Blut Aus Nord is nooit de makkelijkste band geweest, maar wel eentje die steevast bijzonder eigenzinnig zijn ding deed. Meesterbrein Vindsval begon als rauwe black metal, maar gaandeweg werd dit beest iets veel vuiger en fascinerender. Er kwamen meer dissonante melodieën bovendrijven, de grimmigheid werd ten top gedreven en meestal was Blut Aus Nord een band die onmetelijke angst wist te vatten in grimmige composities. Op ‘Hallucinogen’ werd er fluks gespeeld met bijzonder trippy passages maar de mix smaakte absoluut naar meer. Het ontwrichtende ‘Disharmonium – Nahab’ was dan weer een nachtmerrie inducerende trip doorheen Lovecraftiaanse werelden en andere dimensies. Voor alles echter blijft dit een band die quasi constant klasseschijven aflevert. De nieuwste, ‘Ethereal Horizons’, is opnieuw een sterke plaat, maar mogelijk eentje die de fans kan verdelen. Nu heeft Blut Aus Nord zichzelf zelden herhaald, maar dit is zonder twijfel de meest ‘menselijke’ schijf die ze ooit uitbrachten. Er zijn nog trippy en dissonante momenten: zo is onder meer ‘Seclusion’ een nummer dat balanceert op de grens van de waanzin, met die etherische melodie op de achtergrond en LSD-achtige koortsdromen binnen het rauwe beukwerk. Maar doorheen het album duikt een pak meer melodie op en is er zowaar meer cleane zang te vinden. Ook de drums klinken minder machinaal dan gewoonlijk en de gitaarsound is een tikkeltje properder dan vroeger. Opnieuw: het songmateriaal is alweer verduiveld sterk, maar de iets toegankelijker muziek is even wennen. Dat gezegd zijnde: toegankelijk naar Blut Aus Nord-normen, want de gemiddelde muziekliefhebber gaat nog steeds vreemd opkijken van de psychedelische melodieën, het soms dissonante maar fascinerende riffwerk en de absurd gore strot van Vindsval. Het is minder angstaanjagend, maar evenzeer bevreemdend, alsof er een poort naar weeral een nieuwe dimensie wordt geopenbaard. Blut Aus Nord blijft verse elementen toevoegen aan de trukendoos en doet stug en eigenzinnig zijn ding en slaagt er op één of andere manier in om steevast betere nummers te pennen dan de meeste bands. Faut le faire. Wie de band een warm hart toedraagt, weet dat dit opnieuw verplichte kost is. Wie Blut Aus Nord nog niet kende, kan allicht snel de schade inhalen en dan is dit misschien een van de meer toegankelijke schijven om de wondere wereld van de band te leren kennen.
Guy Van Campenhout (88)
Debemur Morti Productions DMP 0265
Tracklist: 1. Shadows Breathe First 2. Seclusion 3. The Ordeal 4. The Fall Opens The Sky 5. What Burns Now Listens 6. Twin Suns Reverie 7. The End Becomes Grace