Aleksandr Medviedev is een bezig baasje: op vijf jaar tijd vijf albums van Morbonoct eruit gooien, is geen klein bier. Veelschrijverij kan zorgen voor middelmatige muziek, maar dat is niet het geval op ‘No One Knows We’re Dying’. Zelf omschrijft dit duo hun muziek als ‘cosmic black metal’ en daar is ergens iets van aan, als de onthutsende en bevreemdende synthlijnen op de achtergrond een indicatie mogen zijn. Morbonoct gaat meer dan eens voor nummers rond de tien minuten en in elk gebeurt er behoorlijk wat. Zelden wordt gekozen voor het rechtstreekse pad, en het gitaarwerk kronkelt en draait rond een vet grommende bas om de familie van Cthulhu te eren. Of zoiets. Het duurt even om in de juiste sfeer te komen, maar eens het centje valt, is de luisteraar mee. Toegegeven, de schrille schreeuw van David Welnicki is behoorlijk eenzijdig en niet het beste van wat Morbonoct heeft te bieden, maar de composities zelf zitten goed in elkaar en telkens wanneer een mens denkt dat een nummer naar links gaat, duikelt het plotsklaps naar rechts. Elke track heeft wel een riff of melodie die door het hoofd blijft spoken en gezien de output van Medviedev is dat bijzonder straf. Voer voor liefhebbers van melodische black metal met een ietwat zweverig tintje en een meer proggy aanpak dan doorsnee.

Guy Van Campenhout (72)

Independent Release

Tracklist: 1. The Creation 2. Lost 3. Cold Wind 4. Drifting Away 5. No One Knows We’re Dying