overduidelijk in het vet wordt geschreven. Voor ons, van MUSIKA, zorgt Elderwind voor de meest krachtige en meest furieuze set van het complete weekend. Een set waar duisternis en dreiging elkaar de hand reiken en die het kwartet enorm gedreven de zaal in stuurt.

*Foto’s: Songleikr*

Songleikr zorgde in 2016 voor het knappe full-album ‘Godtfolk’ waar hun mix van Nordic folk en pop goed werd weergegeven. Maar twee derde van het drietal kreeg plots enorm succes onder de naam Heilung en de band / het project belandde in de ijskast. Tot nu natuurlijk want Heilung staat sinds kort op non actief en dus wordt Songleikr opnieuw leven ingeblazen. Een nieuw album, ‘Fuglefolk’, komt eraan. We zien een vijftal op het podium dat zich amuseert met het brengen van rustige Nordic folk nummers waar een poppy randje aan vast zit. Nog steeds vormen de uiterst knappe vrouwelijke vocalen het hart van Songleikr en zorgen ze er zo voor dat we een warm gevoel krijgen bij een van de eerste concerten van de band in een nieuwe line-up. Wij zijn alvast enorm te spreken over dit gezelschap dat ons moeiteloos weet te bekoren en te overtuigen. Hopelijk groeit dit muzikaal project uit tot iets heel moois.

Opnieuw een schot in de spreekwoordelijk roos deze editie van Cernunnos Pagan Fest. Van deze twee dag onthouden we vooral de sets van Ereb Altor, Skyforger en Songleikr. Maar ook Elderwind en Trobar De Morte weten echt te overtuigen. Belore, Obsidyen en Wolfchant zorgden voor sets waar toch nog iet of wat mag aan geschaafd worden, terwijl Salna’s Tales nog heel wat werk voor de boeg heeft. Ephemeral past dan weer, naar onze smaak, niet echt op een festival met zo’n dromerige muziek. Op naar volgend jaar voor een nieuwe editie van Cernunnos Pagan Fest!

Met dank aan Sarah Kazaroff en het complete team bij Cernunnos Pagan Festival.

Tekst en foto’s: Luc Ghyselen.