Alcatraz Hard Rock & Metal Festival @ festivalterrein, Bad Godesberglaan, Kortrijk.

*Foto’s: Masterplan*

De Duitsers van Masterplan openden de “Prison Stage” met een sterke portie melodische power metal. De band, opgericht door ex-Helloween-gitarist Roland Grapow, bracht technisch hoogstaande nummers met veel melodie en virtuositeit. Beetje schrijnend om een dergelijke band zo vroeg te plaatsen, ze mochten ergens in de vooravond geprogrammeerd worden. Vooral de krachtige zang en de flitsende gitaarsolo’s vielen op. Het publiek kreeg meteen een reeks meezingbare refreinen voorgeschoteld. Een sterke start van de festivaldag voor liefhebbers van klassieke Europese power metal.

*Foto’s: Hope Erodes*

Hope Erodes opende de “Helldorado Stage” met een agressieve mix van metalcore en deathcore. De jonge band speelde met veel overtuiging en energie. De breakdowns sloegen meteen aan bij het aanwezige publiek. Hun enthousiasme werkte bijzonder aanstekelijk. Een veelbelovende start van de dag.

*Foto’s: Dead Serious*

Dead Serious trapte de “Swamp Stage” af met een stevige portie death metal waarin we wat thrash metal in kunnen waarnemen. De groep speelde met veel enthousiasme en energie. De energieke sound zorgde meteen voor beweging voor het podium. Ondanks het vroege uur was de respons bijzonder positief. Een sterke opener die de toon zette voor de rest van de dag.

*Foto’s: Hope As A Weapon*

Hope As A Weapon bracht een energieke mix van moderne metalcore, hardcore en melodische invloeden naar “La Morgue”. De Belgische band combineerde zware breakdowns met emotionele zanglijnen en een sterke podiumuitstraling. Ondanks het vroege tijdstip stond er al behoorlijk wat volk voor het podium. De groep speelde met veel overtuiging en wist het publiek snel mee te krijgen. Een krachtige opener die meteen de toon zette voor een dag vol stevige muziek.

*Foto’s: Vended*

Vended bracht een explosieve mix van nu metal, groove metal en moderne agressie naar Alcatraz. De jonge Amerikanen, met onder meer de zoon van Corey Taylor in de rangen, speelden een bijzonder energieke set. Hun sound doet denken aan de vroege Slipknot-jaren, met zware riffs en intense vocalen. Voor het podium ontstonden al snel de eerste stevige pits. Een furieus optreden dat veel indruk naliet.

*Foto’s: Vurt*

Vurt bracht een moderne mix van hardcore en metalcore met veel Belgische trots. De band speelde strak en vol overgave. De energieke podium présence zorgde voor een goede connectie met het publiek. Vooral de breakdowns werden enthousiast ontvangen. Een degelijk en overtuigend optreden.

*Foto’s: Insanity Alert*

De Oostenrijkers van Insanity Alert brachten crossover thrash met een flinke dosis humor. Hun energieke nummers volgden elkaar in razend tempo op. De band combineerde old-school thrash met punkinvloeden en een speelse podiumattitude. Het publiek liet zich gewillig meeslepen in de chaos. Een bijzonder leuke en onderhoudende set.

*Foto’s: Sons Of Lioth*

De Belgische power / heavy metal formatie Sons Of Lioth zorgde voor een opvallende stijlbreuk op “La Morgue”. Met hun epische verhalen, melodieuze gitaren en klassieke metalsound brachten ze een flinke dosis heroïek naar het festival. Hun sterke samenzang en aanstekelijke refreinen werden enthousiast ontvangen. De band wist moeiteloos de aandacht vast te houden met een energieke show. Een bijzonder geslaagde passage van een groep die haar twintigjarig bestaan viert.

*Foto’s: Crimson Glory*

Crimson Glory bracht een zeldzame en bijzonder gesmaakte passage op Alcatraz. De Amerikaanse pioniers van progressive power metal combineerden complexe arrangementen met indrukwekkende zanglijnen. Hun kenmerkende melodieën en technische klasse kwamen uitstekend tot hun recht. Fans genoten zichtbaar van klassiekers uit ‘Transcendence’ en het debuutalbum. Een nostalgische reis naar de gouden jaren van de Amerikaanse progressieve metal.

*foto’s: Temptations For The Weak*

Temptations For The Weak bracht melodische metalcore met veel afwisseling tussen agressie en melodie. De band combineerde stevige riffs met toegankelijke refreinen. Het publiek reageerde enthousiast op de energieke set. De groep toonde veel ervaring en professionaliteit. Een sterk Belgisch visitekaartje.

*Foto’s: Coven*

Coven bracht een unieke mix van occult rock, proto metal en psychedelische invloeden. De legendarische band rond Jinx Dawson ademde pure seventies-sfeer uit. Hun theatrale aanpak gaf het optreden een mysterieus karakter. Muzikaal was het een interessante afwisseling tussen alle moderne metalacts. Een zeldzame en fascinerende festivalervaring.

