Portugal is een land waar black metal nog steeds hoogtij viert en waar meer dan eens interessante concepten in dat genre opduiken. Somnia Finem heeft zich voor dit album gebaseerd op geschriften van Fernando Pessoa en er is dus geen sprake van puur diabolische nijd, al klinkt het schijfje best agressief bij momenten. Dat de platenfirma van dienst Signal Rex is, geeft ook aan dat het hier een rauwe en ruwe ranzige old school black betreft en dat klopt absoluut. Een vrij droge en grimmige productie, veel tremologitaren en schelle melodieën afgerond met een vitriolen strot. De band heeft blijkbaar alle tracks over een tijdsspanne van een aantal jaar opgenomen, maar gelukkig klinkt het geheel vrij consistent. Dat gezegd zijnde is het album niet vrij van een aantal mindere punten. Zo klinken de gitaren niet altijd strak en zijn er een rist melodielijnen die duidelijk vals werden ingespeeld. Sommigen noemen dat cult, mensen met een deftig gehoor noemen dat iets anders… Een paar keer is er ook duidelijk hoorbaar wat knip- en plakwerk gebeurd. Allemaal zaken die ergens charme bezorgen aan de doe-het-zelf instelling van old school black, maar die maken het ook een tikkeltje te amateuristisch. Daar komt overigens bij dat ondanks de interessante insteek de nummers te lang duren en weinig echte adrenalineriffs hebben. Het kabbelt een beetje voort en daardoor is ‘Desassossego’ een gemiste kans.

Guy Van Campenhout (57)

Signal Rex

Tracklist: 1. Sinfonie De Mim 2. Prisão De Razão 3. Desassossego 4. Sonho Lúcido 5. Marioneta Partida 6. Sonhos Mortos