Black metal uit Chili met ritualistische insteek? Het klinkt alvast interessant, vooral omdat (en hier komt het cliché) Zuid-Amerikaanse extreme bands geregeld een andere kijk op het genre hebben en vaak toffe invalshoeken vinden. Hologramah maakt het echter wel bijzonder bont. De opener en afsluiter zijn bijzonder enerverende geluidscollages. Nu kunnen ontwrichtende soundscapes hun charme hebben (zie ook Abruptum) maar dat zorgt er ook voor dat er een zeer beperkt publiek voor is en de sfeerschepping moet dan ook voorop staan. Dat is bij Hologramah absoluut niet het geval. Integendeel: die twee nummers (de term is heel los gebruikt) lijken er zo veel mogelijk op gebrand om iedereen op de zenuwen te werken. Dan mag men nog proberen leuteren dat het ontwrichtende en storende karakter net de bedoeling is, maar die leugen pakt echt niet. De rest van dit nauwelijks een half uur durend album kent degelijke occulte black metal, maar de noisetracks zijn echt vullers om toch iets van een respectabele speelduur te krijgen. Maar om voor een veredelde ep de volle pot te betalen om dan twee te lange onzintracks te skippen, is misschien wat veel van het goede. Hologramah schiet zichzelf zo enorm in de voet, dus een volgende keer vooral reguliere tracks met occulte black metal en geen vullers, alstublieft. Goed gezind wordt een mens hier echt niet van, ook al niet omdat tussendoor er bijvoorbeeld bij ‘The Veil Of Serpent’s Oracle’ iemand het een strak plan vond om irritant vliegengezoem erbij te gooien, wat nog eens het idee versterkt dat dit een uit de hand gelopen grap is waar niemand buiten de makers mee kan lachen.

Guy Van Campenhout (41)

Living Temple Records

Tracklist: 1. Blood Of Eden 2. Holograms Into The Octagram 3. The Veil Of Serpent’s Oracle 4. Abyssus. Versus. Versículos. 5. Evocaciones Del Vacío Primordial 6. The Unmanifested Curse 7. Entitas Ex Nihilo 8. Amén