Alcatraz Hard Rock & Metal Festival @ festivalterrein, Bad Godesberglaan, Kortrijk.

Derde dag van het Alcatraz Festival en we beginnen het al wat te voelen in de voeten en rug. Het leek bij aankomst ook al duidelijk dat velen de nacht wat langer lieten doorlopen en zodoende de heilige gronden wat later gevuld raakten.

*Foto’s: Tailgunner*

De Britse band Tailgunner mocht de “Prison Stage” openen met een stevige dosis klassieke heavy metal. Hun geluid ademt de sfeer van de New Wave of British Heavy Metal, met snelle riffs, hoge vocalen en twin-gitaaraanvallen. Vanaf de eerste noten zat de energie goed en werd het publiek meteen wakker geschud. De jonge muzikanten straalden enthousiasme en speelplezier uit. Een krachtige opener die perfect aansloot bij de traditionele metalsound van Alcatraz.

*Foto’s: Graphic Nature*

Graphic Nature opende de “Helldorado Stage” met een energieke mix van nu metal en metalcore. De band bracht moderne grooves en agressieve vocalen die sterk aansloegen bij het publiek. Hun sound deed denken aan de hoogdagen van het genre. De energie op het podium werkte bijzonder aanstekelijk. Een krachtige start van de dag.

Slecht nieuws: de Londense death metal formatie moest verstek laten gaan omdat een van de bandleden in het ziekenhuis was opgenomen. Een flinke domper om de festivaldag mee te beginnen, want Vacuous staat bekend om hun loodzware combinatie van death metal en doom invloeden. Hun donkere, dreigende en compromisloze geluid had ongetwijfeld perfect gepast op de “Swamp Stage”. Het publiek moest daardoor noodgedwongen op zoek naar een alternatief in het programma.

*Foto’s: Poseydon*

Poseydon bracht een stevige portie moderne extreme metal naar “La Morgue”. De band combineerde agressieve riffs met een energieke podiumprésence. Hun optreden zorgde meteen voor beweging voor het podium. De muzikanten speelden met veel overtuiging. Ja, er gebeurde wel wat op het podium. Deze band heeft me nog nooit (zelfs fotografisch) in de steek gelaten. Een sterke opener van de dag.

*Foto’s: Miracle Of Sound*

Miracle Of Sound bracht een opvallende en originele show naar Kortrijk. Het project van de Ierse muzikant Gavin Dunne combineert folk, rock, metal en epische soundtrackelementen. Veel nummers zijn geïnspireerd door videogames en fantasywerelden, wat voor een unieke sfeer zorgde. Het publiek reageerde enthousiast op de meeslepende melodieën en herkenbare songs. Een verrassend optreden dat een frisse wind door het festival liet waaien.

*Foto’s: Brutal Sphincter*

De Belgische grindcoreformatie Brutal Sphincter zorgde voor een explosie van humor en extremiteit. Hun optreden combineerde razendsnelle nummers met een opvallend theatrale aanpak. Het publiek genoot zichtbaar van de absurde sfeer. Muzikaal bleef de band verrassend strak. Een van de meest entertainende shows van de dag.

*Foto’s: Hate*

De Poolse veteranen van Hate brachten een intense mix van blackened death metal. Hun muziek klonk donker, snel en bijzonder krachtig. De band creëerde een bijna rituele sfeer met hun dreigende uitstraling. Vooral de blastbeats en scherpe riffs maakten indruk. Niet meteen mijn eigen muzikale smaak, maar dit werd fotografisch meer dan goed gemaakt. Een overtuigend optreden van een gevestigde naam binnen het extreme metalcircuit. Naar verluid bracht Mortal Scepter compromisloze thrash metal met duidelijke old-school invloeden. Hun snelle riffs en agressieve aanpak slaan vaak goed aan. Helaas was ik er niet bij.

