Met ‘Time To Die’ levert Gabrielle de Val een ep af die zich moeiteloos tussen muziek en cinema nestelt. Het titelnummer is een uitgesproken hommage aan ‘Blade Runner’ en vooral aan Rutger Hauers onvergetelijke Roy Batty. Die iconische slotmonoloog, woord voor woord hernomen in het refrein, geeft het nummer een existentiële diepgang die zelden voorkomt in melodieuze hard rock. Hier gaat het niet alleen om riffs en melodieën, maar om emotie, vergankelijkheid en identiteit. De futuristische noir-sfeer van de film wordt muzikaal vertaald in een donker maar groots klankbeeld. Dankzij de productie van Tommy Denander klinkt ‘Time To Die’, https://www.youtube.com/watch?v=QhAzOmZUcIE&list=RDQhAzOmZUcIE&start_radio=1, krachtig, gelaagd en tegelijk opvallend transparant. De gitaren snijden scherp, terwijl de melodielijnen de luisteraar blijven meeslepen. Gabrielle’s zang balanceert perfect tussen kracht en kwetsbaarheid, precies wat het verhaal nodig heeft. Het nummer vormt terecht de conceptuele spil van de ep. Met ‘Shine’ slaat de sfeer om naar een meer open en stralende energie. Dit is moderne AOR, breed uitgesmeerd, melodieus en voorzien van een refrein dat meteen blijft hangen, met andere woorden in zijn meest overtuigende vorm. Het nummer voelt bijna triomfantelijk aan en bewijst dat grootsheid ook licht kan klinken. ‘The Jig-Saw Man’ kiest bewust voor introspectie en subtiliteit. Het is een fragiel opgebouwde song waarin emotie ontstaat uit nuance en beheersing. Geen bombast hier, maar een verhaal dat langzaam onder de huid kruipt en daar blijft hangen. Het menselijke aspect, dat ook Roy Batty zo memorabel maakte, klinkt hier duidelijk door. De ep sluit af met de originele versie van ‘Hold On’, een duet met Mick Devine. Deze versie is soberder en intiemer dan de latere herwerking. De vocale interactie voelt persoonlijk en ongekunsteld aan. Zo overstijgt ‘Time To Die’ het statuut van tussendoortje. Het is een samenhangend werk waarin melancholie, epiek en melodie elkaar versterken. Gabrielle de Val bevestigt hiermee niet alleen haar liefde voor film en verhaal, maar ook haar plaats als sterke, visionaire stem binnen het genre.

Andy Maelstaf (84)

Pride & Joy Music

Tracks: 1. Time To Die 2. The Jig-Saw Man 3. Shine 4. Hold On feat. Mick Devine