Miasmata is de naam van het solo project van de Nieuw Zeelandse artiest Mike Wilson, die sommigen onder u hoogstwaarschijnlijk wel zullen kennen van bijvoorbeeld Orphans Of Dusk of Sojourner. Met Miasmata verkondigt hij zijn visie op een mix van black metal, heavy metal en speed metal sinds hij in 2020 de single ‘Caverns Of Malachite’ de wereld in stuurde. Het was meteen de voorbode van het eerste full-album onder de naam Miasmata: ‘Unlight: Songs Of Earth And Atrophy’. Dat debuut werd hier bij MUSIKA goed ontvangen en we keken al reikhalzend uit naar een opvolger want dat debuut dateert toch reeds van 2021. Met ‘Subterrania’ wordt ons verlangen eindelijk ingewilligd. Het nieuwe album gaat eigenlijk mooi verder waar het debuut ophield, alhoewel. We krijgen slechts zes tracks te verwerken, maar die zijn allen van een hoog niveau en kennen heel veel variatie op gebied van kracht, tempo en ritme. Black metal blijft het hoofdaandeel leveren, en daar zijn wij alvast heel blij om. Maar traditional heavy metal maakt in een aantal fragmenten het hoofdbestanddeel uit, terwijl er ook wel wat speed metal ingrediënten in de sound te vinden zijn. Mike zorgt zo voor heel wat variatie, maar telkens opnieuw komt hij daar heel vlot mee weg. Integendeel, alles sluit mooi naadloos op elkaar aan en zorgt voor ene compleet samenhangend geheel. Ook de vocalen zijn van die aard dat ze nergens storen en ze helpen de gevoelens te creëren die nodig zijn voor dit muzikaal geheel. Hebben we ook al verteld dat er een stevige dosis dreiging in de nummers verwerkt zit, evenals een pak kilte en voldoende duisternis om de meeste black metal fanaten te bekoren? Wie dus houdt van black metal die af en toe wat leentjebuur speelt met andere subgenres uit de grote metal vijver, is met deze ‘Subterrania’ van Miasmata zeker en vast een hele tijd zoet.

Luc Ghyselen (92)

Naturmacht Productions NP 199

Tracklist: 1. Those Who Cross The Flame 2. Die At The Right Time 3. Full Of The Devil 4. Interloper 5. Upon Oppressive Peaks 6. Subterrania