Britse black metal heeft de neiging om net dat beetje bombastischer of melancholischer te zijn dan hun genregenoten van het Europese vasteland. Nemorous is geen uitzondering wat dat betreft. Ontstaan uit de restanten van Wodensthrone heeft Nemorous de organische sound behouden, de agressie iets meer gekanaliseerd en vooral veel aandacht besteed aan het uitwerken van de lange songs waar kwaadheid en tristesse hand in hand gaan. Denk Saor, Wolves In The Throne Room of Agalloch maar ook met genoeg van een eigen gezicht en degelijke songs om netjes in de rij aan te sluiten. Nemorous is niet over één nacht ijs gegaan en de achtbaanrit is tot in de puntjes verzorgd. Zo is ‘This Rotten Bough’ an sich een fluks voortrazend nummer met vitriolen vocalen en scheermesriffs, maar toch weet het een weemoed op te roepen die naar de keel grijpt. Dat is zeker niet de enige keer dat de band het lapt, maar meestal bouwen ze iets meer wisselwerking in tussen ingetogen momenten (compleet met getokkelde gitaarlijnen en dikke synthlagen) en snelle passages waar alles in de hens schiet. Zo is ‘Sky Avalanche’ behoorlijk proggy getint, maar met een eenvoudige maar pakkende melodie. De toetsenpartijen liggen als een zacht sneeuwdeken achter de muziek maar brengen alles zo veel extra sfeer bij. Het drumwerk is solide en bonuspunten voor het erg natuurlijk en organisch te laten klinken en dus niet plat mechanisch. Dat zou ook niet passen bij de aard van de muziek. Zijn de eerder genoemde bands spek voor de bek, dan mag Nemorous meteen bij in het rijtje. ‘What Remains When Hope Has Failed’ is immers een bijzonder degelijke plaat van een stel muzikanten die perfect weten waar ze mee bezig zijn.

Guy Van Campenhout (78)

Independent Release

Tracklist: 1. The Wyrm Of The World’s End 2. This Rotten Bough 3. Sky Avalanche 4. Quiescence 5. Bereft Pt. 2 6. What Remains When Hope Has Failed