Twintig jaar geleden werd de Zweedse progressieve metalband Vildhjarta opgericht. Met de release van wat slechts de derde langspeler uit hun carrière is, schiet van de originele bezetting niemand over. Gitarist Daniel Bergström was nog de enige die er sedert het prille begin bij was maar hij verliet amper enkele maanden geleden de band. Momenteel is Vildhjarta dus herleid tot een trio waarbij gitarist Calle Thomér de langst dienende is. Muzikaal is deze ‘+ där skogen sjunger under evighetens granar +’ (vrij vertaald: waar het bos zingt onder de eeuwige dennenbomen, en jawel, de + jes horen erbij te staan) de logische verderzetting van de sound van Vildhjarta. Dat houdt in dat we ons mogen verwachten aan net geen uur lang complexe songs die het midden houden tussen chaos en ingenieus moeilijke melodieën. Wie dacht even rustig achterover te kunnen leunen en te kunnen genieten van compromisloze riffs en beukende drums is er meteen aan voor de moeite. Dit is – net zoals bij de spitsbroeders van Meshuggah – muziek waarbij het verhaal zich slechts mondjesmaat openbaart. De djent-stijl waarvan de heren zich bedienen, vormt in alle eerlijkheid ook voor ons niet de muziek die op elk moment van de dag zomaar verorberd kan worden. Er zijn nu eenmaal momenten dat ons hoofd al chaotisch genoeg is zonder de “jazz-structuren” te proberen ontwaren. Daar veranderen de meer melodische momenten niets aan want die zijn doorgaans slechts beperkt in tijd vooraleer de drums alweer een andere richting uit lijken te gaan dan de gitaren. De onveranderlijk Zweedse teksten maken het voor velen – onszelf inbegrepen – niet bepaald eenvoudiger om het verhaal vlotjes te begrijpen. Maar niettemin mag het duidelijk zijn dat één en ander wel degelijk als een complete vertelling dient te worden opgevat. Met andere woorden, doorheen alle schijnbare chaos zit er onmiskenbaar een rode lijn verweven. Wie zich laat overweldigen en zich onderdompelt in meerdere luisterbeurten, raakt echter in een vorm van trance en wordt volledig meegezogen in deze nietsontziende maalstroom van kolkende gitaren en eigenzinnige ritmes. Liefhebbers van Vildhjarta’s vorige albums gaan hiervan volgens ons des te meer smullen. Wie van het vorige werk spontane zure oprispingen kreeg, blijft ook nu best mijlenver uit de buurt.

K.H. (85)

Century Media

Tracklist: 1. + byta ut alla stjärnor på himlen mot plustecken + 2. + två vackra svanar + 3. + sargasso + 4. + ylva + 5. + där mossan möter havet + 6. + röda läppar, söta äpplen + 7. + kristallfågel + 8. + ? regnet, the ? + 9. + hösten som togs ifrån mig + 10. + viktlös & evig + 11. + stjärnblödning + 12. + den spanska känslan +