Alcatraz Hard Rock & Metal Festival @ festivalterrein, Bad Godesberglaan, Kortrijk.

Zondag, de laatste dag van het Alcatraz Festival. De laatste lootjes wegen het zwaarst. Overal pijn en de vermoeidheid slaat toe. We wisten dat dit moment zou komen, maar hey, plooien doen we niet. Nog een laatste dagje eruit persen, het zal wel lukken. Er staan trouwens een aantal interessantere bands geprogrammeerd dan gisteren, toch wat mijn eigen smaak betreft. Ook vandaag werd “La Morgue” wat ontweken wegens teveel andere bands en op het moment van een optreden was het niet langer mogelijk vooraan te geraken.

*Foto’s: Luna Kills*

De Finse band Luna Kills opende de “Prison Stage” met een frisse mix van moderne metal, alternatieve rock en elektronische invloeden. Hun sound combineerde zware riffs met toegankelijke melodieën en krachtige vrouwelijke vocalen. Ondanks het vroege uur wist de groep meteen een sterke sfeer neer te zetten. De energieke podium présence zorgde ervoor dat het publiek snel mee was. Een veelbelovende opener die aantoonde waarom Luna Kills steeds meer aandacht krijgt binnen de moderne metalscene.

*Foto’s: Encounters*

Encounters bracht moderne metalcore met veel energie en overtuiging. De band combineerde zware breakdowns met melodieuze passages. Hun enthousiasme, dat vooral door de frontvrouw ten derde gebracht werd, werkte meteen aanstekelijk op het aanwezige publiek. Een veelbelovende opener van de “Helldorado Stage”.

*Foto’s: Izegrim*

De Nederlandse thrash /death metal band Izegrim trapte de dag af met een stevige dosis agressie. Hun combinatie van thrashriffs en death metal invloeden zorgde voor een energieke start van de festiviteiten. Frontvrouw Marloes Voskuil bracht de nummers met veel overtuiging. Het publiek reageerde enthousiast op de compromisloze aanpak. Een krachtige opener van de “Swamp Stage”.

*Foto’s: Steengruis*

De eerste optredens in “La Morgue” zijn nog te doen qua publiek. Steengruis bracht een zware mix van sludge, hardcore en noise. Hun ruwe geluid paste perfect binnen de sfeer van “La Morgue”. De band speelde met veel overtuiging en intensiteit. Het publiek kreeg een pak loodzware riffs te verwerken. Ook de dag in “La Morgue” werd stevig ingezet.

*Foto’s: Bloodbound*

Bloodbound is zo’n band waar ik alvast naar uitkeek. De band bracht een aanstekelijke portie melodische power metal naar Kortrijk. De Zweden combineerden snelle riffs, epische refreinen en een hoog meezinggehalte. Hun fantasierijke teksten en energieke uitstraling pasten perfect bij de festivalsfeer. Het publiek reageerde enthousiast op de bombastische nummers en krachtige zang. Leuk detail: de hoorntjes op het hoofd van de zanger zijn er de ganse dag op gebleven. Ik dacht eerst dat het een tijdelijke opsmuk was, maar ook naar de avond toe waren ze nog aanwezig. Een sterk optreden dat de liefhebbers van klassieke Europese power metal zoals ondergetekende volledig wist te bekoren.

*Foto’s: Breakout*

Breakout bracht een krachtige mix van hardcore en moderne metal. Hun directe aanpak sloeg meteen aan bij de vroege festivalgangers. De breakdowns zorgden voor de eerste stevige pits van de dag. De band speelde met veel overgave en energie. Een overtuigende prestatie.

*Foto’s: Blackbriad*

Blackbraid bracht atmosferische black metal met sterke invloeden uit de inheemse Noord-Amerikaanse cultuur. De muziek combineerde rauwe agressie met prachtige melodische passages. De band wist een intense en bijna spirituele sfeer te creëren. Het publiek luisterde aandachtig naar de meeslepende composities. Een bijzonder originele en indrukwekkende performance. Turpentine Valley moest ik helaas aan mij laten voorbij gaan. De band staat gekend om het publiek onder in een donkere wereld van sludge en post-metal onder te dompelen. Hun muziek bouwt langzaam spanning op om vervolgens hard toe te slaan. De sfeer is daardoor vaak beklemmend en meeslepend.

*Foto’s: Warkings*

Warkings maakte van hun optreden een ware veldslag vol epische power metal. De gemaskerde krijgers combineerden stevige riffs met heroïsche refreinen en een indrukwekkende podiumaankleding. Het publiek werd actief betrokken bij het spektakel en ging massaal mee in de strijdkreten. De sfeer was uitbundig en feestelijk. Een onderhoudende show die perfect aansloot bij het festivalgevoel van Alcatraz.

*Foto’s: Sanguisugabogg*

Sanguisugabogg bracht lompe en bijzonder zware death metal. Hun groovende riffs en brute vocalen maakten veel indruk op het publiek. De Amerikanen stonden garant voor een stevige dosis agressie. De sfeer voor het podium werd steeds intenser. Een sterke set voor liefhebbers van extreme muziek.

