Alcatraz Hard Rock & Metal Festival @ festivalterrein, Bad Godesberglaan, Kortrijk.

Voor het eerst in de geschiedenis van Alcatraz was er een “echte” halve festivaldag op donderdag. Oké, vorig jaar werd daar reeds een stevige aanzet gegeven, maar toen werd het hoofdpodium (“Prison”) niet gebruikt. Dit jaar dus wel. De opkomst was enorm en we zagen lange rijen aanschuiven om (1) op het terrein zelf te geraken, (2) om “coins” te verzilveren of aan te kopen, (3) om een drankje te bemachtigen of om iets te eten te krijgen. Daarnaast vinden wij, van MUSIKA, het erg jammer dat een heel aantal bands op hetzelfde moment aantreden zodat er keuzes moeten gemaakt worden welke band je al dan niet wilde fotograferen of zien. Zo missen we natuurlijk veel en kunnen jullie dan ook niet echt een “verslag” aanbieden, maar eerder een “impressie” van deze eerste dag van Alcatraz 2026.

*Foto’s: Wings Of Steel*

Tussen 17u45 en 18u25 mogen zo drie bands aantreden. Het Amerikaanse Wings Of Steel mag de spits afbijten op het “Prison” podium, Het Belgische Aeveris mag hetzelfde doen op het “Helldorado” podium, en het eveneens Belgische Death Fury mag als eerste band “La Morgue” inpalmen. Zelf kiezen we eerst voor Wings Of Steel omdat dit een band is die we minder vaak kunnen mee maken in onze contreien. Wings Of Steel zorgt met hun mix van hard rock en heavy metal dat we meteen een goed gevoel krijgen op Alcatraz. Nee, het vijftal blaast ons niet omver, maar we kunnen ons wel vinden in de krachtige melodieuze sound die de heren vakkundig weten neer te zetten.

*Foto’s: Aeveris*

Lang blijven we echter niet, want we willen ook nog heel graag een stukje meepikken van de andere bands. Dat lukt ons echter niet zo best wegens de enorme drukte op het terrein en het feit dat we vaak met bekenden een stukje moeten bijpraten.

*Foto’s: Death Fury*

We passen dan ook voor Aeveris, maar nemen nog een paar glimpen waar van Death Fury die voor een overvolle La Morgue trakteren op een heel knappe set death metal en thrash metal. Het gezelschap kwam als winnaars van de “Alcatraz Bash Finale” uit de bus en bewijst hier zo dat dit overduidelijk verdiend was. Krachtig, gedreven en energiek met voldoende melodie en de nodige agressie. Wij zien dat het goed gaat en dat een overvolle tent mee geniet.

*Foto’s: Cyclone*

Nog meer Belgisch geweld is er dan in de tent bij het “Swamp” podium. Ook hier is het drummen geblazen om toch maar iets te zien van de set van Cyclone, een van de eerste bands in België die het waarmaakte met hun thrash metal sound. We zien en horen een band aan het werk die de klappen van de zweep duidelijk onder de knie heeft en die er energiek en enthousiast tegenaan gaat. Terwijl we het meest recente werkstuk van de band niet echt “top” vinden, moeten we nu vaststellen de band ons tijdens dit concert absoluut wel weet te overtuigen.

*Foto’s: Soulfly*

Tussen 19u25 en 20u25 is het opnieuw kiezen tussen drie podia / bands. We starten bij de “Prison” stage en het groove metal / thtash metal gezelschap Soulfly dat ons niet echt meer kan verrassen. We hebben zelfs de indruk dat het “heilige vuur” ook bij hen niet meer zo erg oplaait, al denkt het publiek voor het podium daar anders over.

*Foto’s: Funeral Dress*

Daar we zelf niet zo’n fan zijn van punk in het algemeen laten we het Belgische Funeral Dress in de “Helldorado” tent maar links liggen.

*Foto’s: Left To Die*

We proberen wel nog om iets mee te pikken van het Amerikaanse Left To Die, maar een overvolle tent voor “La Morgue” zorgt er voor dat we gewoonweg van heel ver hier en daar een glimp van de band opvangen en dat we met moeite echt iets kunnen horen van de band zelf, zodat we zeker en vast geen oordeel zullen vellen over de set van deze death metal band.

