Het Italiaanse Motus Tenebrae ging in 2001 van start in Pisa naar de muzikale ideeën van bassist Andreas Das Cox en gitarist / vocalist Luis McFadden. Die ideeën situeren zich in gothic, dark wave en doom waar men een dosis metal doorheen probeert te mixen. Met een sound die duidelijk schatplichtig is aan die van o.a. Paradise Lost zorgt Motus Tenebrae – Tegenwoordig zijn dat Luis McFadden (vocals, samples), Andreas Das Cox (bass, programmeren) en Daniel Ciranna (gitaar, synthesizer). – nu voor een zesde full-album. Fans van de band hebben zo’n tien jaar moeten wachten op een vervolg voor ‘Deathrising’ dat er nu dus pas aan komt. Zo’n drie kwartier wordt je hier meegevoerd op een donkere muzikale reis die nauwer aanleunt bij dark rock / new wave / gothic dan bij doom en metal. Toch is het geheel een vrij slepend en loom geheel geworden met slechts hier en daar een kleine lichtinval. Wij hebben hier de indruk dat we vrij vaak hetzelfde kunstje te horen krijgen. Met andere woorden, er zit veel te weinig variatie in deze tracks om ons echt te boeien, laat staan te overtuigen. Voeg daaraan toe dat we niet echt fan zijn van de donkere vocalen die hier worden neer gezet. Slechts heel even horen we een kort accent die ons naar het puntje van onze stoel laat schuiven. Het is een uiterst kort fragmentje wanneer een vrouwelijke stem tijdens het titelnummer, ‘In Sorrow’s Requiem’, op duikt. Voor de rest horen we dus veel te vaak hetzelfde langs komen om van een geslaagd werkstuk te spreken.

Luc Ghyselen (56)

My Kingdom Music echo 228

Tracklist: 1. Endless Building 2. Solitude 3. The Dark Machine 4. Desolate Place 5. Fragments 6. In Sorrow’s Requiem 7. Pulvere sacro 8. Love Damned Of Dead 9. Shelter Me 10. End Begun