Londen is een plaats die qua muziekgeschiedenis geregeld op de eerste plaats stond voor vernieuwing. In dat opzicht is ‘State Dependent Memory’ van Unmother ideaal geplaatst. Moderne black metal durft flirten met hoeken af en focust zich veeleer op eenzaamheid en vervreemding binnen een stadscontext dan staan huilen naar de maan in een primordiaal bos. Dat levert geregeld straffe schijven op als onder meer bij Blood Abscission of Imperial Triumphant. Unmother kan bij die lijst, maar dit is absoluut geen standaard black metal, laat staan ‘post’, al mengt Unmother verschillende elementen door elkaar. De zweverige gitaarmelodieën gedrenkt in galm zijn absoluut schatplichtig aan de post black-scene, maar de warse songstructuren en atypische riffs neigen meer naar Imperial Triumphant zonder effectief even jazzy te worden. Maar songgewijs gebeurt er veel, heel veel. ‘My Armor’ zet de toon, maar vanaf ‘Bear Hug’ klikt alles meer op zijn plaats: de soms panische schreeuwvocalen, de warse songstructuren, de venijnige riffs op licht blastende drumpartijen afgewisseld met grijze en melancholische passages die doorvlochten worden met avant gardistische draaien… Unmother gooit veel naar de luisteraar, maar wie zich de moeite getroost om er even in te blijven zitten, ontdekt een fascinerend album vol (on)frisse ideeën dat net als een Dødheimsgard, Imperial Triumphant of Blut Aus Nord niet vies is van experimenteren. Is het voor sommigen allicht te artsy? Absoluut, maar dat neemt niet weg dat grenzen opzoeken en verleggen de crux van black metal is. De cover van een synthwave project ‘Attiki Victoria’ is alweer een bewijs dat Unmother niet voor één gat te vangen is. Het is bevreemdend, bijna buitenaards, verstorend en onrustwekkend maar tegelijkertijd mateloos fascinerend. Straf plaatje dat niet makkelijk de geheimen prijsgeeft.

Guy Van Campenhout (81)

Fiadh Productions

Tracklist: 1. My Armor 2. Bear Hug 3. Modern Dystopia 4. Attiki Victoria 5. State Dependent Memory 6. Magda