*Foto’s: Firewind*

Firewind serveerde een sterke portie melodische power metal met een indrukwekkende muzikale precisie. Gitarist Gus G., bekend van zijn periode bij Ozzy Osbourne, bewees opnieuw zijn uitzonderlijke klasse. De band bracht ondertussen meer dan tien studioalbums uit. Zanger Herbie Langhans zorgt voor krachtige vocalen, dit in combinatie met virtuoze solo’s en krachtige refreinen. De Grieken speelden een strakke en energieke set zonder zwakke momenten, tot jolijt van het enthousiaste publiek. Een overtuigend optreden van een gevestigde waarde binnen het genre.

*Foto’s: Divided*

Divided bracht moderne hardcore en metalcore met veel kracht en overtuiging. Achteraf te horen bleek de band het publiek goed te kunnen bespelen. Hun energie werkte bijzonder aanstekelijk. Een overtuigende set.

*Foto’s: Jungle Rot*

Jungle Rot serveerde old-school death metal zonder franjes. De Amerikanen focusten op zware riffs, stevige grooves en pure agressie. Hun rechttoe rechtaan aanpak sloeg goed aan bij het aanwezige publiek. De nummers werden met veel overtuiging gebracht.

*Foto’s: Mushroomhead*

You win some, you loose some. Mushroomhead was een band die ik moest laten passeren. Achteraf gezien misschien een verkeerde keuze, want van wat ik achteraf fotografisch zag verschijnen kreeg ik toch wel spijt dat ik er niet bij was. De band bracht een visueel indrukwekkende show vol maskers, industriële invloeden en alternatieve metal. Hun theatrale aanpak zorgde wellicht voor veel kijkplezier.

*Foto’s: Kittie*

Kittie zorgde voor een nostalgische trip naar de hoogdagen van de nu metal. De Canadese band combineerde zware riffs met agressieve vocalen en moderne metalinvloeden. De zussen Morgan en Mercedes Lander stonden centraal in een bijzonder energieke performance. Het publiek reageerde enthousiast op zowel klassiekers als nieuw materiaal. Een sterke comeback van een band die haar relevantie nooit volledig verloor. Katjes die niet zonder handschoenen aangepakt mogen worden!

*Foto’s: Midnight*

Midnight bracht een smerige mix van speed metal, punk en black metal. De Amerikanen speelden een bijzonder energieke en compromisloze set. Hun rauwe aanpak sloeg meteen aan bij de liefhebbers van underground metal, ja zelfs bij ondergetekende. De sfeer voor het podium was uitbundig maar fotografisch een uitdaging. Een korte maar bijzonder krachtige show.

Foto’s: The Troops Of Doom*

The Troops Of Doom bracht een flinke dosis Braziliaanse death- en thrash metal geschiedenis naar Alcatraz. De band rond ex-Sepultura-gitarist Jairo Guedz speelde zwaar, agressief en bijzonder authentiek. Invloeden van de vroege Sepultura-periode waren duidelijk hoorbaar. Er hing een nostalgische sfeer. Een sterk eerbetoon aan de roots van extreme metal. Your Highness serveert een loodzware cocktail van sludge, hardcore en stonerinvloeden. De Belgische band klinkt daardoor massief en agressief, met riffs die inslaan als een mokerslag. Een sterk optreden van eigen bodem die ik helaas ook gemist heb.

Foto’s: Metal Church*

Metal Church bracht klassieke Amerikaanse heavy metal met een stevige thrashinjectie. De band speelde een set vol tijdloze nummers die bij de fans op veel enthousiasme konden rekenen. Hun krachtige riffs en herkenbare melodieën klonken nog steeds indrukwekkend. De ervaring van de muzikanten straalde van het podium af. Hun passage bevestigde waarom de band zo geliefd is.

