Tolkien’s wereld van ‘The Lord of the Rings’ (en aanverwanten) en metal gaan lekker samen. Het epische karakter van de verhalen leent zich met overgave voor een theatrale en gelaagde versie vol brute gitaren. Klassieke voorbeelden van artiesten die zich op een manier dit onderwerp eigen maakten, zijn uiteraard Blind Guardian of Summoning, al zijn er natuurlijk nog legio anderen. En dan duikt na vijftien dit Amerikaanse gezelschap weer op dat zowaar een brug tussen die twee slaat, het kruisbestuift met filmmuziek en zelfs opera en met een loeier van een album de Zwarte Poort van Sauron inbeukt. Nu ja, het album is eerder gebaseerd op de val van Númenor, een serie verhalen en aantekeningen dat zich ver voor de bekendere saga afspeelt. Anfauglir heeft het zichzelf niet gemakkelijk gemaakt: het album is volledig opgebouwd als een klassieke symfonie en het klinkt ook zo, weliswaar met véél metal. ‘The Rise Of Númenor’ begint met een elegante pianomelodie, barst vervolgens los in een grootse metal veldslag met alle extraatjes en blijft gaan tot het einde. Het hele spectrum van symfonische black van de hoogste graad duikt op: weelderige keyboardlijnen, koorzang, meticuleus gelaagd gitaarwerk en een giftige raspstrot. Het is een ware achtbaanrit en belevenis, die de luisteraar over en weer kaatst van tussen melancholie, grootsheid, waanzin en adembenemende pracht… en dan zijn we nog maar het eerste nummer ver! Bij ‘The Inevitable Truths Of Time’ mag een harp de dans luchtig openen om na een minuut te wijzigen in een naargeestige atmosfeer met blazers en blastbeats, waarbij paniekerige strijkers het geheel opentrekken en operazangers de toon richting absolute tragiek duwen. De gitaren plaatsen zich tijdens dit nummer meer op de achtergrond maar het blijft adembenemend impressionant. Anfauglir verenigt het beste van een Bal-Sagoth, Dimmu Borgir of Summoning met een Howard Shore of Klaus Badelt en vlamt een onwaarschijnlijk werkstuk van pracht en praal het zwerk in. Dit is episch symfonische black metal van de bovenste plank en eindigt hopelijk bovenaan in menig jaarlijstje. Wat. Een. Schijf.

Guy Van Campenhout (98)

Debemur Morti Productions DMP 0263

Tracklist: 1. The Rise Of Númenor 2. The Inevitable Truths Of Time 3. Defying The Doom Of Men – Part I: The Temple Of Melkor 4. The Downfall