Cassidy Paris bracht dit jaar nog vuur en vastberadenheid naar het Frontiers Rock Festival. Wie haar daar samen met ondergetekende live kon meemaken, kon zien dat ze geen eendagsvlieg was, maar een jonge artieste die rock opnieuw een gezicht wil geven. Met ‘Bittersweet’ zet ze die missie kracht bij, een tweede langspeler waarop ze haar identiteit, haar groei en haar ontembare vechtlust in elke noot giet. Cassidy worstelt zich een weg door de muziekscene. Vanaf haar jeugd werd ze omringd door mentors als Paul Laine, wat haar stem en songwriting al vroeg richting gaf. Het resultaat is een artieste die klinkt alsof ze de erfenis van Debbie Harry, Pat Benatar, Joan Jett en Lita Ford samenweeft, maar dan met een uitgesproken hedendaagse punch. Dat hoorden we al op het festival: die mix van attitude, poprock catchyness en een rauwe, eerlijke ondertoon maakt Cassidy uniek. ‘Bittersweet’ is geen oppervlakkige plaat maar een open dagboek, vol liefde, breuken, valpartijen en vooral het terug rechtstaan. Met opener ‘Butterfly’, https://www.youtube.com/watch?v=fNlLZWlVrMQ, zit je meteen in de juiste vibe: sprankelende poprock die je omver blaast met een refrein dat voor de resterende dag in je hoofd blijft hangen. Cassidy Paris klinkt vrij, grootser dan ooit en trots op waar ze staat. ‘Nothing Left To Lose’, https://www.youtube.com/watch?v=bQw1qcHAdeA&list=RDbQw1qcHAdeA&start_radio=1, toont dan weer haar harde kant, gedreven door riffwerk dat rechtstreeks uit de jaren 80 lijkt geknipt, maar strak en modern klinkt. Die wisselwerking van stijlen is precies wat haar muziek zo toegankelijk maakt. ‘Finish What We Started’ flirt dan weer met countryrock-tonen die we herkennen uit Laine’s vroegere werk, maar Cassidy’s stem tilt het geheel naar een hoger niveau. Het blijft herkenbaar haar verhaal. De eerste emoties komen echt naar boven bij ‘Can’t Let Go’, een breekbare ballad waarin ze haar stem zacht laat kleuren zonder kracht te verliezen. Dat contrast van kwetsbaarheid die nooit wankelt loopt als een rode draad doorheen ‘Bittersweet’. In april zagen we het ene moment ook een pittige rockster, gevolgd door een artieste die je stil krijgt zonder groot gebaar. ‘Wannabe’ en ‘Sucker For Your Love’ brengen de lichtvoetigheid terug, met onweerstaanbare hooks en die jeugdige drive die Cassidy Paris zo typeert. Ze wil rock cool maken voor een nieuwe generatie en met zulke songs zou dat zomaar eens kunnen lukken. ‘Getting Better’, https://www.youtube.com/watch?v=toJRfpQbT70, vormt samen met ‘Stronger’ een tweeluik dat haar persoonlijke strijd van 2025 weerspiegelt. Wie haar social media (https://www.facebook.com/cassidyparisofficial) volgde, weet welke tegenslagen het jaar bracht, maar in plaats van onderuit te gaan, maakte ze er brandstof van. De boodschap is duidelijk: laat niemand je kleinhouden. Je moet het maar doen. ‘Give Me Your Love’ verrast dan weer met een bluesy swagger die ik helemaal niet zag aankomen. Het vormt een mooie breuklijn op het album, maar sluit toch perfect aan bij haar veelzijdige stem. ‘Is Anybody Out There’ trekt je terug naar introspectie, gedragen door melodieën die breder uitwaaieren dan je verwacht. Het is één van die songs waar haar stem in al zijn kleuren schittert. ‘Turn Around And Kiss Me’ zou zo een hit kunnen zijn bij een brede pop rock-aanhang en bewijst dat Cassidy Paris het commerciële gevoel perfect beheerst zonder de rockattitude te verliezen. En dan komt ‘Stronger’, een track die bijna niet op het album belandde, maar uiteindelijk de essentie werd van wat ‘Bittersweet’ betekent. Het is haar meest persoonlijke nummer tot nu toe: eerlijk, rauw, en een middelvinger naar alles wat haar pad wou blokkeren. ‘Bittersweet’ toont de volwassen, overtuigende en emotioneel oprechte richting waarin Cassidy Paris zich beweegt. Het album brengt rock terug naar de jeugd, zonder de roots te verloochenen. Cassidy staat klaar om het soort rolmodel te worden dat rock al even mist. Een artieste met een stem, een boodschap en een rugzak vol verhalen, onder papa’s vleugels. Je moest eens zien hoe bassist Steve Janevski zat te genieten toen dochterlief de pannen van het dak zong op het Frontiers Rock Festival. ‘Bittersweet’ is zoet, pijnlijk, oprecht en helemaal haar, precies wat de titel zegt. Een groeiplaat van een artieste die rock opnieuw vormgeeft voor vandaag, een missie die meer dan geslaagd is.
Andy Maelstaf (84)
Frontiers Records
Tracklist: 1. Butterfly 2. Nothing Left To Lose 3. Finish What We Started 4. Wannabe 5. Getting Better 6. Give Me Your Love 7. Can’t Let Go 8. Undecided 9. Sucker For Your Love 10. Brand New Day 11. Is Anybody Out There 12. Turn Around And Kiss Me 13. Stronger