Het Italiaanse Nightblaze stond vorig najaar nog boven de doopvont, maar gooit dit jaar de handdoek in de ring. Na slechts één volwaardig album houdt de band het voor bekeken, maar niet zonder ons nog één laatste hoofdstuk te schenken: ‘Evaricade’. Een release die een emotionele sluitsteen wil zijn voor hun korte maar veelbelovende aanwezigheid binnen de melodieuze rock / AOR-scene. Onder de motorkap vinden we vocalist Damiano Libianchi, keyboardspeler / gitarist / producer / mix- en master engineer Dario Grillo , bassist Federica Raschellà en drummer Alex Grillo. Nightblaze wist met hun titelloze debuut in 2024 meteen een sterke indruk te maken; melodieuze rock met internationale allures, geïnspireerd door gevestigde namen als Journey, Foreigner, FM of Lionville. Dat zet zich hier opnieuw verder, al komt het met een melancholische bijsmaak. ‘Evaricade’ bevat slechts vier écht nieuwe tracks, aangevuld met alternatieve versies van eerder werk. Een keuze die fans zal verdelen, en waar recensenten nu al tegenover elkaar staan. ‘State Of Grace’ is de eerste nieuwe track en meteen een sterke opener: zwierige gitaren, een laid-back groove en Damiano die met zijn hese, expressieve stem meteen binnenkomt. Het refrein ademt vrijheid én weemoed – de perfecte proloog voor een afscheid. ‘Tonight’ is AOR in z’n puurste vorm. Een melodie die zich in je oor nestelt en daar met plezier blijft. De productie laat zang en gitaren mooi in dialoog gaan. Wie hun debuut wist te smaken, voelt zich hier meteen thuis. In ‘Novemberine Walls’ horen we een emotionele Nightblaze. Een krachtige ballad met klassevolle drive en een fijne gastbijdrage van Orazio Fontes. Damiano balanceert tussen breekbaar en krachtig, en dat maakt de song een blijver. ‘Take Me Home’ is dan weer epischer van opzet, met gitaren die niet gewoon begeleiden maar verhalen vertellen. Dit nummer toont misschien wel het best waar Nightblaze’s toekomst had kunnen liggen: tijdloos, grootser, vol potentieel. “Had kunnen liggen”, spijtig. We dromen nog een keer weg met ‘Hold On To Me (atmospheric version)’. Dromerig, zwevend, bijna filmisch, een totaal andere sfeer zonder de kern van het nummer te verliezen. De alternatieve versies die later volgen, zoals de “dance version” van “Take On Me” of de orchestral version van “Novemberine Walls” zullen de meningen verder polariseren. Sommigen zullen het creatief en vernieuwend vinden, anderen zullen het bestempelen als overbodige opvulling. Maar het valt moeilijk te ontkennen dat de band hiermee durft te experimenteren op de valreep. ‘Evaricade’ is een hartelijk en waardig afscheid. De muzikale kwaliteit en het spel van elk bandlid zitten goed. Gitaren en keyboards zijn perfect in evenwicht en Federica’s bas blijft mooi hoorbaar. De songwriting van de nieuwe tracks maakt vooral duidelijk hoe jammer het is dat de band stopt op een moment waarop hun stijgende lijn net écht voelbaar werd. Wie houdt van melodieuze rock met AOR-roots, krijgt hier meer dan genoeg om te koesteren. Fans van het eerste uur zullen de emotionele betekenis van deze release ten volle waarderen. Critici blijven wat op hun honger zitten door het beperkte nieuwe materiaal, want Nightblaze had nog veel meer in zich.

Andy Maelstaf (80)

Art Of Melody Music

Tracklist: 1. State Of Grace 2. Tonight 3. Novemberine Walls 4. Take Me Home 5. Hold On To Me (Atmospheric Version) 6. Take On Me (Dance Version) 7. Fading Away (Ethnic Version) 8. Tell Me (Remastered Version) 9. Novemberine Walls (Orchestral Version) 10. Tonight (Romantic Version)