Alcatraz Hard Rock & Metal Festival @ festivalterrein, Bad Godesberglaan, Kortrijk.

Na reeds twee warme en ook intense dagen, beloofde dag drie van Alcatraz, zaterdag 8 augustus, ons een nog iets hogere temperatuur. Dat heeft ons er toch niet van weerhouden om er opnieuw een marathon dag van te maken en opnieuw van het ene podium naar het andere te gaan om zoveel mogelijk bands te fotograferen en om iets van de sfeer op te snuiven. Dat we opnieuw niet alle bands hebben gehoord / gezien komt vooral door de enorme drukte op het terrein zelf. Al is er natuurlijk ook het feit dat er geen foto-pit is bij “La Morgue”.

*Foto’s: Tailgunner*

We beginnen eraan bij de “Prison” stage war het Britse Tailgunner de aftrap mag geven. Dit gezelschap staat voor knappe traditionele heavy metal en hebben er met K.K. Downing een gereputeerde fan bij. We zien een heel gedreven en enthousiaste band aan het werk die het publiek al vlug compleet heeft gewonnen, al halen ze nog niet het niveau die hun meest gereputeerde fan met zijn bands wel haalt. Toch een band om extra in de gaten te houden als je houdt van traditional heavy metal / power metal.

*Foto’s: Graphic Nature*

Het ook al Britse Graphic Nature moet het met een pak minder belangstelling doen om hun mix van nu metal en metalcore te verkondigen. Ze weten onszelf ook niet echt te boeien en na een paar nummers houden we het dan ook voor gezien en gehoord. Death metal act Vacuous, ook al een Britse band, zegt in allerlaatste instantie af en een vervangende band was er dan ook niet.

*Foto’s: Poseydon*

Dit zorgde ervoor dat het Belgische Poseydon misschien wel wat extra kijklustigen kan aantrekken. Dit thrash metal / death metal ensemble gaat er, zoals steeds eigenlijk, stevig tegenaan en zorgt er voor dat liefhebbers van de sound, en de band natuurlijk, kunnen genieten van een energieke en krachtige set.

*Foto’s: Miracle Of Sound*

Miracle Of Sound, een Iers ensemble rond vocalist Gavin Dunne, zorgt voor muziek die heel vaak erg bekend in de oren klinkt dankzij tal van tv-series, video spelletjes en films. Het klinkt allemaal perfect, wordt erg goed gebracht, en zo krijgt de band, ook door de aanstekelijkheid, het publiek vlot mee in dit muzikale verhaal.

*Foto’s: Brutal Sphincter*

Het Belgische Brutal Sphincter zorgt voor pakken plezier en fun, zowel op het podium als bij het publiek. Neem hun visie van grindcore / death metal er dus maar met de glimlach bij en laat je inpalmen door de mooie praatjes tussen de nummers door en je verkrijgt een hilarische set met de nodige krachtige vibes en grooves. Echt leuk om die enthousiaste mannen op het podium aan het werk te zien en te horen. En … zoveel enthousiasme slaat natuurlijk aan in de ondertussen toch goed gevulde tent voor het “Helldorado” podium.

*Foto’s: Hate*

Een van de bands waar wij, van MUSIKA, stilletjes naar uitkeken, was het Poolse Hate. Dit gezelschap staat voor een mix van black metal en death metal, met nadruk op het eerste gegeven. Het kwartet zorgt hier voor een pak brutale dreiging en donkere agressie die ze vakkundig de “Swamp” tent insturen. Misschien minder verrassend dan de vorige keertjes dat we ze aan het werk hoorden / zagen, maar wel opnieuw geslaagd met een “grote onderscheiding”. Heel knappe set dus met een heel donkere en dreigende sound die ons diep weet te raken. We gaan eerlijk zijn: de kleinere tent (die heel vaak tot barstens toe gevuld is) van “La Morgue” en het feit dat er geen foto-pit is, zorgt er voor dat we vaak passen voor de concerten op dat podium. Zo ook voor de blackened thrash metal sound van het Franse Mortal Scepter.