A Thousand Sufferings is gekend voor hun compromisloze mix van deathcore en moderne extreme metal. De zware breakdowns en agressieve vocalen slaan dan ook in als een mokerslag. Een optreden dat perfect aansloot bij de brute sfeer van “La Morgue”.

*Foto’s: Combichrist*

Combichrist zorgde voor een compleet andere sfeer met hun industriële metal en elektronische beats. De combinatie van agressieve gitaren, zware drums en dansbare ritmes werkte verrassend goed op het festivalterrein. Frontman Andy LaPlegua stormde onophoudelijk over het podium. Het optreden voelde als een kruising tussen een metalshow en een donkere nachtclub. Een energiebom die het publiek voortdurend in beweging hield.

*Foto’s: Bleedskin*

BleedSkin zorgde voor een stevige dosis moderne death metal. De zware riffs en brute vocalen vormden de rode draad doorheen het optreden. Het publiek reageerde enthousiast op de agressieve aanpak. De band speelde strak en zonder compromissen. Een overtuigende prestatie.

*Foto’s: Modder*

De Belgische sludge- en post-metalband Modder is gekend voor hun loodzware set vol massieve riffs en donkere klanklandschappen. Hun muziek bouwt langzaam spanning op om vervolgens verpletterend uit te halen. De lage stemmingen en groovende passages zorgen dan ook telkens voor een hypnotiserende sfeer.

*Foto’s: Monolord*

Monolord dompelde het publiek onder in een zee van loodzware stoner- en doom metal. Trage riffs, diepe baslijnen en een massieve sound vormden de basis van hun optreden. De Zweden namen uitgebreid de tijd om hun nummers op te bouwen. Het publiek liet zich meeslepen door de hypnotiserende sfeer. Een indrukwekkende demonstratie van pure zwaarte.

*Foto’s: Dirkschneider*

Udo Dirkschneider bracht een set die volledig in het teken stond van Accept-klassiekers. De legendarische frontman bewees opnieuw dat zijn herkenbare stem nog niets aan kracht heeft verloren. Nummers als ‘Metal Heart’, ‘Fast As A Shark’ en ‘Balls To The Wall’ werden uit volle borst meegezongen. De sfeer was er één van pure heavy metal nostalgie. Een feest voor iedereen die de jaren tachtig bewust heeft meegemaakt.

*Foto’s: 200 Stab Wounds*

De Amerikanen van 200 Stab Wounds brachten hun compromisloze old-school death metal naar Alcatraz. Hun zware riffs en lompe grooves zorgden voor een constante stroom aan headbangers. De sfeer voor het podium werd steeds intenser. De band klonk rauw en authentiek. Een absolute aanrader voor liefhebbers van klassieke death metal.

*Foto’s: Graceless*

Graceless brengt pure Nederlandse old-school death metal zoals die hoort te klinken. De zware riffs, logge grooves en diepe grunts vormen de basis van hun geluid. Helaas voor ondergetekende ook hier geen visuele herinneringen.

*Foto’s: Celeste*

Celeste bracht een intense mix van black metal, hardcore en post-metal. De Fransen stonden bekend om hun duistere visuele aanpak en agressieve sound. Hun muziek klonk rauw, beklemmend en compromisloos. Het publiek werd volledig ondergedompeld in een donkere sfeer. Een bijzonder intense ervaring.

*Foto’s: Armored Saint*

Armored Saint serveerde een stevige dosis Amerikaanse heavy metal van de oude stempel. Frontman John Bush bleek nog steeds een geboren entertainer met een krachtige stem. De band combineerde zware riffs met melodieuze refreinen en veel podiumervaring. Het publiek reageerde enthousiast op zowel ouder als recenter materiaal. Een sterk optreden van een onderschatte metallegende.

*Foto’s: Merauder*

Merauder bracht pure New York hardcore naar Kortrijk. Hun groovende riffs en straatmentaliteit sloegen meteen aan. De pit bleef voortdurend in beweging. De band straalde ervaring en authenticiteit uit. Een krachtig optreden dat perfect paste op de “Helldorado Stage”.

*Foto’s: Soen*

Soen bracht progressieve metal van het hoogste niveau. De band combineerde technische perfectie met veel emotie en dynamiek. Frontman Joel Ekelöf overtuigde met zijn warme en krachtige stem. Mijn eerste indrukwekkende kennismaking met deze band was op HellFest enkele jaren geleden. Ook op deze Vlaamse gronden werden de nummers bijzonder strak uitgevoerd. Een klasseoptreden dat voor mij opnieuw veel bewondering oogstte.

Foto’s: Witch Club Satan*

Het Noorse trio Witch Club Satan combineert rauwe black metal met een uitgesproken feministische boodschap en een sterk theatrale aanpak. Achteraf vond ik het jammer dat ik hun intense performance, ondersteund door occulte symboliek en een confronterende uitstraling, gemist heb.