*Foto’s: Firespawn*

Firespawn bracht pure Zweedse death metal zoals die bedoeld is: zwaar, snel en compromisloos. Hun agressieve riffs en krachtige vocalen maakten veel indruk. Het publiek genoot zichtbaar van de old-school death metals feer. Een sterke en overtuigende set.

*Foto’s: Hemelbestormer*

Hemelbestormer is gekend voor hun atmosferische instrumentale post-metal van hoog niveau. Hun muziek combineert zware riffs met filmische klanklandschappen. Zonder woorden weet de band toch veel emotie over te brengen. Het publiek zal genoten hebben maar ondergetekende was er helaas niet bij.

*Foto’s: Creeper*

Creeper bracht een unieke combinatie van gothic rock, punk en theatrale horrorinvloeden. De Britten wisten met hun donkere uitstraling en sterke melodieën een bijzondere sfeer te creëren. Frontman William Von Ghould stond centraal in een charismatische performance. De muziek klonk tegelijk melancholisch en energiek. Een opvallend optreden dat zich duidelijk onderscheidde van de rest van de affiche.

*Foto’s: Animals As Leaders*

Animals As Leaders bracht een verbluffende demonstratie van technische en progressieve metal. Gitarist Tosin Abasi bewees opnieuw waarom hij als één van de beste muzikanten van zijn generatie wordt beschouwd. De instrumentale composities waren complex maar tegelijk toegankelijk. Het publiek keek bewonderend toe. Een indrukwekkende muzikale prestatie.

*Foto’s: Mortal Sin*

Nog een band die ik liet passeren was Mortal Sin. Deze Australische thrashmetalveteranen brengen een stevige dosis old-school agressie. Hun snelle riffs en energieke aanpak is typerend voor het gezelschap, dat kan rekenen op veel ervaring en overtuiging.

*Foto’s: Anaal Nathrakh*

Anaal Nathrakh zorgde voor een ware storm van chaos en extremiteit. De Britten combineerden black metal, grindcore en industrial tot een vernietigend geheel. Hun optreden was intens, snel en bijzonder agressief. Het publiek werd volledig meegesleurd in de muzikale waanzin. Een van de meest extreme performances van het weekend.

*Foto’s: Warrior Soul*

Warrior Soul bracht een stevige dosis hard rock en sleaze metal met een flinke punkattitude. Frontman Kory Clarke straalde nog steeds dezelfde rebelse energie uit als in de jaren negentig. De band speelde een rauwe en directe set zonder veel franjes. Hun maatschappijkritische teksten en krachtige riffs sloegen goed aan. Een energiek optreden dat pure rock-‘n-roll ademde.

*Foto’s: Northlane*

Northlane combineerde moderne metalcore met elektronische en progressieve invloeden. Hun futuristische sound klonk bijzonder fris en krachtig. De Australiërs speelden een energieke en strakke set. Het publiek reageerde enthousiast op de dynamische nummers. Een van de sterkere moderne acts van de dag.

*Foto’s: Misþyrming feat. Nergal*

De IJslandse black metal formatie Misþyrming kreeg extra aandacht dankzij de gastbijdrage van Nergal van Behemoth. Hun muziek klonk donker, atmosferisch en bijzonder krachtig. De combinatie van ijzige riffs en intense vocalen werkte uitstekend. De aanwezigheid van Nergal zorgde voor extra enthousiasme bij het publiek. Een memorabele black metal ervaring. Ook de death metal van Internal Bleeding moest ik laten passeren. Ze staan gekend voor hun zware grooves en brute vocalen die voor een constante stroom aan headbangers zorgen. Het publiek kreeg een stevige portie extremiteit voorgeschoteld.

*Foto’s: Nevermore*

De terugkeer van Nevermore was voor veel fans één van de meest emotionele momenten van het festival. De Amerikaanse progressieve metalband bracht complexe composities, zware riffs en indrukwekkende melodieën. Het eerbetoon aan het muzikale erfgoed van Warrel Dane zorgde voor meerdere kippenvelmomenten. De muzikanten speelden bijzonder strak en overtuigend. Een optreden dat door velen als historisch zal worden beschouwd.

*Foto’s: Fit For An Autopsy*

Fit For An Autopsy bracht zware deathcore met opvallend veel melodie en sfeer. Je snapt het al, not my cup of tea. De band wisselde brute passages af met meeslepende melodische stukken. Hun optreden klonk bijzonder strak en professioneel. Het publiek reageerde enthousiast op de zware breakdowns. Al bij al een indrukwekkende show.

*Foto’s: Death Angel*

Death Angel bracht een energieke les in klassieke Bay Area thrash metal. Frontman Mark Osegueda stond geen seconde stil en zweepte het publiek voortdurend op. De band speelde strak en bracht een mooie mix van oud en nieuw materiaal. De riffs en solo’s klonken vlijmscherp. Een optreden van topniveau. Deceased combineert traditionele heavy metal met death- en thrash invloeden. Ik had achteraf wel spijt dat ik hun horrorachtige thematiek gemist heb. De band speelt meestal met veel enthousiasme en ervaring.