*Foto’s: Firewind*

Het Griekse Firewind zorgt dan weer voor een stevige set heavy metal / power metal die de liefhebbers van het (sub)genre met open armen ontvangen. Krachtige vocale, stevige ritmesectie en sublieme, maar melodieuze, gitaarsolo’s zijn je deel. Een goed gevulde weide voor het hoofdpodium geniet met volle teugen.

*Foto’s: Divided*

We dachten om ook een stukje te kunnen mee pikken van het Amerikaanse Mushroomhead, maar de band was iets later aangekomen dan voorzien en wisselde dan maar van plaats met het Belgische Divided. Hun mix van o.a. sludge, hardcore en post metal is minder “our cup of tea”. Wel doen we onze hoed af voor het feit dat de drummer ook de vocalen voor zijn rekening neemt.

*Foto’s: Jungle Rot*

Voor een portie old school death metal mag je aanschuiven bij het Amerikaanse Jungle Rot. Ze zorgen ervoor dat de temperatuur in de “Swamp” tent nog wat oploopt, maar ons echt compleet overtuigen doet het gezelschap niet. Met andere woorden: we blijven toch wat op onze honger zitten zonder dat we dit concert een miskleun vinden.

*Foto’s: Mushroomhead*

Mushroomhead was dus verhuisd naar “La Morgue” en daar de tent opnieuw reeds de maximum capaciteit had bereikt, bleven we uit “veiligheidsoverwegingen” maar buiten en rustig op zoek naar een volgende band.

*Foto’s: Kittie*

Dat werd het Canadese dames kwartet Kittie dat voor ene best wel heel krachtige en stevige set hard rock / heavy metal zorgde met een modern toets. We gaan eerlijk zijn: we hadden niet zoveel kracht verwacht want op hun albums klinkt de band meer seventies / eighties styled dan wat we hier te verwerken krijgen. Het is een beetje verrassend dus, maar toch niet voldoende om ons compleet van de sokken te blazen.

*Foto’s: Midnight*

Een heel stuk brutaler, agressiever en krachtiger ging het eraan toe op het “Helldorado” podium waar het Amerikaanse Midnight zijn mix van black metal en speed metal de tent inblies. Een heel gedreven en energiek trio zorgt voor een heel krachtige sound die aan een heel stevig tempo door de speakers knalt. Zo zorgt dit gezelschap voor een overtuigende set die een pak liefhebbers weet te bekoren.

*Foto’s: Troops Of Doom*

Minder agressief klinkt dan weer de sound van het Braziliaanse Troops Of Doom die zo hun visie op thrash metal en death metal weer geven. Het klinkt allemaal goed en behoorlijk maar we missen de smerige vuilbekkerij en het agressieve gevoel dat we bij dit soort van muziek wel verwachten. Goed dus, maar te braaf naar onze smaak zodat we toch grotendeels op onze honger blijven zitten. Wegens de reeds gekende redenen – te druk, geen foto-pit – laten we, spijtig genoeg, de mix van sludge / stoner metal van Your Highness aan ons voorbij gaan.

*Foto’s: Metal Church*

De mix van heavy metal, power metal en zelfs wat thrash metal van het Amerikaanse Metal Church kan op heel wat belangstelling rekenen zodat de weide voor het grote “Prison” podium goed gevuld wordt. We zien en horen een best wel energieke band die vlot het publiek weet in te palmen. “Oudere” en “nieuwere” nummers gaan er even vlot in zorgen zo ook voor een gevarieerde en best wel knappe set.

*Foto’s: Mantah*

Echt fan van de mix van nu metal en alternative metal van het Belgische Mantah zijn we niet. Toch verdient deze band hier zijn plaatsje, zeker als je weet dat ze met een paar extraatjes hun set op luisteren. Zo zijn er een pyro’s bij het eerste nummer en komen ook de “politie dames” van het Alcatraz festival hun beste beentjes voor zetten. Het zorgt natuurlijk voor iets extra’s, maar op puur muzikaal vlak bijven wij, van MUSIKA, toch iets op onze honger zitten. Daar trekt een volle “Helldorado” tent zich natuurlijk weinig van aan en geniet met volle teugen.

