Het Deense Orm grossiert in relatief progressieve edoch agressieve black metal waar flarden van een Enslaved, Saor of Agalloch met momenten in te ontwaren zijn. Dat vertaalt zich naar behoorlijk lang uitgesponnen songs met epische melodieën en een lichte folktoets. Er bestaat weinig twijfel over dat Orm bestaat uit een bende muzikanten die het klappen van de zweep kent en de songs zijn goed opgebouwd. Toch blijft het idee hangen dat Orm net dat beetje tekort schiet om echt een grote impact te hebben. Het ligt absoluut niet aan de productie, want die is lekker vet en zwaar. Daarvoor kan een mens bijvoorbeeld ‘Undfangen’ checken, dat een collectie pompriffs herbergt die een flink eind door beuken. Maar het geheel mist dat tikkeltje extra saus dat ‘Guld’ naar een hoger niveau zou kunnen tillen. Het album blijft ergens wat voortkabbelen omdat Orm de hokjes netjes afvinkt maar nooit daadwerkelijk spannende riffs weet te schrijven. Alle tracks slepen zich voort en eens ‘Rigdom’ aftrapt lijkt het alsof de band te veel riffs recycleert. Dat kan aan de gitaarsound liggen, maar ‘Guld’ zakt een beetje als een pudding in elkaar. Te weinig spanning, te weinig toffe songs en te lang uitgerokken tracks: ‘Guld’ is nauwelijks spannend te noemen.

Guy Van Campenhout (60)

Interdisciplinarian

Tracklist: 1. Af magt 2. Undfangen 3. Rigdom 4. Udskammet 5. Martret