Forever Autumn is de naam waarachter de Amerikaanse artieste Autumn Ni Dubhghaill zich schuil houdt. Deze artieste zorgt voor een mix van doom, black metal, dark folk en pagan, althans als we mogen afgaan op deze ‘The Lamentations’. Dit album is het nieuwste werkstuk van de dame in kwestie en het eerste waar ze alles in haar dooie eentje doet. Het levert zeven tracks op, goed voor net geen achtendertig minuten muziek die een heel donkere, en bijwijlen dreigende, klankkleur heeft mee gekregen ondanks het feit dat ze hier vooral voor akoestische instrumenten kiest. Wij, van MUSIKA, zijn best wel onder de indruk van het muzikale gedeelte van dit album waar Autumn speelt met verschillende tempo’s en ritmes in goed opgebouwde en gearrangeerde nummers. Waar we een heel stuk minder over te spreken zijn is haar vervormde grauwe stem die ze hier hanteert in de meeste tracks. Het klinkt als het krijsen van een ???, terwijl ze nochtans over een mooie stem beschikt die ons diep weet te raken. Check daarvoor bijvoorbeeld ‘Epoch’ waar ze half fluisterend haar verhaal vertelt. Het is meteen een heel intense track geworden die ons keer op keer kippenvel bezorgt. Toch kunnen we ons indenken dat een pak liefhebbers liever haar krijsende dwingende stem horen want ook die zorgt voor een beklijvende intensiteit, maar is veel minder onze smaak. ‘The Lamentations’ van Forever Autumn zou misschien iets kunnen zijn voor fans van bijvoorbeeld Myrkur over Jo Quail tot Wardruna, al zal niet elke fan van deze bands gecharmeerd worden door dit geheel, want Forever Autumn klinkt vooral als … Forever Autumn.

Luc Ghyselen (73)

Independent Release

Tracklist: 1. Beltaine 2. Self-Portrait In Blue, Black And Grey 3. Hexes And Wards 4. Fylgia And The Fetch 5. Epoch 6. The Black Candle 7. The Salt Of Mortality