*Foto’s: Carach Angren*

Een van de collega fotografen is een “beetje bang” als hij de leden van het Nederlandse Carach Angren op het podium ziet staan. De mannen zijn danig geschminkt en met een zeis als microfoon standaard kan er natuurlijk wel “iets” gebeuren. Ik maak hem echter iets rustiger door te melden dat de band maar twee slachtoffers maakt per concert. Nee, alle gekheid op een stokje. De gezichten zorgen inderdaad voor een ongemakkelijk gevoel en ook de sound van dit symphonic black metal gezelschap is geen “blijde, vrolijke” boodschap, maar een van dreiging en horror. Wijzelf houden er wel van en zijn dan ook heel tevreden met de set van dit kwartet. Opnieuw geen “La Morgue” waar het Belgische Ronker zijn mix van noise rock en speed metal mocht neer zetten.

*Foto’s: Biohazard*

Wel opnieuw een oversteek naar het grote “Prison” podium voor Biohazard. Dit Amerikaanse gezelschap zorgt voor een stevige mix waar metal, punk en hardcore elkaar lijken te vinden. We zien en horen een best wel gedreven en energieke band bezig, maar ons doeltreffend diep raken, zit er toch niet in. Geen nood want het publiek voor het podium gaat wel vlot uit de bol.

*Foto’s: Psychonaut*

Het Belgische Pyschonaut opent zijn set eerder kalm en rustig. Hun sound, een mix van psychedelica en post metal, leent zich daar wel toe, al weet de band ook keihard en explosief uit te pakken. We hebben, denken we toch, de band al energieker, beter, krachtiger gehoord dan vandaag, maar een slecht concert was dit zeker niet. Wel eentje die wij, van MUSIKA, dus iets minder hoog inschatten.

*Foto’s: Immolation*

We houden echt wel van de death metal van Immolation, maar wilden dit keer wel eens van dichtbij gaan kijken in “La Morgue” voor de theatrale set doom / hard rock / heavy metal van het Amerikaanse Castle Rat.

*Foto’s: Castle Rat*

Maar meer dan een halfuur voor aanvang van het concert staat de tent al meer dan halfvol. We kunnen, gelukkig nog wat dichterbij raken, maar houden het toch voor gezien en gehoord na een tweetal nummers wegens het feit dat het ons veel te druk is. Als sardientjes samen geprest staan genieten van een concert is niet echt “our cup of tea”. Spijtig, want we vinden dit, zeker visueel, maar ook muzikaal, wel echt goed.

*Foto’s: Hatebreed*

Dit keer moeten we het hoofdpodium links laten liggen daar het bijpraten met bekenden ons iets te lang heeft opgehouden. Dus hebben we niet kunnen genieten van de metalcore van het Amerikaanse Hatebreed. Niet zo erg, want ze komen op zaterdag 21 november nog eens naar De Brielpoort in Deinze.

*Foto’s: Municipal Waste*

Municipal Waste gaf er een heel stevige lap op met hun mix van thrash metal en crossover. Hun sound ligt ons normaal gezien een stuk minder, maar hier overtuigen ze ons wel echt. Krachtig, heel gedreven, enorm energiek, … ja, het plaatje klopt dit keer wel voor ondergetekende. Spijtig genoeg kunnen we niet echt heel lang blijven, want er wachten ons nog een pak bands.

*Foto’s: Alcest*

Eigenlijk was dit vooraf een moeilijk keuze: de mix van black metal en thrash metal van het Noorse Aura Noir of toch maar de blackgaze / shoegaze van het Franse Alcest. We kiezen ten slotte voor die laatsten, want, hoe spijtig het ook is, de immense drukte in “La Morgue” is niet aan ons besteedt. Heel spijtig, want het Noorse ensemble had ons eerder enorm aangenaam verrast met hun knappe set op HellFest. Een mooi aangekleed podium, een knappe sound waar de heren spelen met kracht, tempo en ritme in heel knap opgebouwde nummers. Dit is hoe we Alcest het best kunnen omschrijven. Soms dus heel kalm en rustig, maar evengoed met intense tot furieuze uitbarstingen. Dit is werkelijk “top” in zijn (sub)genre en de fans genieten dan ook overduidelijk van zoveel klassevolle schoonheid.