*Foto’s: Saxon*

Saxon bewees opnieuw waarom ze tot de absolute iconen van de New Wave of British Heavy Metal behoren. Klassiekers als ‘Denim And Leather’ en ‘Princess Of The Night’ werden luidkeels meegezongen. Frontman Biff Byford leidde de band met de gekende flair doorheen een sterke set. De sfeer voor het podium was uitbundig van begin tot einde. Een tijdloos optreden van een echte metal legende. Toch blij dat we deze klassieker nog eens bezig konden zien.

*Foto’s: Rise Of The Northstar*

Rise Of The Northstar bracht hun unieke mix van hardcore, metal en Japanse popcultuur. Hun energieke optreden zorgde voor een constante beweging voor het podium. De combinatie van zware riffs en urban invloeden werkte uitstekend. Het publiek ging massaal mee in de enthousiaste sfeer. Een bijzonder onderhoudende set.

*Foto’s: Deicide*

Deicide leverde een compromisloze aanval van Amerikaanse death metal af. De zware riffs en brute vocalen van Glen Benton domineerden het optreden. De band speelde met de intensiteit die hen al decennia kenmerkt. Het publiek kreeg precies wat het verwachtte: pure agressie en extremiteit. Een sterke en authentieke death metal show. De agressieve mix van thrash en death metal van Nefarious liet ik ook aan mij voorbij gaan. Hun muziek klinkt snel, zwaar en compromisloos.

*Foto’s: Lamb Of God*

Lamb Of God bracht een vernietigende combinatie van groove metal en metalcore. Randy Blythe was opnieuw een wervelwind op het podium en kreeg het publiek moeiteloos mee. De zware riffs en strakke ritmes zorgden voor een constante stroom aan moshpits. Nummers als ‘Redneck’ en ‘Laid To Rest’ werden enthousiast onthaald. Een bijzonder krachtige show die tot de hoogtepunten van de dag behoorde.

*Foto’s: Paleface Swiss*

Paleface Swiss leverde een vernietigende deathcore aanval af. De Zwitsers stonden garant voor loodzware breakdowns en een bijzonder intense podiumprésence. Het publiek reageerde met massale pits en crowdsurfers. De band speelde met indrukwekkende precisie. Een van de zwaarste optredens van de dag.

*Foto’s: Satyricon*

Satyricon bracht een meesterlijke combinatie van black metal en atmosferische rockinvloeden. Satyr leidde zijn band door een bijzonder sfeervolle set die zowel donker als meeslepend aanvoelde. De muziek klonk groots en hypnotiserend. Het publiek werd volledig ondergedompeld in de Noorse duisternis. Een indrukwekkende festivalervaring. Voivod bracht hun unieke combinatie van progressieve thrash, sciencefiction en experimentele metal. De Canadezen bewezen opnieuw waarom ze als cultband worden beschouwd. Zelf kon ik er niet bij zijn, hun complexe composities heb ik dan ook gemist.

*Foto’s: Powerwolf*

Het was al een tijdje geleden dat ik dit gezelschap aan het werk zag en was blij dat deze Duitsers terug geprogrammeerd stonden. Powerwolf sloot de “Prison Stage” af met een indrukwekkend spektakel dat volledig rond hun kerkelijke thematiek was opgebouwd. Het podium werd omgetoverd tot een gigantische kathedraal vol vuur, rook en visuele effecten. Attila Dorn had het publiek vanaf de eerste minuut volledig in zijn greep en kreeg duizenden fans aan het zingen. Nummers als ‘Amen & Attack’ en ‘Incense & Iron’ zorgden voor een ware massa-euforie. Een spectaculaire afsluiter die bewees waarom Powerwolf tegenwoordig tot de grootste namen binnen de Europese metal behoort.

Omdfat ik de set van Powerwolf volledig bekeken heb, heb ik ook The Ghost Inside gemist als afsluiter van de “Helldorado Stage”. De band staat gekend voor hun emotionele en krachtige mix van hardcore en metalcore. Hun inspirerende verhaal geeft elk optreden extra betekenis. Gutalax zorgt voor een compleet andere sfeer met hun humoristische goregrind. Opblaasbare attributen, absurde kostuums en een uitbundig publiek maakten van het optreden één groot feest. Gezien het late uur en het feit dat ik de band al meerdere keren aan het werk zag, ben ik dan ook huiswaarts getrokken. Ook de afsluiter op “La Morgue”, Kylesa, heb ik dan ook gemist. Hun meeslepende mix van sludge, stoner en psychedelische metal zal de laatste festivalgangers wellicht nog een laatste “kick-in-the-but” gegeven hebben.

Al bij al een prachtig festival, waar van de honderdvijfentwintig bands er meer dan honderd voor mijn lens gepasseerd zijn. Doodmoe, maar overgelukkig zakte ik de zondagavond naar huis, nog nagenietend van het vele fraais dat in een razend tempo voorbij kwam. Opnieuw bedankt aan iedereen die het mogelijk maakte dat ik erbij mocht zijn.

Met dank aan de organisatie van Alcatraz en de volledige crew.

Tekst: Andy Maelstaf.

Foto’s: Andy Maelstaf, Luc Ghyselen en Peter Vangelder.