Foto’s: Body Count*

Body Count bracht hun unieke mix van hardcore, thrash metal en maatschappijkritische teksten. Ice-T stond centraal als charismatische frontman die moeiteloos contact maakte met het publiek. De band klonk messcherp en bijzonder agressief. De combinatie van metalriffs en rapinvloeden zorgde voor een constante energie-uitbarsting. Eén van de meest intense optredens van de dag.

*Foto’s: Alien Ant Farm*

Alien Ant Farm zorgde voor een flinke portie nostalgie met hun alternatieve rock en nu metal. Uiteraard kon hun beroemde versie van ‘Smooth Criminal’ niet ontbreken. De band bracht een luchtige en toegankelijke sfeer naar het festival. Het publiek zong enthousiast mee. Een leuke afwisseling tussen alle zwaardere acts.

*Foto’s: Health*

Health zorgde voor een intrigerende combinatie van industrial rock, noise en elektronische muziek. Hun sound klonk donker, modern en filmisch. De lichtshow versterkte de mysterieuze sfeer nog verder. Het publiek werd meegesleept door de repetitieve ritmes en dreigende klanklandschappen. Een opvallend en vernieuwend optreden.

*Foto’s: Chained Saint*

Wie Chained Saint zegt, zegt in dezelfde adem een krachtige mix van traditionele heavy metal en moderne thrash invloeden. De jonge Amerikanen laten zo horen dat klassieke metal nog steeds springlevend is. Ook deze band moest ikzelf laten passeren.

*Foto’s: Savatage*

De terugkeer van Savatage was voor velen een historisch moment. De Amerikaanse pioniers van de progressieve power metal brachten een emotionele set vol klassiekers. Nummers als ‘Hall Of The Mountain King’ zorgden voor kippenvelmomenten. De combinatie van krachtige riffs, melodie en sfeer werkte perfect. Een optreden dat ongetwijfeld tot de hoogtepunten van Alcatraz 2026 gerekend mag worden.

*Foto’s: Thy Art Is Murder*

Thy Art Is Murder leverde een vernietigende deathcore-aanval af. De Australiërs stonden garant voor brute breakdowns en vernietigende vocalen. De pit veranderde in een voortdurende draaikolk van beweging. De band speelde bijzonder strak en krachtig. Een hoogtepunt voor de liefhebbers van extreme muziek.

Foto’s: Igorrr*

Igorrr bewees opnieuw dat (muzikale) grenzen niet bestaan. De Fransen combineerden metal, breakcore, klassieke muziek, opera en elektronische chaos tot één uniek geheel. Geen enkel nummer klonk hetzelfde en dat maakte het optreden bijzonder boeiend. Het publiek keek soms verbaasd maar genoot zichtbaar van het spektakel. Eén van de meest originele acts van het festival.

De Belgische stonerrockformatie Cowboys & Aliens hebben we al meerdere keren aan het werk gezien. Ze staan garant voor een heerlijke mix van zware grooves, psychedelische invloeden en woestijnrock. Toegegeven, een uitstekende keuze voor het latere uur op “La Morgue” maar ik was er niet bij.

*foto’s: Slaughter To Prevail*

Slaughter To Prevail sloot de “Prison Stage” af met een vernietigende aanval van deathcore. Frontman Alex Terrible imponeerde met zijn uitzonderlijk diepe grunts en imposante verschijning. De band bracht een loodzware muur van geluid die het publiek volledig meesleurde. Circle pits en crowdsurfers waren voortdurend aanwezig. Een brute en spectaculaire afsluiter van de avond.

*Foto’s: Bleed From Within*

Bleed From Within sloot de “Helldorado” Stage af met een indrukwekkende mix van metalcore en groove metal. De Schotten combineerden zware riffs met melodische accenten en sterke refreinen. Hun energie werkte aanstekelijk van begin tot einde. Het publiek reageerde bijzonder enthousiast. Een krachtige en waardige afsluiter van een lange festivaldag.

*Fotos’: Amenra*

Amenra sloot de Swamp Stage af met een indrukwekkende en emotionele post-metalceremonie. De Belgische trots bouwde spanning op met trage riffs en intense sfeerbeelden, al is het potverdorie een serieuze uitdaging om die sfeer fotografisch neer te poten. Het gezelschap bracht een bijzonder beklijvende performance. Het publiek luisterde vaak in bijna volledige stilte. Een meeslepende afsluiter die nog lang zal nazinderen.

Warrior Soul mag in La Morgue af sluiten en staat gekend voor hun stevige dosis rauwe hard rock, sleaze en punkattitude. Een waardige afsluiter die het publiek nog één keer volledig liet losgaan, zij het dan zonder ondergetekende.

Met dank aan de organisatie van Alcatraz en de volledige crew.

Tekst: Andy Maelstaf.

Foto’s: Andy Maelstaf, Luc Ghyselen en Peter Vangelder.