Hellbound Fest @ Club Hell, Diest.

Het stond niet in de sterren geschreven, het stond niet in de grote festivalgidsen, en eerlijk gezegd: het was niet eens gepland. Maar soms barst de vulkaan in het undergroundcircuit spontaan los. Hellbound Fest 2026 is het ultieme bewijs dat de scene leeft, ademt en weigert te zwijgen. Zonder gladgestreken sponsoring of pinten van vijf euro sloegen bands, fans, vrijwilligers en de Club Hell-familie de handen in elkaar met één duidelijke ingesteldheid: “Fuck it — let’s make something happen.” Op zaterdag 25 juli veranderde Club Hell in Diest in een broeinest van rauwe energie. De eerste dag van het festival bood een uitgebalanceerde mix tussen modderige undergroundreleases, nostalgische gitaarsolo’s en pure podiumanarchie.

*Foto’s: Black Sunday*

Black Sunday: Zware doom onder de zinderende zon. Rond de klok van 13:00 uur mocht het Brusselse sludge / doom trio Black Sunday de spits afbijten. Een handvol vroege vogels zocht de schaduw op in de zaal, terwijl een groot deel van het publiek nog in het zonnetje buiten bleef hangen, al klonken de trage, loodzware riffs tot ver buiten de muren van de club. De band begon met z’n drieën aan een sonische muur van stroperige doom, maar halverwege de set van ongeveer twintig minuten kwam er een verrassende wending: een zangeres vervoegde het drietal (voor even een kwartet) en het tempo schoot voelbaar de hoogte in. De laatste twee nummers sloten ze weer af in hun oorspronkelijke driemansbezetting. Black Sunday bracht op 26 maart 2026 hun allereerste titelloze debuut-ep uit (vier mokerslagen van tracks) en onderstreepte met deze show dat nummers als ‘Massive’ ook live een serieuze impact hebben.

*Foto’s: Soul Eraser*

Soul Eraser: Veelbelovend vuurdoop-debuut. De heren van Soul Eraser uit Aalst schreven in Club Hell geschiedenis voor zichzelf: het was namelijk de allereerste keer ooit dat de band op een podium stond! Voor een debuutoptreden stond de band verrassend strak te spelen. Van hun setlist onthielden we vooral het aanstekelijke ‘Green Lady’, het strakke ‘Raging Steel’ en de afsluiter ‘Ride Through Hell’. Een geslaagde ontmaagding van het podium die smaakt naar meer.

*Foto’s: Nhope*

Nhope: Energieke groove ontmoet melancholie. Het uit Charleroi afkomstige Nhope bracht een moderne mix van metalcore en groove metal naar Diest. Ondergetekende zag hen vandaag voor het eerst aan het werk, en de band wist meteen te overtuigen met een ontzettend energieke sound en een frontman die geen seconde stilstond op het podium. Na hun gesmaakte debuut-ep ‘Chapter I: The Path’ uit het najaar van 2023 lieten ze in Diest ook hun meest recente single ‘Heroes’ los op de zaal, een lekker donkere en zware track. Spijtig dat een deel van het publiek door het zomerse weer nog buiten bleef plakken, want Nhope gaf werkelijk alles.

*Foto’s: Midnightmares*

Midnightmares: Sferische duisternis in een nieuw jasje. Vorig jaar zagen we Midnightmares voor het eerst aan het werk in Club Hell tijdens “Female Fronted Violence”. Waar ze toen vooral opvielen door hun rauwe intensiteit, bracht de band deze keer een meer uitgebalanceerde en gerijpte set naar het podium. Hun combinatie van sferische melodieën en vlijmscherpe metalcore / melodic death metal snijdt live fantastisch door de zaal. Het is mooi om te zien hoe een band op hetzelfde podium binnen een jaar tijd qua uitstraling en dynamiek naar een nog hoger niveau kan groeien.

*Foto’s: Mystery Blue*

Mystery Blue: Veteraan-kwaliteit die nooit teleurstelt. De Franse heavy metal veteranen van Mystery Blue draaien al mee sinds de late jaren ’80 en zijn inmiddels vertrouwde gezichten in Club Hell. Wie de band al vaker zag, weet dat zangeres Nathalie Geyer en haar mannen garant staan voor rasechte old school metal. Toch slaagt de band er telkens in om variatie in hun optredens te steken. Met een indrukwekkende discografie van intussen negen studioalbums op de teller (waaronder hun langspeler ‘Night Demon’ uit 2024) hadden ze keuze te over. In de set gaven ze een fantastische dwarsdoorsnede van hun oeuvre: van de titeltrack ‘Night Demon’ tot de nostalgische kraker ‘Towers Of Hell’ (die al op hun legendarische allereerste demo uit 1983 voorbijkwam) en het meeslepende ‘Shades Of Death*. De vlam zit er na al die decennia nog steeds vol in!

*Foto’s: Cougar Toyboy*

Cougar Toyboy: Spandex, attitude en pure feestvreugde. Tijd voor een Franse invasie van een heel ander kaliber. Het Parijse Cougar Toyboy zorgde voor de nodige glamrock- en 80s heavy metal-gekte. Ook voor ons was dit de eerste kennismaking op de planken, en ze kregen heel wat nieuwsgierigen in de zaal. Gewapend met de nummers van hun in mei 2025 verschenen debuutalbum ‘Cougar Business’, panterprints en een flinke dosis attitude maakten ze er één groot feest van op het podium. Epische gitaarsolo’s en meezingbare refreinen zorgden voor een welkome, luchtige energie boost in de namiddag.

*Foto’s: Elvenpath*

Elvenpath: Epische power metal voor het vijfentwintig jarig jubileum. Met maar liefst vijf studioalbums op de teller, waaronder hun meest recente werk ‘Faith Through The Fire’ en het geprezen ‘The Path Of The Darker Gold’, vierden de Duitsers van Elvenpath hun jubileum in stijl. Hun traditionele power metal vol fantasy-thema’s en vlijmscherpe riffs zorgde voor vuisten in de lucht en flink wat headbangende koppen voor het podium. Een strakke, energieke show van een ervaren band die precies weet hoe ze een zaal moeten inpakken.

*Foto’s: Stung*

Stung: De genadeklap van dag 1. Om de eerste dag van Hellbound Fest 2026 af te sluiten, klom Stung het podium op. Het hardcore / metal-collectief deelde vanaf de eerste noot een verschroeiende beatdown-uppercut uit. Met een zware 90s hardcore-vibe transformeerden ze de zaal in een kolkende moshpit. Uit hun vernietigende set staken vooral nummers als het opruiende ‘One Goal’ en het slopende ‘Slow Down’ er bovenuit. Een ontzettend intense, zweterige en energieke afsluiter van een geslaagde eerste festivaldag.

Conclusie van Dag 1: Hellbound Fest bewijst met deze eerste dag dat de underground in Club Hell alive and kicking is. Zondag volgt dag twee: hou de gehoorbescherming in de aanslag!

Met dank aan Eric Depooter en de volledige crew van Club Hell.

Tekst en foto’s: Peter Vangelder.