*Foto’s: Sacred Reich*

Thrash legende Sacred Reich heeft dan weer het rijk voor zich alleen en dat zorgt ervoor dat de tent voor het “Swamp” podium massaal gevuld wordt. Kijk, we hebben enorm veel respect voor deze band die reeds sinds 1985 actief is, maar de band blijft, naar onze smaak dan toch, te vaak teren op de successen de eerste twee full-albums en ep’s uit de jaren tachtig. Dat ze dat noch steeds heel enthousiast en best wel energiek weten te brengen, siert hen natuurlijk. Maar we zien de band zo goed als om de twee jaar, en het meest recente “nieuwe werk” dateert ook al terug van 2019. Met andere woorden: ofwel graag met nieuw werk, ofwel toch graag eens een kans aan een andere band. Die “oudere” nummers hebben we nu immers allemaal al wel gehoord.

*Foto’s: Channel Zero*

Tussen 21u25 en 22u25 is het opnieuw kiezen geblazen. Terwijl het Belgische Channel Zero op het hoofdpodium actief is – We passen hier echter voor wegens het feit dat we de band al eerder dit jaar hebben gezien tijdens hun afscheidstour. –, kiezen we in eerste instantie voor het Nederlandse Heidevolk dat ons telkens opnieuw weet te bekoren met hun aanstekelijke, en soms best wel vlot mee te brullen, folk metal.

*Foto’s: Heidevolk*

Ook nu weer weet te band ons te bekoren en worden we al vlug meegesleurd in het enthousiasme dat zo vlot van het podium rolt. De overvolle tent voor het “Helldorado” podium geniet al even intens en wordt op zijn wenken bedien: melodieus, heel krachtig en enorm aanstekelijk.

*Foto’s: Enthroned*

We moeten helaas ook grotendeels passen bij het Belgische black metal gezelschap van Enthroned wegens het feit dat ook nu weer de “La Morgue” tent barstens toe gevuld was en er zo goed als geen doorkomen aan was.

*Foto’s: Mikkey Dee and Friends*

Mikkey Dee and friends hebben tijdens hun concert geen concurrentie van andere bands. Het trio eert de nagedachtenis van Motörhead met een set nummers van deze band rond de toch wel legendarische Lemmy Kilmister. Muzikaal zit het goed en kunnen we ons wel vinden in de sound van dit trio, maar de stem van Lemmy is onvervangbaar en alhoewel we hier met drie sterke muzikanten te maken hebben, kunnen ze toch niet tippen aan wat deze legendarische Britse band wel kon neerzetten. Zeker oké dus qua herkenbaarheid, maar het origineel was veel, en dan ook heel veel, beter.

*foto’s: Der Weg Einer Freiheit*

We pikken ook een streep mee van het Duitse black metal ensemble Der Weg Einer Freiheit, een band die ons wel ligt en die we al een aantal keer eerder hebben gezien. Na een vliegende, dreigende en in duisternis gehulde start, haken we echter al snel af. Nee, niet omdat het geluid minder was, niet omdat we ons niet kunnen vinden met de set, maar wel omdat we als sardientjes bij elkaar stonden geperst in “La Morgue” en we graag wat “ademruimte” hebben.

*Foto’s: Alestorm*

Ook beide afsluiters van de eerste festivaldag, het Schotse Alestorm en het Zweedse Imminence, zijn op hetzelfde moment actief zodat een keuze zich opnieuw opdringt. We gaan eerlijk zijn: we hebben Alestorm al vaak gezien en we kennen hun “voorliefde” voor opblaasbare eendjes. We weten ook dat ze het erg aanstekelijk kunnen maken met hun mix van power metal en folk metal die tegenwoordig onder de noemer pirates metal valt. En we weten ook dat ze een overvolle weide zoals voor het “Prison” podium uitnodigen om te gaan roeien.

*Foto’s: Imminence*

Dus … we kiezen voor Imminence. Deze metalcore band kennen we niet “écht” en we zijn meteen danig onder de indruk van wet dit gezelschap hier neer zet. Heel gedreven en energiek sturen ze hun krachtige sound vanaf het podium de “Helldorado” tent in die dan ook verandert in ene kolkende zee van mensen die volleidg uit hun bol gaan. Gelukkig is de tent achteraan open, want we vermoeden dat de tent anders de lucht inging van de kracht van het concert en de enorme beleving in de tent. We moeten dus eerlijk toegeven dat, alhoewel metalcore nu niet ons favoriete muzikale (sub)genre is, we echt hebben genoten van zo’n energieke en gedreven show. We beloven onszelf dan ook dat we Imminence bij een volgende doortocht extra aandacht zullen geven.

Met dank aan de organisatie van Alcatraz en de volledige crew.

Tekst: Luc Ghyselen.

Foto’s: Andy Maelstaf, Luc Ghyselen en Peter Vangelder.