Motocultor Festival @ festivalterrein, Carhaix, Frankrijk.

Na het intense weekend van vier dagen Alcatraz in België, wagen we ons nu nog eens aan vier festival dagen op een rij. Dit keer zakken we af naar het Bretoense Carhaix om ons te laten meevoeren op vier dagen metal en aanverwante muziek tijdens het Motocultor Festival aldaar. In de volksmond wordt het festival steevast afgekort tot “Motoc”. De temperatuur was op de eerste dag reeds veelbelovend: zo’n 35 graden. Kunnen de bands ons nog wat extra verwarmen?

*Foto’s: Unearth*

Het Amerikaanse Unearth mag openen op de mainstage die hier de naam “Dave Mustage” mee krijgt. De heren doen dit aan de hand van krachtig, brutaal en agressief klinkende death metal waarin wat minimale accenten metalcore in opduiken. Heel aangenaam om zo wakker geschud te worden in het midden van een namiddag.

*Foto’s: Fauxx*

Het Franse Fauxx mag op dat zelfde moment de aftrap geven op een tweede podium, eentje onder een tent die hier de naam “Bruce Dickinscene” mee krijgt. We zien en horen een tweetal dat zich krachtig laat gelden met drums en elektronica. Minder ons ding dus, omdat we lever “echte” instrumenten als gitaar en bass horen dan keys en synths die deze instrumenten vervangen. Ook qua beleving op een podium is dit meteen een heel stuk minder naar onze smaak.

*Foto’s: Battlesnake*

Over naar het Australische Batlesnake. Het leek een veelbelovend iets te worden dankzij de openingsscène: twee “priesters” waarvan eentje een test “mompelde”. Wat volgt waren meer “priesters” die heel traditionele heavy metal neer zetten die barst van de cliche’s met gedeclameerde vocalen. Nee, dat was uiteindelijk toch wel een tegenvaller.

*Foto’s: 200 Stab Wounds*

Gelukkig zorgde de energieke en gedreven krachtige death metal sound van het Amerikaanse 200 Stab Wounds er voor dat we terug een goed gevoel kregen. Niet echt spectaculair, maar wel heel krachtig en strak gebracht.

*Foto’s: Wolfheart*

Terug naar het hoofdpodium dan voor het Finse Wolfheart. We zijn nogal fan van de band en dan zeker van vocalist en bandleider Tuomas Saukkonen. Toch hadden we hier een beetje de indruk dat de band een beetje op routine draaide. We denken dat we dit melodic death metal gezelschap toch al beter gehoord en gezien hebben. Maar echt slecht of minderwaardig was het concert nu ook weer niet: het zal enkel niet zo lang blijven nazinderen zoals andere concerten van de band wel doen.

*Foto’s: Brieg Guerveno*

In de tent waar de “Bruce Dickinscene” is opgesteld krijgen we dan eerder traditionele folk met Bretoense teksten van het Franse Brieg Guerveno. Knap voor wie van pure folk houdt, maar toch iets te rustig en kalm om ons volledig te overtuigen.

*Foto’s: Sanguisugabogg*

Het Amerikaanse Sanguisugabogg vinden we hier toch minder indrukwekkend dan vorige week tijdens hun passage op Alcatraz. Toch bevat hun death metal sound nog steeds voldoende kracht en agressie en wordt hun set ook nog steeds heel stevig gebracht zodat liefhebbers van de sound toch ook nu weer hun gading vinden.

*Foto’s: Pilori*

Minder overtuigd zijn we van het Franse Pilori, dat op het zelfde moment de “Massey Ferguscene” in palmt. Hun mix van o.a. grindcore, hardcore, crust en zelfs wat black metal is veel minder ons ding, al zien we wel dat het publiek ook hier van geniet.

*Foto’s: Kittie*

Wegens wat technische problemen begint de set van het Canadese Kittie wat later dan aangekondigd. We zien en horen het dames kwartet ook hier krachtig en stevig uit halen met een modern klinkende mix van heavy metal en hard rock. Heel zeker opnieuw een goede en krachtige set van deze dames die naar meer smaakt.

