Hellfort @ JH Comma en Het Entrepot, Brugge.

Hellfort 2026: twaalf bands, twee podia en een Brugse zaterdag vol riffs.

Op zaterdag 26 september 2026 werd Brugge opnieuw het strijdtoneel voor liefhebbers van zware gitaren. Hellfort trok resoluut de kaart van de variatie: twaalf bands verspreid over twee podia, het ene in JH Comma, het andere in Het Entrepot. Van old school thrash en pure death metal tot moderne metalcore en progressieve diepgang: de affiche las als een staalkaart van wat de hedendaagse metalscene te bieden heeft. Compact, krachtig en zonder overbodige franjes, zoals de organisatie zelf beloofde.

*Foto’s: Alludence*

Alludence mocht om vier uur de spits afbijten in JH Comma. Een handvol vroege vogels stond al klaar toen de Brugse metalcore band, vier muzikanten uit eigen streek, de eerste noten van de dag inzette. Voor mij was het de eerste kennismaking, en dat was meteen een mooie opener. Hun sound leunt hoorbaar aan bij namen als Architects, Bring Me The Horizon en Polaris, met melodie, emotie en stevige passages die vlot in elkaar overlopen. Na ‘Silent Walls’ en ‘Better Days’ kreeg debuutsingle ‘Oceans’ een eigen intro. Dat nummer, dat de band in eigen beheer uitbracht en liet opnemen, mixen en masteren door Daan Nieboer, is het visitekaartje waarmee ze zichzelf op de kaart zetten. Met ‘Shapeshifter’, ‘Halo’ en afsluiter ‘Echoes’ lieten ze horen dat er meer in de pijplijn zit.

*Foto’s: Criminal Judge*

Daarna was het tijd voor Belgisch thrash erfgoed met Criminal Judge. De band ontstond eind jaren tachtig, bracht in 1992 de demo ‘Frozen Lunacy’ uit en in 1998 ‘When It’s All Too Late’, waarna het zo’n twintig jaar stil bleef. In 2020 bliezen de oprichters de band nieuw leven in, en sinds 2024 staat er een vernieuwde bezetting rond gitarist Danny Vandevelde en zanger Tom Emons. Intussen was het jeugdhuis aardig beginnen vollopen, maar technische problemen zorgden ervoor dat de heren pas een kwartier later dan gepland konden starten. Eenmaal vertrokken kreeg het publiek wat het verwachtte: klassieke riffs en old-school attitude. ‘Legalize It’, een van de bekendste nummers van die plaat uit 1998, stond er nog altijd, naast ‘Paralyzed By War’ en ‘Back 2 Baghdad’. Interessant voor wie de band volgt: met ‘Finalization’ werd ook een nieuw nummer voorgesteld, een teken dat Criminal Judge niet enkel op nostalgie wil teren. ‘Government By Fools’ sloot de set af.

*Foto’s: Wryngd*

In Het Entrepot trapte Wryngd het tweede podium op gang. De naam spreek je uit als “vriengt”, zoals in “het wringt een beetje”, of zoals de band het zelf graag uitlegt: na hun passage wring je het zweet zo uit je kleren. De West-Vlaamse groep mengt moderne metal met thrash en progressieve invloeden, en heeft intussen twee ep’s op de teller: ‘Interrormezzo I’ (2024) en het in mei van dit jaar verschenen ‘Interrormezzo II’, opgenomen onder leiding van Pieter Nyckees. Geen rustige start, wel meteen zware grooves en snedige riffs. De zaal liep aardig vol, al was er zeker nog plaats: uitverkocht was Hellfort niet.