*Foto’s: Mantah*

Mantah bracht een stevige combinatie van stoner, sludge en alternatieve metal. Het kwartet bewees voldoende te zijn om een indrukwekkende geluidsmuur neer te zetten. Hun riffs klonken zwaar en groovend. Het publiek reageerde enthousiast op de directe aanpak. De vrouwelijke agentes duwden de temperatuur nog een pakje omhoog tijdens hun passage op het podium. Een aangename verrassing op de affiche.

*Foto’s: Carach Angren*

Carach Angren zorgde voor een theatrale black metal show vol horrorverhalen en donkere sfeerbeelden. De Nederlanders combineerden symfonische arrangementen met agressieve black metal. Hun optreden voelde aan als een muzikale horrorfilm. Het publiek, maar ook ondergetekende die de band voor het eerst bezig zag, werd volledig meegezogen in de duistere verhalen. Een meeslepende en visueel sterke performance, dat me wel eens meer richting black kan trekken. Ronker bracht een chaotische mix van noise rock, hardcore en sludge. Hun optreden bleek even onvoorspelbaar als energiek. Ik heb gemist hoe de band, naar verluid, met volledige overgave zorgde voor een muzikale chaos. Jammer, voor mij een gemiste kans om die bijzonder intense ervaring mee te maken.

*Foto’s: Biohazard*

Biohazard bracht hun unieke mix van hardcore, metal en hiphop naar de Prison Stage. De New Yorkers stonden bekend om hun energieke optredens en dat was in Kortrijk niet anders. Hun groovende riffs en afwisselende vocalen zorgden voor een constante beweging voor het podium, inclusief enkele jumps op het podium. De interactie met het publiek verliep bijzonder vlot. Een krachtige set vol straatmentaliteit en energie.

*Foto’s: Psychonaut*

Op aanraden van een collega ben ik deze Belgische trots gaan bezoeken. De band bracht progressieve post-metal van uitzonderlijk niveau. De band combineerde technische klasse met emotionele intensiteit. Hun dynamische composities hielden het publiek voortdurend geboeid. De gesmaakte muzikale uitvoering zorgde voor een sterke passage op het festival.

*Foto’s: Immolation*

Immolation bewees opnieuw waarom ze als één van de meest invloedrijke death metal bands gelden. Hun complexe riffs en technische aanpak zorgden voor een bijzonder intens optreden. De band speelde met een indrukwekkende precisie. Ondanks de technische moeilijkheidsgraad bleef de muziek bijzonder krachtig. Een absolute topprestatie.

*Foto’s: Castle Rat*

Castle Rat combineert doom metal met een uitgesproken horror- en fantasyconcept. Hun theatrale uitstraling trekt daardoor vaak de aandacht. Muzikaal wisselden zware riffs en melodieuze passages elkaar af. De show, die ik helaas niet kon bijwonen, voelt daarom vaak aan als een middeleeuws avontuur.

*Foto’s: Hatebreed*

Hatebreed zorgde voor een muur van agressie en positiviteit tegelijk. De Amerikaanse hardcore giganten brachten hun kenmerkende combinatie van zware grooves en motiverende teksten. Frontman Jamey Jasta had het publiek vanaf de eerste minuut volledig in zijn greep. Circle pits en crowdsurfers volgden elkaar in snel tempo op. Een bijzonder intense show die perfect werkte op een festivalweide.

Foto’s: Municipal Waste*

Municipal Waste veranderde de “Helldorado Stage” in één groot thrash feest. Hun crossover thrash zorgde voor een onafgebroken stroom aan beweging voor het podium. De band speelde snel, luid en bijzonder energiek. Humor en chaos gingen hand in hand. “Helldorado” op zijn best!

