The Great White Nothing (coole bandnaam trouwens) is een vrij nieuw project van eigen bodem, met uiteraard een groep muzikanten die in het wereldje al even meedraaien. Debuut ‘Passage I Melancholia’ is alvast een heel interessante binnenkomer en eentje die veel goeds belooft voor de toekomst. Het geheel is duidelijk geschoeid op een mix van post black metal en post hardcore met nog wat scheuten andere genres erdoor. Grof geschat een mix van Amenra, Opeth en Deafheaven zo u wil. Sommige haast sludgy riffs zijn door hun repetitieve karakter een mokerslag, maar evengoed haalt de band plotsklaps akoestische passages en occasioneel proggy aandoende riffs boven en het zweverige karakter van het geheel (inclusief vocale variatie tussen rauwe grom en etherische zang) geeft nog het meeste blijk van het ‘post’-karakter. De productie is trouwens echt vet en zeker de vrij naturel benadering van de drums is een verademing in het plat gecompresseerde en overtriggerde klimaat van alles wat metal is. The Great White Nothing bouwt enorm veel variatie in en dat is fijn, maar hier en daar wisselt de band wel erg snel tussen bruut en zacht en geregeld mochten de tracks een beetje meer ruimte krijgen om de riffs of melodieën wat meer opbouw te laten genieten. Nu zit er soms een beest van een riff in die te snel weer gewisseld wordt voor een ander stuk. Het einde van ‘Eulogy For The Sea’ is bijvoorbeeld een absolute loeier van een riff die gerust nog een tijdje langer had door mogen gaan. Dat gebeurt wel vaker, maar het is uiteindelijk een kleine kanttekening bij een debuut dat smaakvol is en ongetwijfeld zijn weg zal vinden naar liefhebbers van emotioneel afwisselende muziek.

Guy Van Campenhout (75)

Independent Release

Tracklist: 1. Everything, Forever 2. Dolores 3. The Sands Of Hattin 4. St. George 5. Eulogy For The Sea 6. Heimat 7. Melancholia 8. There, Where The Waves Are Still