*Foto’s: Steamroller*

Steamroller hield de vaart erin met rechttoe rechtaan (groovy) thrash metal. De band uit de regio Wetteren stond vroeger bekend als Kill Corruption, maar na enkele personeelswissels kwam er een nieuwe naam, afgeleid van het allereerste nummer dat ze in een professionele studio opnamen. Na de intro ging het via ‘From The Pits’ en ‘Tension’ richting ‘Stolen Focus’, titelnummer van hun gelijknamige ep, die ook in de Vlaamse metalpers goed onthaald werd. ‘4000 Days’ sneuvelde onderweg van de setlist, maar de afsluiter was uiteraard dat ene nummer waar alles mee begon: ‘Steamroller’. Riffs die blijven hangen en de nekspieren stilaan warm.

*Foto’s: Træls*

Voor wie even wilde verdwijnen in gelaagdheid en sfeer, was er Træls. De progressieve metal en post metalband werd pas in 2023 opgericht en wordt vaak in één adem genoemd met VOLA, TesseracT, Leprous en The Ocean. Opvallend: drummer Jason Van Acker neemt ook de zang voor zijn rekening. Hun debuut ‘The Abyss Within’ (2024) kreeg sterke recensies, en de opvolger, ‘A Study Of Absence’, staat gepland voor november via Polderrecords. De set opende met ‘The Weight Of Ease’, bracht onderweg onder meer single ‘Centered’, en eindigde met ‘Evade Emotional Collapse’: atmosferisch en technisch, zonder aan kracht in te boeten.

*Foto’s: Slaughter The Giant*

Met Slaughter The Giant ging het er een pak brutaler aan toe. De Belgische band, actief sinds 2018, beweegt zich in het grijze gebied tussen melodische en brutale death metal, met blastbeats, grunts en af en toe een orgellijntje of keyboardaccent. Na de ep ‘Asylum Of The Damned’ (2019) volgden twee platen: ‘Depravity’ (2022) en ‘Abomination’ (2024). Die laatste kreeg vanavond de meeste aandacht, met het titelnummer, ‘The Chainsaw Killer’ en afsluiter ‘Alien Abduction’. Een set voor wie houdt van loodzware breakdowns.

*Foto’s: Struck A Nerve*

Dan Struck A Nerve, en wat een energie. De jonge Britse thrash band bracht in 2025 een zelf getiteld debuut uit dat meteen opviel, en in augustus volgde de ep ‘Execution Protocol’ via Listenable Records. Het titelnummer daarvan stond ook vanavond op de setlist en is geen lichte kost: de ep gaat over staatsterreur zoals tijdens de Kristallnacht, over klassenverschillen, oorlog en sadistisch geweld. Openend met ‘Nocturnal Terror’ en ‘Torture Fortress’ en verder via ‘Raining Death’ en de eigen bandsong ‘Struck A Nerve’, legde de band een moordend tempo neer. ‘Broken Glass’ en ‘Knife Scrapes The Bone’ moesten zelfs van het lijstje, maar niemand in de zaal die het miste. Voor mij de eerste keer, en een heeeel energieke set die zeker voor herhaling vatbaar is. Fijn weetje: de band toerde deze maand door Europa samen met Harlott, dat als volgende aan de beurt was.

*Foto’s: Harlott*

Harlott: zij sluiten hier hun Europese Tour af en klinkt alsof het rechtstreeks uit de gloriedagen van de Bay Area is weggelopen, al komen ze eigenlijk uit Melbourne. De Australiërs, opgericht in 2006, hebben intussen vijf full-lengths op hun naam. De jongste, ‘Exsequiis’, verscheen amper twee weken geleden, op 11 september, via Metal Blade, na een stilte van zes jaar sinds ‘Detritus Of The Final Age’ (2020). Het nieuwe werk kreeg een prominente plaats: leadsingle ‘Trial By Liar’, ‘The God That Knows No Name’ en ‘Joyful Stain’ passeerden allemaal de revue. Daartussen zaten ook oudere nummers als ‘Denature’ en ‘Epitaph’, en met ‘Means To An End’ werd afgesloten. Snelheid, strakke riffs en headbangmateriaal van begin tot einde.

