Het behoorlijk mysterieuze A.H.P. is een van die vuile en venijnige Noorse black metal bands die ranzigheid en misantropie tot een kunst verheft. Dit ‘Alltid Imot Deg’ is na tien jaar pas hun tweede album, maar wie nooit genoeg krijgt van rauwe haat à la Craft kan hier allicht de volgende dosis scoren. Soms drijft de band het tempo op, maar wanneer ze slepende tempo’s gebruiken tot bijna groovy dansbare passages (‘In Endless Disgust’) zijn ze op hun best. Het gitaarwerk is vrij “basic” met eenvoudige tremolomelodieën door het geheel gedrapeerd en sobere drumpartijen die opnieuw heel erg simpel zijn maar die an sich ook niet meer hoeven doen dan rauwe boem-tak. Completeer het geheel met variaties aan vitriolen kelen met de nodige galm en het recept is compleet. Daarom ook is dit nooit de meest vooruitstrevende of opvallende black metal (het is bij tijd en wijlen wel erg simplistisch), maar het heeft ontegensprekelijk zijn charme en het gevoel van haat jegens alles sijpelt continu door. De songs zijn meestal behoorlijk lang en expliciet eentonig dankzij de simpele schuifelriffs, maar hier en daar doet A.H.P. eens iets anders, onder meer door heel subtiele toetsen in te schakelen in onder meer ‘Nocturnal’ of afsluitende moloch ‘Alltid Imot Deg’, die overigens qua sound plotsklaps een pak minder klinkt. Het hele nummer is ook een dikke veertien minuten aan walging voor het menselijk ras. Een beetje een tweeslachtig plaatje, dit. Aan de ene kant is de afkeer en walging bijna tastbaar en verdient de band absoluut een pluim, aan de andere kant is dit zo simplistisch en beperkt dat het weinigen zal overtuigen. Black metal is natuurlijk veel attitude, dus in dat opzicht is ‘Alltid Imot Deg’ iets voor de fanatieke liefhebbers van ondergronds zwart metaal.

Guy Van Campenhout (67)

Purity Through Fire

Tracklist: 1. Souls To Inhale 2. Lust For Murder 3. In Endless Disgust 4. Nocturnal 5. Alltid Imot Deg