Geen black metal bij DomJord, ook al zit er achter deze act een zeer bekende zwart metalen naam: Daniel Rostén. Voor wie dat weinig zegt, is allicht het pseudoniem Mortuus / Arioch bekender van bij Marduk, Funeral Mist en Triumphator. Hier doet de brave man alles zelf, wat handig is gezien DomJord een vorm van dungeon synth is. Voor dit album koos Daniel er voor om de neergang van het menselijk ras te koppelen aan verregaande industrialisatie, wat het industriële en machinale karakter van deze muziek verklaart. Geen zwierige trektochten doorheen verlaten kerkers en afgelegen kastelen, maar een verplichte dagmars langs transportbanden, grauwe industriële terreinen en verontreiniging, terwijl roet en smog het moeilijk maken om te ademen. Klinkt goed als concept en er valt iets voor te zeggen, maar ‘Morgonglöd’ gaat te lang voort op een enkel idee. Een langzame opbouw is interessant, maar voor welke reden dan ook blijft DomJord bij elk nummer hangen op een enkele lijn, een eenzame melodie (nu ja) of een eindeloos herhalen van eenzelfde thema. Dat was allemaal niet zo erg mocht het iets meer naar de keel grijpen. Ja, in bijvoorbeeld ‘Eld’ zit er een soort keelzang, maar wanneer eenzelfde noot minutenlang herhaald wordt, is de “fun” er snel af en daar gaan de spaarzame gitaarlijnen weinig aan verhelpen. Wie het graag beperkt en – dare we say it? – eentonig heeft als een reflectie van de onbenulligheid van het bestaan, zal ‘Morgonglöd’ ongetwijfeld in het hart sluiten. De rest vindt dit waarschijnlijk maar een beetje saai.

Guy Van Campenhout (57)

Vidfare / NoEvDia

Tracklist: 1. Kol 2. Eld 3. Masugn 4. Rök 5. Blåsbälg 6. Stål