*Foto’s: Celkilt*

Helaas missen we zo een groot stuk van Celkilt die hier een eerste deel bracht in samenwerking met Bagad De Quimper. Dat stuk hebben wij, van MUSIKA, alvast volledig gemist, maar wat we wel hebben meegemaakt tart bijna je verbeelding. De tent bij de “Bruce Dickinscene” was veel te klein. Er heerste een uitzinnige ambiance aangewakkerd door de enorm energieke, gedreven en enthousiaste performance van dit Celtic folk / punk rock gezelschap. Er wordt gedanst, mee gebruld en … we zien een enorm aantal crowdsurfers. En wij die dachten dat je daarvoor bij een metal band moest aankloppen. Wat een sfeer, wat een beleving, … kortom wat een concert.

*Foto’s: Gaerea*

Wie het Portugese Gaerea een beetje kent, weet wat hij / zij kan verwachten: een knap opgebouwde set post black metal. De gemaskerde heren open rustig, maar geven er al snel een stevige lap op. De band zorgt, zoals steeds eigenlijk, voor een energieke set met veel beweging op het podium zodat ze ook visueel hun mannetje staan ondanks het feit dat we natuurlijk niets van hun gezichten kunnen aflezen wegens de “maskers”.

*Foto’s: Bloodbath*

Het Zweedse death metal ensemble Bloodbath zorgt dan weer voor veel kracht aangevuld met een portie agressie. Wij vinden het allemaal in orde, maar zijn toch iets minder overtuigd. Dat het publiek voor de “Supositor Stage” daar grotendeels anders over denkt, is natuurlijk de verdienste van de band zelf. “Goed” dus, maar net iets minder “our cup of tea”.

*Foto’s: Godsmack*

Ook de set van het Amerikaanse Godsmack is minder ons ding. Ondanks een knappe start vinden we dit toch te langdradig, zeker als je weet dat ze op een bepaald “uitpakken” met intro’s van covers. Zo horen we een flard Aerosmith en een stukje Metallica. Het zorgt enerzijds voor blikken van verbazing, anderzijds voor momenten van enthousiasme.

*Foto’s: Denez Prigent*

Ook het Franse Denez Prigent is minder ons ding. Een mix van folk en world music wordt wel gewaardeerd door het publiek, al staat de tent voor de “Bruce Dickinscene” maar met moeite halfvol.

*Foto’s: Death Angel*

Wie ons eigenlijk nog nooit heeft ontgoocheld tijdens een concert – En we hebben er een pak meegemaakt van die band. – is het Amerikaanse thrash gezelschap Death Angel. Ook nu weer weet het vijftal ons in een mum van tijd volledig in te palmen en te overtuigen. Snedig, heel krachtig en agressief, maar ook met de nodige melodie zet de band de weide opnieuw moeiteloos naar zijn hand.

Het Belgische Amenra weet dan weer een overvolle tent voor de “Massey Ferguscene” te boeien en te overtuigen. Zelf kunnen we ons nooit compleet vinden in de sound van dit gezelschap waar o.a. doom en post metal deel van uitmaken. Ook het feit dat er meestal maar heel weinig licht op het podium te bespeuren valt, stuit ons wat tegen de borst. Maar, niet getreurd, een overvolle tent laat zich wél gretig onderdompelen in de gitzwarte sound van de band.

*Foto’s: Primus*

We misten het concert van het Amerikaanse Primus volledig op het Alcatraz festival vorig weekend. Nu pikken we wel wat mee van deze experimentele rock / alternative rock band mee. Maar ons boeien, laat staan overtuigen doet het trio zeker en vast niet. Integendeel: we vragen ons stilletjes af of dit soort muziek wel moet op dergelijk festival.

We vonden het zo wel welletjes voor de eerste festivaldag in een toch opnieuw veel te warme temperatuur. We passen dan ook Komodrag And The Mounodor die op hetzelfde moment actief is als Primus. Ook het Amerikaanse Municipal Waste en het Duitse Oomph! Die nog later geprogrammeerd staan lieten we volledig aan ons voorbij gaan. We hadden immers nog een portie energie en waakzaamheid nodig om de terugweg naar ons hotel tot een goed einde te brengen. En … er volgen immers nog drie dagen van het Motocultor Festival!

Met dank aan de organisatie van Motocultor Festival en de complete crew.

Tekst en foto’s: Luc Ghyselen.