Soms, heel soms, komt een mens een album tegen dat fris, vernieuwend en apart klinkt. Umulamahri heeft dat deze keer gelapt, met een ep die ontegensprekelijk death metal is maar toch de grenzen van het genre aftast en iets nieuws probeert, ook al is de hoofdmoot heel vertrouwd. Dissonante death metal met industrial-vibes en scheef progressieve passages waardoor heel het wereldbeeld van de luisteraar op zijn kop wordt gedraaid: het smaakt absoluut naar meer. Geen enkel nummer op dit kleinood is rechtdoorzee. Zo draait en wringt ‘Bursting With Life’s True Fruit’ van bijna Blut Aus Nord-achtige dissonantie naar Incantation sloophamer-riffs tot bevreemdende soundscapes en weer terug en gek genoeg ontspoort de band nergens. ‘VVVVRMS’ is meer industriële soundscape dan iets anders, maar zou gek genoeg passen bij een film van John Carpenter. Toegegeven, de absurd diepe grunt zou een beetje vreemd vallen, maar vreemd en apart zijn hier de codewoorden, zeker gezien in deze laatste track geen gitaren opduiken. Dat er onmiddellijk daarna de geestverruimende en hondsbrutale chaos van een ‘Orifice Invocation’ volgt, is de kers op de taart. Umulamahri kiest nooit voor de makkelijke weg en doet een heel eigen iets met het concept van beangstigende death metal. Dit is absoluut een act om in het oog te houden, want wat hier gepresenteerd wordt, is absolute klasse.

Guy Van Campenhout (88)

Ordovician Records

Tracklist: 1. Rot Shall Rule The Oily Voids 2. Bursting With Life’s True Fruit 3. VVVVRMS 4. Orifice 5. Leaked Photo Of Heaven