Grauw, ranzig, troosteloos en Frans: een combinatie die binnen het zwarte metaal meermalen succesvol is gebleken. Die aanpak werkt zonder enige twijfel voor Sanctvs die met ‘De l’Abîme Au Plérôme’ uiting aan hun moedeloosheid geven. Een luisteraar gaat zich aan het eind van dit album evenzeer verloren voelen, diep starend naar de abyssale diepte van de eigen geest. Nochtans begint het album een beetje wars met ‘Rex Hominum’, een behoorlijk slepende song met lome aanslagen. Dat ‘Sacrifié Sur l’Autel De La Rédemption’ daarna het gaspedaal wat steviger induwt, is een welkome afwisseling, eentje die Sanctvs blijft volhouden. Doorheen de tempowisselingen stuwen beklemmende mineurakkoorden het geheel voort, voorzien van een frontman die raast, tiert en huilt. Geen standaard black metalrasp de hele tijd, maar kreten van waanzin. Dit alles culmineert in ‘La Lumière De l’Infini’, waarna niets dan as en tranen overblijven. Intens schijfje voor grauwe geesten en doemdenkers.

Guy Van Campenhout (72)

Osmose Productions

Tracklist: 1. Rex Hominum 2. Sacrifié Sur l’Autel De La Rédemption 3. Thrène Pour Un Monde Révolu 4. Tabula Rasa 5. Tour d’Ivoire 6. La Lumière De l’Infini