Tine is het eenmansproject van de Amerikaanse Count Murmur die de band startte in 2011. Hoewel er vrij snel een demo volgde na de oprichting, duurde het tot 2015 vooraleer er met ‘The Forest Dreams Of Black’ een full-album verscheen. Murmur had toen nog ondersteuning van Vanth die de keyboards voor haar rekening nam. Na dat album nam Vanth een stap terug om zich te focussen op familiale aangelegenheden. Murmur deed vanaf dat ogenblik zowat alles zelf. Met ‘Mergae Maris Profundi’ verscheen in 2022 een tweede album. Met ‘A Winter Horrorscape’ is er nu al vrij snel een opvolger. Eén van de redenen is ongetwijfeld dat Murmur dit keer wel beroep deed op een aantal sessiemuzikanten i.p.v. alles zelf in te spelen. Vanzelfsprekend is het songschrijven wel integraal van zijn hand maar het opnameproces verliep vanzelfsprekend een stuk sneller dit keer. Tine speelt een mix van symfonische black metal doorspekt met death metal en dat is op dit nieuwe album niet anders. Al moeten we daar misschien meteen de kanttekening bij plaatsen dat het kouder en donkerder klinkt dan ooit voordien. Maar eerlijk als we zijn, moeten we bekennen dat we niet de grootste fan zijn van Tine. We vinden Count Murmur niet de beste zanger die er rondloopt waardoor voor ons het volle potentieel niet benut wordt. Dat de man inspiratie heeft en een degelijke song kan schrijven, staat vast. Het zou ons echter geen slechte zaak lijken als er op elke positie van de band een sterk element wordt gezet. We weten dat hij destijds gelijkgestemden zocht – en niet vond – maar het kan toch welhaast niet of er zijn zielsverwanten te vinden op deze aardkloot die een meerwaarde voor de band kunnen vormen. Nu blijft Tine voor ons hangen op een niveau dat nergens boven de middenmoot uitsteekt. Niet dat ‘A Winter Horrorscape’ niks herbergt waarnaar te luisteren valt, verre van, maar beklijven doet het ons ook niet. En jawel, daar zijn de beperkte vocale capaciteiten van Count Murmur in grote mate voor verantwoordelijk. Kortom wat ons betreft een album dat op de stapel “niet bepaald album of the year” terechtkomt. Degelijk zonder meer maar het doet ons voor het overige weinig.

K.H. (60)

Independent Release

Tracklist: 1. Winter Comes 2. A Feather From Lucifer’s Wing 3. A Path Through Frozen Woods 4. Ex Cathedra 5. Return To The Black Forest In Winter 6. The Scathing Blizzard 7. Triumph At Nineveh 8. Winter Horrorscape