*Foto’s: Alcest*

Alcest bracht een prachtige mix van shoegaze, post-rock en atmosferische black metal. De Fransen creëerden een dromerige sfeer die sterk contrasteerde met veel andere bands op de affiche. Hun melodieën klonken emotioneel en meeslepend. Het publiek luisterde aandachtig naar de gelaagde composities. Een bijzonder sfeervol optreden dat ook door ondergetekende gesmaakt werd. Aura Noir staat voor compromisloze blackened thrash metal uit Noorwegen. Hun muziek klinkt vuil, agressief en bijzonder authentiek. De band speelt doorgaans de met de intensiteit die hen al decennia kenmerkt. Het publiek kreeg dan ook een stevige portie Scandinavische extremiteit voorgeschoteld. Een krachtige set die ik gemist heb.

*Foto’s: Testament*

Testament bevestigde opnieuw waarom ze tot de absolute top van de thrash metal behoren. Chuck Billy en zijn kompanen speelden een indrukwekkend strakke set vol klassiekers en recent werk. De gitaarpartijen van Alex Skolnick en Eric Peterson waren ronduit indrukwekkend. Enkele gelukkigen konden zelfs met nieuw textiel huiswaarts gaan. Het publiek genoot zichtbaar van nummers als ‘Into The Pit’ en ‘Over The Wall’. Een beetje jammer dat ze half in het duister stonden, maar we kregen optreden van wereldklasse.

*Foto’s: Terror*

Terror bracht pure hardcore zonder compromissen. Frontman Scott Vogel had het publiek voortdurend in beweging. De breakdowns en meezingmomenten volgden elkaar snel op. De sfeer was intens maar positief. Een sterke demonstratie van waarom Terror al jaren tot de top van de hardcore behoort.

*Foto’s: Orbit Culture*

Orbit Culture bracht moderne melodische death metal met invloeden van groove metal. Hun zware riffs en krachtige refreinen maakten veel indruk. De Zweden klonken bijzonder strak en energiek. De combinatie van agressie en melodie werkte uitstekend. De Braziliaanse legendes van Ratos De Porão staan gekend voor hun furieuze mix van hardcore punk en crossover thrash. Hun maatschappijkritische teksten en energieke muziek slaan daardoor meteen aan. Ook deze band liet ik aan mij voorbij gaan.

*Foto’s: Arch Enemy*

Arch Enemy sloot de Prison Stage af. Het was uitkijken of de Lauren Hart een waardige vervangster zou zijn van haar indrukwekkende voorgangster Alissa White-Gluz, die de band na elf jaar had verlaten. Grote schoenen om te vullen, maar Lauren’s krachtige growls met een indrukwekkende podium présence lieten alle twijfels verdwijnen. De band klonk bijzonder strak en bracht een perfecte balans tussen melodie en agressie met een spectaculaire show vol melodische death metal. Visuele effecten en een sterke lichtshow versterkten het geheel. Een indrukwekkende afsluiter die het publiek nog lang zal bijblijven.

*Foto’s: Primus*

Primus sloot de “Helldorado Stage” af met hun unieke mix van alternatieve rock, funk en experimentele metal. Les Claypool stal de show met zijn fenomenale baswerk. De band bracht een bijzonder eigenzinnige set die geen moment verveelde. Het publiek kreeg een muzikale achtbaan voorgeschoteld. Een unieke afsluiter die nergens anders mee te vergelijken valt.

*Foto’s: Amorphis*

Amorphis sloot de “Swamp Stage” af met een epische reis door folk-, progressive- en melodische death metal. Het late uur liet me besluiten om deze Finse zware riffs, prachtige melodieën en atmosferische toetsenpartijen links te laten liggen. Alhoewel Coroner “La Morgue” afsloot met technisch hoogstaande thrash metal, liet ik deze Zwitserse virtuositeit met agressie passeren. Hun complexe composities zal voor het toen nog aanwezige publiek voor een indrukwekkende en waardige afsluiter gezorgd hebben.

Met dank aan de organisatie van Alcatraz en de volledige crew.

Tekst: Andy Maelstaf.

Foto’s: Andy Maelstaf, Luc Ghyselen en Peter Vangelder.