Sexitanian Fest, Parque El Majuelo, Almuñécar, Spanje.

Sexitanian Fest III, op 23 mei 2026 in Parque El Majuelo in Almuñécar, voelde van bij de start als een festival met een eigen smoel. Geen reusachtig gedoe, wel vijf bands, een locatie die bijna te mooi is om waar te zijn, palmbomen in de rug en de ruïnes van een oude burcht hoog boven het podium. Dat het festival na eerdere editie in de volle zomer naar eind mei verhuisde, bleek een schot in de roos: zalig weer, een grote tent tegen de zon, allerhande merchendising en drank aan prijzen waar je als Belg alleen maar vriendelijk van begint te knikken.

*Foto’s: Astter*

Astter beet de spits af en deed meteen iets wat goeie livebands vaak doen: ze zetten je op het verkeerde been. De band uit Granada bestaat sinds 2020 en balanceert in haar melodische heavy metal tussen kwetsbaarheid en venijn. Frontvrouw Bianca wisselde zachte, bijna breekbare lijnen af met stevige uithalen, waardoor de set constant bleef spanningsvol aanvoelen. De band bracht in 2023 al de ep ‘Cenizas’ uit en volgde daarna met meerdere singles, waaronder ook nieuw werk in 2025 en 2026. Live klonk dat allemaal nog een stuk directer en donkerder dan op plaat.

*Foto’s: Mügre*

Daarna was het de beurt aan Mügre, en daar was vanaf seconde één geen sprake van fijngevoeligheid meer. Hun mix van rap metal en hardcore sloeg erin als een mokerslag, met bijtende maatschappijkritiek en een ritmesectie die geen seconde gas liet lossen. Het publiek ging daar zichtbaar in mee, wat de set nog meer vaart gaf. Mügre heeft intussen al een heel wat uitgaven op bandcamp staan. Dat was dus geen beginnende bende meer, maar een groep die perfect weet hoe ze een festivalpubliek in beweging krijgt.

*Foto’s: Injector*

Injector gooide er daarna een pot stevige thrash bovenop. De band uit Cartagena bestaat sinds 2012 en heeft ondertussen twee full-lengths op zak, met ‘Black Genesis’ uit 2015 en ‘Stone Prevails’ uit 2018, plus de recentere schijf ‘Endless Scorn’ uit 2024. Ook los daarvan hebben ze hun live-repertoire al wat verder uitgesmeerd met singles en andere uitgaven, zodat hun set aanvoelde als die van een groep die haar plaats in de Europese thrashscene helemaal verdiend heeft. Technisch strak, snel en recht vooruit, zonder franje maar met genoeg punch om de temperatuur nog wat hoger te duwen.

*Foto’s: Muro*

Muro bracht vervolgens precies waarvoor je zo’n naam op een affiche zet: pure, rauwe speed metal met een geur van geschiedenis. De Madrileense band dateert al van 1981 en heeft een discografie die teruggaat tot ‘Telón de acero’, ‘Mutant Hunter’ en ‘Pacto de sangre’, met in de hoofdreeks ook ‘El cuarto jinete’ uit 2013. Dat maakt meteen duidelijk dat dit geen nostalgisch museumstuk is, maar een band die haar erfenis nog altijd levend houdt. Op het podium kwam dat uit in strak gespeelde riffs, veel drive en die typische old-school energie waar je als liefhebber alleen maar blij van wordt.

*Foto’s: Obús*

Obús hoefde uiteraard al helemaal geen introductie meer voor het Spaanse publiek. De legendarische heavy metalband uit Madrid bestaat sinds 1980 en is nog altijd actief, met Fortu als onmiskenbare frontman en Paco Laguna als vaste anker op gitaar. Hun recente volledige plaat ‘Con un par!!’ verscheen in 2019, waarna nog singles volgden zoals ‘A pico y pala’ en ‘Hasta la última estación’. Op Sexitanian Fest III klonken ze zoals je van zulke ouwe rotten hoopt: met schwung, karakter en genoeg klassiekers om het publiek moeiteloos mee te krijgen. Het was zo’n set die niet per se moet bewijzen waarom de band legendarisch is, omdat iedereen dat toch al weet.

Sexitanian Fest III was er eentje met een ziel. Geen grootheidswaanzin, geen hol spektakel, wel een affiche dat verleden, heden en toekomst van metal netjes samenbracht op een plek waar de setting bijna even hard indruk maakte als de bands zelf. De organisatie verdiende daar ook een dikke pluim voor: vriendelijk, relaxed en met het hart op de juiste plaats. Dit was rauw, intens en oprecht, en net daarom blijft het nazinderen. Ik hoop er bij een volgende editie gewoon weer bij te zijn.

Met speciale dank aan het complete team bij Setitanian Fest.

Tekst en foto’s: Peter Vangelder.