Extreme muziek uit Australië durft geregeld harder toe te slaan dan elders. Waarom dat zo is, mag dan al een raadsel zijn maar ook niet iedereen deelt even harde klappen uit. Hebephrenique is een vrij opgefokte en aparte blackened death metalband van Down Under die invloeden van een Gorguts en Anaal Nathrakh ‘light’ bezigt om zichzelf een eigen gezicht aan te meten. Dat maakt dat songstructuren soms wars doen en de band al eens links afslaat waar de meeste mensen rechts verwachten en de gitaren gooien meer dan eens met onverwachte tokkels of dissonante piepjes. ‘I, Adverse’ heeft zowaar een ingetogen “break” met onverwacht melodieuze lijnen die toch net een beetje anders worden ingekleurd waardoor het nummer steevast de indruk geeft dat het elk moment kan ontsporen. Niettegenstaande ‘Decathexis’ absoluut zijn momenten heeft, klinkt het album gek genoeg soms wat te braafjes en niet rauw genoeg. Vooral de gitaren zijn behoorlijk droog. Dat zorgt er aan de ene kant voor dat de afwijkende noten goed doorkomen, maar de keerzijde is dat de impact van de riffs getemperd wordt. Soms weet de band ook niet goed waar ze naartoe willen en zwalpen de tracks wat voort op een hutsekluts van ideeën. De vocalen van Kris Wolf zijn vrij psychotisch en opvallend, maar de brave man houdt zelden zijn mond en is té aanwezig bij momenten. Met nog wat jaren meer op de teller en een iets verder aanscherpen van de nummers zou Hebephrenique allicht een opvallend sterk album kunnen afleveren, maar voorlopig blijft het bij degelijk.

Guy Van Campenhout (70)

Apocalyptic Witchcraft

Tracklist: 1. Stasis 2. Visions Of Magdalene 3. I, Adverse 4. Ascent To Derilation 5. Argumentum Ad Baculum 6. To Inflict Or Nurture 7. Decathexis