Hoc Est Bellum: Filth Majesty

Dit Finse zootje ongeregeld heeft een enorm passende bandnaam gevonden: Hoc Est Bellum. Dit is inderdaad oorlog; dit is niet de zoveelste grimmige black metal maar veel meer war metal op zijn bijna vuilst zonder te verzanden in chaotisch lawaai. Maar dat betekent niet als zou dit album niet vuig en gemeen klinken, integendeel. ‘Filth Majesty’ is hard, smerig en luid, met een gruizige gitaarsound die tegelijkertijd erin slaagt om zwaar genoeg te zijn dat de snelle riffs verroeste weerhaken in de argeloze luisteraar slaan. ‘Vomit Black Ecstasy’ is een bijna groovy potje vorte blackened death die bewijst dat variatie nooit overbodig is, want moest de band constant doorvlammen als in ‘Black Metal Terror’, dan zou het misschien saai beginnen worden. De tracks zijn kort en snedig en er is nooit dat gevoel dat ze te lang door blijven gaan. De intense en licht hysterische vocalen (wat als Udo Dirkschneider een black metal vocalist was) krijgen geregeld het gezelschap van diepe grunts en die variatie helpt de tracks ook vooruit. Het is energiek, het is ranzig diabolisch en vuil en het swingt als de beesten. Wederom een lekkere pot Fins lawaai voor de fanatiekelingen.

Guy Van Campenhout (70)

Time To Kill Records

Tracklist: 1. The Desolator (Intro) – Deify, Degenerate 2. Black Metal Terror 3. Vomit Black Ecstasy 4. Passion Of The Antichrist 5. Blood Of The Vvytches 6. Nightside Necromancy 7. Winds Of Decay 8. Serpent Of The Black Pit 9. The Goatborn Ones 10. Beast Ejaculate – Spiral Of Sodomy