Braziliaanse post metal, geef toe, dat horen we niet dagelijks. Gezien ik fan ben van het genre was ik wel nieuwsgierig naar deze band en hun tweede album. En na het eerste nummer wist ik al: dit wordt een voltreffer. Op ‘Self Oscillations’ horen we een korte, rustige, dromerige aanvang van dit album met heerlijke cleane zang . Dit gaat zo verder op ‘Straylight’ om dan geleidelijk aan wat los te barsten met erg strakke drums en lichte grunts, telkens weer afgewisseld met het zweverige deuntje en die geweldige cleane zang: wat een nummer! En die muzikale topkwaliteit gaat zo verder op het ganse album. de band slaagt er wondermooi in melodie en agressie te combineren tot geweldige nummers. Alles klopt gewoonweg op dit album. Alle instrumenten worden perfect bespeeld en de zang is van heel hoog niveau. En bovenal, we horen alleen maar prima nummers. Luister maar eens naar het sterk gitaarwerk op ‘Birth Of A Mountain’. Of naar ‘Of Lost Waters’ wat eerder aan prog rock doet denken. Al bij al een geweldig album, niet al te hard, wat wel eens durft voorvallen in dit genre, maar vooral muzikaal een meesterwerk. Loneshore, een band om te blijven volgen.

Bart Verlinde (90)

Willowtip Records

Tracklist: 1.Self Oscillations 2. Straylight 3. To Stride The Black Earth 4. Birth Of A Mountain 5. Of Lost Waters 6. Parhelion 7. With Nothing We Part