*Foto’s: Cyant*

In JH Comma stond vervolgens Cyant geprogrammeerd, als vervanger van het eerder aangekondigde Signs of Algorithm. De vijfkoppige metalcore band uit de regio Aken is nieuw, maar de leden hebben al heel wat podiumkilometers op de teller, eerder onder de naam The Legion:Ghost, waarmee ze twee albums uitbrachten en onder meer het podium deelden met Dark Tranquillity en Ensiferum. Als Cyant brachten ze in december 2024 hun debuut ‘For All I Am’ uit, geproduceerd door Electric Callboy-gitarist Daniel Haniß. Thematisch draait het rond digitalisering en technologie die ons leven overneemt. Het was hun allereerste show in België onder deze naam. Openen deden ze met ‘Apex Predator’, de eerste single van dat debuut, gevolgd door het titelnummer. Met ‘Guilty’ grepen ze terug naar hun tijd als The Legion:Ghost. Modern, strak en met veel inzet gebracht, maar eerlijk: dit was niet echt mijn ding.

*Foto’s: God Dethroned*

Met God Dethroned kwam er internationale ervaring op het podium. De Nederlanders rond Henri Sattler zijn al sinds begin jaren negentig een vaste waarde binnen de death en black metalscene, en hebben intussen maar liefst twaalf studioalbums uitgebracht, van ‘The Christhunt’ (1992) tot het meest recente ‘The Judas Paradox’ (2024). Strak, meedogenloos en technisch onderlegd: pure intensiteit zonder franjes: dat is God Dethroned in een notendop.

*Foto’s: No Kings Allowed*

Het mocht dan een toevalstreffer zijn in de timing, maar na God Dethroned kwam No Kings Allowed met, jawel, een nummer dat ‘Dethroned’ heet. De band met leden uit Nederland en België combineert metalcore en deathcore met symfonische en cinematografische lagen. Het album ‘A New Era’ (2024) en de ep ‘Dark Reign’ (2025) vormden de ruggengraat van de set: het titelnummer ‘No Kings Allowed’ als opener, ‘Dark Reign’ in het midden en ‘Scourge Of The North’ als afsluiter. Groots opgezet, en gemaakt voor een podium.

*Foto’s: Fleddy Melculy*

Afsluiten deed Fleddy Melculy, en dat is intussen al heel lang geen verrassing meer. De band uit Halle groeide in tien jaar uit tot een van de grootste succesverhalen van de Vlaamse metal, met vier studioalbums op de teller, goud en passages op Graspop en Werchter. Dit jaar vieren ze hun tiende verjaardag met ‘Helgië Redux’, een geremixte en geremasterde versie van hun debuut, en op 30 oktober verschijnt vijfde album ‘L’Avocat du Diable’. Het is dan ook logisch dat de set opende met ‘Welkom In Helgië’ en dat klassiekers als ‘Apu van de nightshop’, ‘Brood’ en uiteraard ‘T-shirt van Metallica’, de doorbraaksingle uit 2015, niet ontbraken. Maar ook het nieuwe werk kreeg een plaats: ‘Doe uw werk’, de eerste single van het komende album, is een donkere, furieuze song. Met ‘Ik ben kwaad’ werd de avond afgesloten. Humor, energie en refreinen die nog dagen blijven nazinderen.

Hellfort 2026 leverde precies wat het beloofde: een affiche met balans en ballen, waar nostalgici en liefhebbers van moderne metal allebei aan hun trekken kwamen. Niet elke band viel even goed in de smaak, maar met ontdekkingen als Alludence en Struck A Nerve, ervaren rotten als God Dethroned en Harlott, en een Fleddy Melculy die het feestje afrondde, werd Brugge opnieuw een dag lang op zijn grondvesten getest. Zet 25 september 2027 alvast in je agenda, dan gaat namelijk de tweede editie van Hellfort door.

Met dank aan Erik en het complete team bij Hellfort.

Tekst en foto’s: Peter Vangelder.