Paintrail: Nocturnals (ep)

Paintrail is een experimenteel samenwerkingsproject tussen muzikanten Luca Delle Fave (Seventh Dimension) en Hadid Rehman. Hoewel de twee elkaar al bijna twintig jaar kennen, hadden ze nog nooit samen muziek uitgebracht, ondanks dat ze dat al lang wilden doen. Het project begon in 2016 toen het duo besloot om samen muziek te schrijven met een “leeg palet”, vrij van regels en beperkingen. Aanvankelijk was het de bedoeling om elektrische gitaar volledig te vermijden, maar naarmate de composities zich ontwikkelden, vonden de gitaren vanzelf hun weg naar het project – niet noodzakelijkerwijs als centraal element, maar als instrumenten voor variatie, textuur en lead werk. Hun verschillende schrijfstijlen en muzikale achtergronden vulden elkaar goed aan en binnen korte tijd waren er drie nummers geschreven. De muziek werd vervolgens opzij gelegd en bleef enkele jaren in de koelkast liggen, tot nu dus. Het circa tien minuten lange ‘Nightwalker’ duid al aan welke richting dit uitgaat. Experimenteren met klanken, in golvende bewegingen, zonder de geluidsnorm te overschrijden maar evenmin je in slaap wiegen. Dat is de rode draad doorheen deze song. En ook de volledige ep. Het doet ons, heel subtiel, wat denken aan de in 2022 overleden Vangelis tot zelfs een heel klein beetje Pink Floyd. Wellicht is dat wat ver gezocht. Maar datzelfde intens gevoel kunnen steken in een sound die je meevoert naar onaards mooie oorden, is wat Paintrail ook doet. In die tien minuten gebeurd zoveel, waardoor het wel lijkt alsof er uren verstreken zijn. Het is zo een song die de liefhebber van instrumentale muziek waar je stil van wordt, tot een vorm van “zen” zal brengen. Ook wij vlijen ons neder in de warme klankenpracht die Paintrail ons aanreikt. Een contrast met de gejaagdheid van het leven, biedt het duo ons hier aan. De twee daarop volgende, kortere, songs, ‘Lunar Caress en ‘The Conjuring’, vormen een mooie kers op die taart. ‘‘Het album weerspiegelt de gedeelde voorliefde van het duo voor vreemde en verontrustende klanken, gedomineerd door akoestische gitaren, aangedreven door bas en drums en gelaagd met griezelige sferen. Het resultaat, geïnspireerd door obscure hoeken van artiesten als Opeth, Steven Wilson en Storm Corrosion, is vreemd, hypnotiserend en nauwelijks te definiëren.” Dat Staat te lezen in de biografie op bandcamp. En dat is heus niet ver gezocht. Het is zelfs heel moeilijk om te verwoorden wat we voelden bij het beluisteren van deze ep. De hypnotiserende klankentapijtjes, doen in elk geval een gemoedsrust over ons neerdalen, waardoor we prompt alle zorgen, pijn en smart om je heen vergeet. Zonder al te zeemzoet te klinken, er is heus wel een somber en weemoedig kantje aan deze muziek verbonden, wat ons evengoed kan bekoren. Wie niet houdt van experimentele muziek die zachtmoedig je oorschelpen streelt, en uiteindelijk je ziel beroerd, zal wellicht zijn of haar gading hierin niet vinden. Wie houdt van te verpozen en te worden meegevoerd naar de mooiste oorden op aarde of alles daarom heen, kunnen we deze parel van een instrumentale plaat echter enkel en alleen maar aanraden. Dat is onze eindconclusie.

Erik Van Damme (80)

Corrupted Records

Tracklist: 1. Nightwalker 2. Lunar Caress 3. The Conjuring