Hoezo black metal is altijd kouds en ijzig met verwijzingen naar sneeuw? Antrisch doet het helemaal anders en hangt hier een verhaal op aan de exploten van ontdekkingsreiziger en compleet geschifte zelfoverschatter Lope De Aguirre. Wie iets dieper graaft, herinnert zich misschien de Duitse film ‘Aguirre – Zorn Des Gottes’ met de minstens even geflipte acteur Klaus Kinski. De Aguirre zocht en vocht zich een weg doorheen het Amazonewoud en haalde understatementgewijs nogal wat stoten uit. Menselijke hubris en teloorgang? Ideaal om een grimmig muzikaal verhaal aan op te hangen. Antrisch beweegt zich in het melodisch zwart metalen gebeuren, maar kiest er niet zelden voor om links af te slaan waar de meesten rechts zouden gaan. Zo heeft onder meer ‘Abkehr – Non Svfficit Orbis’ warse melodieën ondersteunt door orgel die fascinerend blijven hangen. Vrij constant wordt een groezelige stem gebezigd om het verhaal en dus ook de tracks aan elkaar te linken. Antrisch heeft dan ook veel aandacht voor ambient en synths die in de reguliere tracks soms wat verscholen zitten maar die dat beangstigend aspect meer in de verf zetten. ‘Expedition III – Renitenzpfad’ is een uitdagend schijfje dat – hoewel ontegensprekelijk black metal – buiten de lijntjes durft kleuren. Niet in muzikale zin, maar in opbouw en ambitie. Eerst zit de zang wel iets te hard in de mix en eist die wat te veel aandacht op, maar vanaf ‘Nattern & Narren – Los Marañones I’ stoort het al niet meer en is een aandachtige luisteraar mee op expeditie door zompig oerwoudgebied en slaat de waanzin onherroepelijk toe.

Guy Van Campenhout (75)

AOP Records

Tracklist: 1. Conquista – Prolog 2. Hidalgo Infernal – Der Baskische Wolf 3. Nattern & Narren – Los Marañones I 4. Bittergruen – Los Marañones II 5. Abkehr – Non Svfficit Orbis 6. Verschanzt – Perleneilandterror 7. Canis Lvpvm Edit – Wolfsfalle I Verraterer Verräter