Sick ‘n’ Beautiful, Pretty Addicted @ Club Hell, Diest.

Vrijdagavond zakte ik weer af naar Club Hell in Diest voor een heerlijk duistere kermis: Hell’s Halloween Night trok een goedgevulde zaal, vol uitgewerkte kostuums — van nonnen met bloedende littekens tot heksen, piraten en alles daartussenin. De sfeer zat van meet af aan goed: damp, blitse belichting en een publiek dat duidelijk gekomen was om zich te laten gaan.

*Foto’s: Pretty Addicted*

Pretty Addicted opent de avond en bewijst meteen waarom ze een trouwe, ietwat fanatieke schare heeft. Achter de naam schuilt sinds ca. 2011 één centrale artiest / kunstfiguur (Vicious / Vicious Precious) die live gesteund wordt door wisselende performers. Hun oeuvre telt ondertussen een flinke schat aan releases. De sound: een ongrijpbare mix van industrial, electronica, punk en gothic — soms in sneltreinvaart richting drum-and-bass, dan weer venijnige breakbeats en scherpe synths. De show was theatraal en uitdagend: veel volle energie, theatrale poses en een zangeres / frontfiguur die perfect in het Halloween-decor paste. Het geluid stond strak en de set vloog voorbij: hoogtepunten waren nummers uit hun eerdere platen en singles

*Foto’s: Sick ’n’ Beautiful*

Sick ’n’ Beautiful nam vervolgens het schip van Satan in de ruimte over en leverde een show die visueel en muzikaal weinig te wensen overliet. De band, fronted door de charismatische Herma (Greta / Herma), serveerde een cocktail van hard rock, moderne metal en industrial met horror / sci-fi-visueel theater — precies wat zo’n Halloween-avond nodig heeft. Live kwam het allemaal harder binnen dan op plaat: pompende drums, strakke riffing en een frontvrouw die zowel entertainend als messcherp zong. Hun set bevatte nummers uit hun eerdere albums en recente releases, alles met veel podiumenergie en een filmisch sausje.

Voor wie van theatrale, visueel geladen en muzikaal ruwere alternatieven houdt, was Hell’s Halloween Night een voltreffer. Pretty Addicted bracht de nodige club-energie en provocatie, Sick ’n’ Beautiful leverde een cinematische show die groter lijkt dan de zaal — beide bands kwamen uitstekend uit de verf. Persoonlijk: ik heb van beide acts genoten en hoop, vooral Sick ’n’ Beautiful, nog eens op een groter podium terug te zien — dan komen ze vermoedelijk nog beter tot zijn recht.

Tekst en foto’s: Peter Vangelder.