*Foto’s: Testament*

Wat een verschil dus met het Amerikaanse Testament die kiest voor meer agressie en brutaliteit, energieke en gedreven beleving, kortom voor ene compleet andere muzikale invalshoek. De thrash metal die deze band neer zet kennen we ondertussen ook wel en ook nu verrast de band ons niet meer. Let wel, voor thrash fanaten is dit nog steeds absolute top, maar wij blijven toch deels op onze honger zitten.

*Foto’s: Terror*

Nog meer energieke kracht en gedrevenheid ontmoeten we op het “Helldorado” podium alwaar het eveneens Amerikaanse Terror zijn duivels ontbindt. Hun crossover / hardcore sound leent er zich natuurlijk ook voor en voor de liefhebbers van de band en het (sub)genre is het natuurlijk genieten geblazen. Wij blijven, net als bij de eerder genoemde thrash legende, toch deels op onze honger zitten.

*Foto’s: Orbit Culture*

En ook het Zweedse Orbit Culture weet die honger niet echt te stillen. Hun mix van groove metal en melodic death metal ligt ons normaal gezien beter, maar door het feit dat we hier maar heel matig verwend worden met licht, zeker vanuit het standpunt van een fotograaf gezien, haken we hier ook nogal vlug af. Zo bewijst dit concert andermaal dat we niet enkel luisteren, maar ook kijken naar wat men ons serveert.

*Foto’s: Arch Enemy*

Geen hardcore / punk voor ons die op dat moment “La Morgue” onveilig maakt. Je kent ondertussen de redenen en zodoende passen we volledig voor het Braziliaanse Ratos De Porao, zodat we mooi op tijd zijn voor het concert van het melodic death metal ensemble Arch Enemy. We zijn toch benieuwd hoe de nieuwe vocaliste, Lauren Hart, de schoenen van Alissa White-Gluz zal opvullen. Wel, als je het ons vraagt is Lauren met vlag en wimpel geslaagd. Vocaal zit ze, naar onze smaak, ergens tussen Alissa en Angela Gossow in. Qua podium présence doet ze ons iets meer denken aan Alissa. We hebben ook de indruk dat de band al heel goed op elkaar ingespeeld is en elkaar vlot weet te vinden op het podium. Dus, ja, Arch Enemy weet hoe een uiterst sterke en krachtige show af te leveren die nog een tijdlang blijft nazinderen. Onze honger is meteen, grotendeels dan toch, gestild met deze portie agressieve en ook wel melodieuze kracht.

*Foto’s: Amorphis*

Spijtig dus voor het Amerikaanse Primus, maar Arch Enemy weet ons te lang te boeien zodat we hun sound van alternative metal tot experimental rock links hebben laten liggen. Ook het Zwitserse thrash metal ensemble Coroner hebben we zo compleet genegeerd, maar die band komt op 3 oktober opnieuw naar Kortrijk voor een club concert. We kiezen dan immers heel doelbewust voor het Finse Amorphis. Deze band zorgt voor een muzikale mix waarin heel wat stijlen een plaatsje proberen te vinden. Dat gaat van melodic metal over doom tot progressive metal met randjes black metal en zelfs wat folky accenten. Kortom een band die je niet echt in één bepaald muzikaal vakje kan stoppen. We zijn er wel fan van en zagen de band dan ook heel wat keer aan het werk. Telkens opnieuw zijn we verbluft van de energieke sound, de gedrevenheid op het podium, de klasse van de nummers, de krachtige stem, de sublieme gitaarsolo’s, … kortom van het totaalpakket dat Amorphis telkens opnieuw weet af te leveren. Dat is ook hier het geval zodat we na afloop met een gevulde maag de reis naar huis kunnen aanvatten: met andere woorden, onze muzikale honger is gestild. Althans tot morgen, want dan is er nog een vierde dag van Alcatraz.

Met dank aan de organisatie van Alcatraz en de volledige crew.

Tekst: Luc Ghyselen.

Foto’s: Andy Maelstaf, Luc Ghyselen en Peter Vangelder.