Met ‘Interstellar Madness’ levert Moonlight Haze opnieuw een kleurrijke, kosmische trip af die perfect balanceert tussen symfonische bombast en pure feelgood metal. Wat begon met ‘De Rerum Natura’ in 2019 is intussen uitgegroeid tot een band die zijn plaats in het genre meer dan verdient. Deze nieuwkomer is geen duistere, loodzware symfo-plaat, integendeel. De schijf ademt licht, hoop en een bijna naïef optimisme dat in 2026 verfrissend aanvoelt. De wereld mag dan soms op tilt slaan, Moonlight Haze kiest resoluut voor escapisme. Opener ‘Moonlight Legion’ is kort maar sfeervol, met een licht oosters tintje en een epische opbouw die meteen de toon zet. Het voelt als het openen van een portaal naar een ander universum. Daarna schiet ‘Lost in Moonlit Symphonies’ snel, melodieus en doordrenkt met symfonische flair als een raket uit de startblokken. ‘We Are Fire’ is een eerste absoluut hoogtepunt. De combinatie van krachtige koorzang en de loepzuivere stem van Chiara Tricarico zorgt voor kippenvelmomenten. Ik betrapte me er plots op dat ik dit groots, meeslepend en ronduit inspirerend nummer zonder schaamte zat mee te brullen. ‘Shine’ houdt het tempo hoog en bevestigt met catchy hooks, strakke gitaren en een productie die blinkt zonder steriel te worden, de kracht van de band. Alles zit waar het moet zitten, zonder overdaad. Het wordt pas echt interessant met de titeltrack ‘Interstellar Madness’. Meer dan zes minuten lang neemt de band je mee door verschillende muzikale hoofdstukken, van subtiele intro’s tot bombastische uitbarstingen. De Italiaanse passages geven het geheel een extra laag en zorgen voor een bijna operatische grandeur. In het instrumentale ‘Interstellar Madness: Finale’ steelt toetsenist Giulio Capone de show met een indrukwekkende performance die de ep een waardig en sfeervol einde geeft. Moonlight Haze ontketent niet meteen een revolutie binnen de symfonische metal, maar brengen kwaliteit, consistentie en een duidelijke identiteit. Dit is muziek die je optilt, niet naar beneden trekt. Voor fans van bands als Avantasia en Temperance is dit verplichte kost. Maar ook wie gewoon zin heeft in melodieuze metal met een positieve vibe, zit hier goed. ‘Interstellar Madness’ is een korte maar krachtige trip door een universum vol melodie, energie en licht verteerde waanzin. Geen duisternis, maar stralende gekte, die we soms wel eens nodig hebben.

Andy Maelstaf (82)

Scarlet Records SC 483-0

Tracklist: 1. Moonlight Legion 2. Lost in Moonlit Symphonies 3. We Are Fire 4. Shine 5. Interstellar Madness 6. Interstellar Madness Finale