Vanuit Estland komt Kõdu, een melodieuze black metalband die op dit album een tof concept bezigt, te weten een verzameling brieven van een dorpje dat op de rand van verval balanceert. Het is eens iets anders. Kõdu gebruikt de typische aanpak van zwartmetalen bands met iets meer melodie, zowel in de gitaren als met de toevoeging van keyboardlijnen. Die laatste overheersen meestal niet en in een nummer als ‘II’ komt er iets opduiken wat lijkt op een mandoline die vals gestemd staat, maar het kan evengoed een toetsenpartij zijn. Een beetje bizar soms, maar het valt wel op. Riffgewijs zijn sommige passages iets meer folk getint met de nodige dosis melancholie en dat geeft het geheel die Baltische insteek die zo uniek is. Wil dat zeggen dat Kõdu de moeite is? Niet helemaal. Ook al is het idee goed, Kõdu durft keuzes maken die wringen. Die valse mandoline is er zo een van: tof qua concept, pijnlijk enerverend in executie. Wie doorheen die extraatjes kijkt, ontdekt een behoorlijk doorsnee collectie riffs en songstructuren die niet goed weten welke kant ze uit moeten. Het wisselt lukraak van tempo, maatsoort en atmosfeer en hierdoor hangen de nummers aan elkaar als los zand. Kõdu heeft nog wat werk om de focus te vinden.

Guy Van Campenhout (54)

Antiq

Tracklist: 1. I 2. II 3. III 4. IV 5. V 6. VI 7. VII